حجم آثار، حضور بزرگان فيلمسازي، تعداد بالاي فيلم اوليها و تركيب زوج هيئت داوران را شايد بتوان مهمترين مشخصههاي سي و دومين جشنواره فيلم فجري دانست كه حدود 10 روز تا برگزارياش زمان باقي مانده است.
به بهانه خبرهاي جشنواره فيلم فجر كه اين روزها ذهن رسانهها را درگير خود كرده، پاي صحبت كارگردانان و منتقدان سينما نشستهايم تا در خلال اظهاراتشان، از چند و چون جشنواره فيلم فجر امسال بپرسيم.
شايد تغيير دولت و تحولات حاصل از آن باعث شده است كه جشنواره سي و دوم بسيار بيشتر از همانندهاي سالهاي پيش خود، توجه اهالي سينما را به خود جلب كند و خيليها منتظر اتفاقي نو در جشنواره فيلم فجر امسال باشند.
رئيسيان: جشنواره سي و دوم فجر تركيب نام و استعدادهاي جديد است
عليرضا رئيسيان در گفتوگو با «جوان» در خصوص تعداد آثار حاضر در سي و دومين جشنواره فيلم فجر ميگويد: حجم بالاي فيلمهاي حاضر در اين دوره از جشنواره مربوط به تعداد توليدات يك سال و نيم اخير بوده است.
وي با اشاره به اينكه ساختار و اهداف هيچ تغيير محسوسي نداشته است، ادامه ميدهد: مهمترين انعكاس مديريت جديد در بخش انتخاب داوران است كه من نقدهاي بسياري نسبت به آن دارم، چون اين گزينشها در راستاي برخي هدفگذاريها انجام شده كه مهمترينش تقسيم جوايز است.
وي در خصوص رقم زوج تعداد داوران سي و دومين جشنواره فيلم فجر تأكيد ميكند: زوج بودن عدد داوران در نهايت باعث ميشود زماني كه رأيگيري به تساوي انجاميد، نظر مديران جشنواره تأثيرگذار باشد. وي در خصوص مؤلفههاي اين دوره از جشنواره تصريح ميكند: جشنواره سي و دوم فجر تركيب نام و استعدادهاي جديد است.
اكبرلو: تغيير تعداد داوران تأثيري در گزينش ندارد
منوچهر اكبرلو منتقد سينما هم با اشاره به اينكه فشردگي و بيبرنامگي در همه دورههاي جشنواره فجر وجود داشته است، اظهار ميكند: فشردگي برنامه جشنواره نه به دليل تعداد فيلمهاي جشنواره كه به اين دليل است كه فيلمها پيش از اكران عمومي و شتابزده، براي جشنواره آماده ميشوند و هر سال، حتي با گذشت نيمي از روزهاي برگزاري جشنواره فيلمهايي هستند كه در حال انجام امورر فني خود به سر ميبرند.
وي ادامه ميدهد: همواره اين تمايل كه همه توليدات يك سال در جشنواره بايد به نمايش در بيايد، كيفيت جشنواره فجر را كاهش ميدهد. در اين ميان انتخابهاي زيادي اتفاق افتاده است و به هر حال همواره مديران جشنواره سعي كردهاند كه هر كسي را به نوعي راضي نگه دارند و اين خود باعث كاهش اعتبار فجر ميشود. وي با اشاره به اينكه مديران هميشه ميزان شلوغي جشنواره را به معني استقبال مردم تلقي كردهاند، تأكيد ميكند: اين مسئله باعث ميشود كه هر ساله با حضور چند برابر ظرفيت تماشاگر در سالن جشنواره روبهرو باشيم و تا زماني كه آثار شتابزده و براي افزايش آمار حضور بدين شكل در جشنواره حضور پيدا ميكنند، اين مشكل نيز وجود خواهد داشت.
اكبرلو در خصوص داوران اين دوره از جشنواره ميافزايد: تجربه داوريها نشان داده كه كم اتفاق ميافتد داوران بخواهند تنها بر اساس شمارش آرا دست به گزينش بزنند و معمولاً هميشه با بحثهاي مطرح شده انتخابها صورت ميگيرد. به باور من اين تغيير تعداد داوران كوچكترين تأثيري در گزينشها ندارد چون با فرض مساوي بودن آرا در عمل با صرف دقايقي وقت بيشتر، به انتخابهاي خود خواهند رسيد. وي ادامه ميدهد: تركيب هيئت داوران تابع اعتماد و شناخت مديران جشنواره از افراد است و نميتوان پيشبيني كرد كه يك تركيب چه نتيجهاي را در پي خواهد داشت.
وي با اشاره به اينكه يكي از ويژگيهاي جشنواره امسال حضور قابل توجه فيلم اوليهاست، تصريح ميكند: از سويي اين رخداد باعث خوشحالي است، چراكه تنوع نگاه به تفاوت فيلمها در سينما ميانجامد اما اميدوارم بيشتر اين فيلمها برخلاف آن چند موردي كه من ديدهام، صرفاً تلهفيلمهايي نباشد كه به اسم فيلم سينمايي عرضه ميشوند.
وي ادامه ميدهد: تعداد توليدات سينمايي با توجه به محدود بودن زيرساختهايي مانند سالنهاي سينما باعث ميشود كه همه فيلمها از امكان اكران بهرهمند نشوند. گرچه تجربه نشان داده است كسي دغدغه بسياري از فيلمهايي را كه با پول دولتي يا نهادهاي نيمهدولتي ساخته شدهاند ندارد.
اكبرلو در پايان در خصوص فيلمسازان حاضر دراين دوره از جشنواره خاطر نشان ميكند: حضور فيلمسازان شناخته شده ارتباطي با جشنواره ندارد چراكه زمينه توليد از يكي دو سال پيش ايجاد شده است. وي ميافزايد: جشنواره فجر از نظر حضور فيلمسازان نامي، همواره دچار افت و خيزهايي شده است و در نهايت بايد منتظر ماند و براساس كيفيت فيلمها ارزيابي كرد و نه بر پايه نام فيلمسازان.
صلحجو: ويژگي جشنواره سي و دوم، غيرقابل پيشبيني بودنش است
طهماسب صلحجو، ديگر منتقد سينما و رسانه هم در خصوص وجه مشخصههاي اين دوره از جشنواره نسبت به سالهاي اخير ميگويد: مهمترين خصوصيت اين دوره از جشنواره اين است كه با رويكرد و مديريت تازهاي برگزار ميشود و ديگر ويژگي جشنواره سي و دوم غيرقابل پيشبيني بودنش است.
صلحجو با اشاره به اينكه تعداد آثار، جشنواره را دچار گيجي و سردرگمي ميكند، ادامه ميدهد: حضور فيلمسازان مدعي در جشنواره سيودوم خبر از حضور آثار قابل تقديري ميدهد اما تنها سابقه كارگردانان نميتواند معياري براي قضاوت باشد.
وي همچنين در خصوص تعداد زوج هيئت داوران اين دوره از جشنواره ادامه ميدهد: خب با اين تفاسير در زماني كه رأيها مساوي باشد ديگر قضاوت ممكن نميشود و مشخص نيست در آن صورت چه معياري براي قضاوت بايد وجود داشته باشد.
با توجه به اظهارات كارشناسان هنوز هم نميتوان حدس زد كه جشنواره سي و دوم به اندازه نامهاي حاضر در آن بزرگ خواهد شد يا نه اما نكته مبرهن اين است كه اهالي سينما حساب متفاوتي را براي جشنواره سيودوم فجر باز كردهاند و منتظر اتفاقي نو در عرصه فيلمسازي كشور هستند.
