ندا هنگامي يكي ديگر از كارگرداناني است كه در سي و دومين جشنواره بينالمللي تئاتر فجر حضور دارد و بر اساس جدول جشنواره، نمايش او با نام «ماضي استمراري» امروز و فردا در دو سانس 17:30 و 19:30 در سالن قشقايي تئاتر شهر اجرا ميرود. آخرين حضور هنگامي در جشنواره تئاتر فجر به 12 سال پيش بازميگردد، زماني كه توانست تنديس و ديپلم افتخار كارگرداني بيستمين دوره جشنواره تئاتر فجر را از آن خودكند. به بهانه حضور «ماضي استمراري» در بخش چشمانداز تئاتر ايران، گفتوگويي با «ندا هنگامي» داشتهايم كه در ادامه ميخوانيد.
خانم هنگامي! دليل غيبت 12 سالهتان در عرصه تئاتر و حضور دوباره پس از اين همه سال در جشنواره تئاتر فجر را در چه ميدانيد؟
خب دلايل بسياري براي نبودن من در اين سالها وجود داشت كه برخي ارادي بود و برخي ديگر تابع شرايط اين سالها. اما در تمام اين سالها از تئاتر دور نبودم و اجراهاي دوستان را ميديدم. در اين دوره هم شرايط براي كار كردن مهيا شد و هم خودم براي اين حضور مهيا بودم.
چه مؤلفههايي در متن خانم ازگلي باعث شد كه اين اثر را براي اجرا انتخاب كنيد؟
مرضيه ازگلي از دوستان من و نويسندهاي توانا است. من دغدغههايي رئاليستي داشتم و به همين دليل زماني كه خانم ازگلي متني را كه براي جشنواره فجر سي و دوم نوشته بود به من پيشنهاد داد، قبول كردم چون هم متن را دوست داشتم و هم به حال و هواي اين روزهاي من نزديكتر بود.
«ماضي استمراري» قصه 15 سال زندگي يك خانواده تهراني است كه خانه آنها در طرح شهرداري قرار ميگيرد، از داستان نمايش بيشتر بگوييد؟
داستان از سال 75 شروع ميشود و تا سال 90 ادامه پيدا ميكند و سه نسل از يك خانواده را با عقايد و باورهاي متفاوت در بستري مشترك روايت ميكند. همه اعضاي خانواده تحتالشعاع اتفاق مشتركي قرار ميگيرند و تصميم هر يك از اعضا در برابر اين اتفاق، شخصيت دروني و جهانبيني آنها را به تصوير ميكشد.
يكي از مؤلفههاي نمايش شما، استفاده از متني ايراني بوده است، متأسفانه مشكل كمبود نمايشنامههاي بومي و ايراني يكي از مشكلات مهم تئاتر در سالهاي اخير بوده چه شد كه تصميم به اجراي نمايشنامهاي ايراني گرفتيد؟
خب يكي از دلايل انتخاب متن ايراني، شرايط حضور در بخش چشمانداز جشنواره فجر بود اما به طور كلي، چون مدتي است دغدغههاي رئاليستي دارم، دوست داشتم با كاراكترهاي يك متن ايراني و بومي دست و پنجه نرم كنم. در مورد مسئله كمبود نمايشهاي ايراني در كشور ما، يكي از اتفاقاتي كه باعث ميشود اين مسئله به ذهن برسد، اين است كه بسياري از نمايشنامههاي ايراني نگاشته ميشوند، اما اجرا نميروند.
چرا؟
بنا به دلايل متفاوت و سياستهاي روز مديران تئاتر و جشنوارهها و مسئولان سالنها. در شرايطي من مرگ دستفروش ميلر را اجرا رفتم اما الان دغدغهام، مردم سرزمينم آن هم در سالهاي نزديك است و به همين دليل «ماضي استمراري» را اجرا رفتم.
تأكيد كردهايد كه در «ماضي استمراري» پرداختي سوررئال بر متني رئال داشتهايد.
جذابيت متن براي من اين بود كه در بستري رئال اتفاق ميافتاد، اصلاً بخشي از زندگي همه «ماضي استمراري» است؛ گذشتهاي كه در حال استمرار يافتن است و خود قالبي سوررئال را ايجاد ميكند. من در اجراي اين نمايشنامه به ساختار رئال وفادار بودم و در جاهايي كه متن اجازه ميداد، دغدغههاي فرماليستي خودم را هم وارد كار ميكردم.
سالن قشقايي انتخاب خودتان براي اجرا در جشنواره تئاتر فجر بود؟
بله، ما به مديران جشنواره پيشنهاد داديم و آنها قبول كردند.
زمان اجراي عمومي كار مشخص شده است؟
با توجه اينكه نمايش در بخش چشمانداز سال 93 جشنواره تئاتر فجر حضور دارد، در سال 93 اجراي عمومي خواهد داشت اما تاريخ و سالن نهايي آن مشخص نيست.
