چند روزي تا آغاز جشنواره بيست و هفتم باقي مانده است، شما نيز مسئوليت اجراي اين جشنواره را برعهده داريد، براي آغاز گفتوگو به علت و چرايي برگزاري جشنواره فيلم كودك بپردازيم و اينكه چرا سينماي كودك اهميت دارد؟
در هر كشوري جشنوارهها با موضوعات مختلفي مانند مسائل اجتماعي، خانواده و امور تربيتي برگزار ميشود. اما از نظر تعداد، جشنواره كودك و نوجوان در ميان جشنوارههاي موضوعي، در جهان ركورددار است. ما جشنواره در مورد زنان داريم يا مثلاً در كشورهاي مختلف درباره مبارزه با مواد مخدر يا فيلمهاي پليسي جشنواره داريم ولي به لحاظ تعداد، جشنواره كودك از همه بيشتر است. همزمان با برگزاري جشنواره كودك در اصفهان چندين جشنواره فيلم كودك در سراسر جهان برگزار ميشود، در طول سال نيز همينطور است. البته جشنوارههايي مثل كن، برلين يا فجر نيز وجود دارند كه موضوعي نيستند و تمام ژانرهاي سينما در آن حضور دارند. از نظر ابعاد بينالمللي، توجه جهاني به جشنواره كودك بيش از جشنواره فجر است، ما جزو جشنوارههاي درجه A جهاني هستيم. اما از نظر چرايي سينماي كودك، آيندهسازان جامعه ما همين كودكان و نوجوانان هستند كه در سالهاي آينده قشر جوان را تشكيل خواهند داد و جامعه را در دست ميگيرند. در آموزههاي ديني نيز سفارش زيادي به توجه به كودكان و قشر سني نوجوانان شده است زيرا در اين مرحله شخصيت انسانها شكل ميگيرد پس بايد تا حد امكان بر روي مسائل تربيتي، آموزشي و فرهنگي آنها كار شود. اگر با اين زاويه نيز نگاه كنيم ميتوانيم دلايل خوبي براي برگزاري جشنواره فيلم كودك و تداوم سالانه اجراي آن داشته باشيم. طبيعي است با جايگاهي كه كشور ما دارد، در برخي از مباحث فرهنگي مانند پيام انقلاب اسلامي وقتي بخواهيم در دنيا صحبت كنيم بايد آن را با زبان فرهنگ بيان كنيم و يكي از مواردي كه به خوبي ميتوانيم بر روي آن مانور بدهيم سينماي كودك است. سينماي ايران جوايز زيادي در جشنوارههاي معتبر جهاني گرفته است كه سينماي كودك سهم بسيار خوبي در آن دارد.
كمي به مفهوم سينماي كودك بپردازيم! در بسياري از فيلمها يك كودك يا نوجوان نقش اصلي فيلم را بر عهده دارد اما موضوع فيلم بزرگسال است. فرق سينماي كودك و سينمايي كه يك كودك در آن نقش اول فيلم را دارد، در چيست؟
سينماي كودك كاملاً تعريف شده است. اين سينما به دو دسته تقسيم ميشود، سينمايي براي كودك و سينمايي در مورد كودك. سينماي براي كودك، مخاطبش كودكان هستند با آنكه حتي ممكن است در آن بازيگر كودك نداشته باشيم. ما فيلمهايي داريم كه حتي يك كودك نيز در آن بازي نكرده است اما موضوع و قصه فيلم مطلبي را به كودك و نوجوان منتقل ميكند حالا شايد بيننده بزرگسال نيز از ديدن آن لذت ببرد اما مخاطب اصلي كودك است كه اين سينما نيز تقسيمات مختلفي دارد، برخي از آنها ميخواهند مطالب آموزشي داشته باشند برخي ديگر نيز صرفاً جنبه سرگرمكننده دارند. از آن طرف نيز فيلمهايي داريم كه تمام بازيگران آن كودك هستند اما مخاطبان آن كودك نيستند. اين ديگر سينماي كودك نيست، سينمايي در رابطه با كودك است. از اين نوع فيلمها هم سال گذشته و هم امسال به جشنواره آورده شده است حتي فيلمهايي از خود فارابي بودهاند كه براي جشنواره فجر ساخته شدهاند و ما آنها را در جشنواره كودك شركت ندادهايم. فيلم «هيس...» درباره كدام گروه سني است؟ و به كدام مقطع سني ميپردازد؟ اما فيلم بزرگسال است و براي كودك نيست. در اين فيلم به لطمات دوران كودكي پرداخته شده. ما رويكردمان در اين فيلم به خانوادهها و به خصوص خانوادههاي جوان است. ما ميگوييم مواظب كودك و نوجوانتان باشيد؛ اين پيام جهاني است و همه دنيا نيز آن را ميپذيرند. اما اين فيلم با آنكه براي فارابي است و خيلي هم پرفروش است اما فيلمي براي كودك نيست و ما آن را در جشنواره قرار نداديم. امسال نيز چند فيلم خوب از كارگرداناني خوب به جشنواره ارسال شد و ما آنها را مشاهده كرديم، با آنها نيز صحبت كرديم حتي يكي از كارگردانان اصرار دارد كه فيلمش در جشنواره حاضر شود اما چون فيلم براي كودكان نيست اجازه حضور در جشنواره را به آنها ندادهايم. شايد حتي نشان دادن اين فيلمها اثر منفي بر روي كودكان داشته باشد. ما بايد فيلمهايي را در جشنواره نمايش دهيم كه كودك آنها را دوست داشته باشد و با آن سينما ارتباط برقرار كند.
نفس برگزاري چنين جشنوارهاي فيلم كودك بود يا فيلم در رابطه با كودك؟
اگر هدف فقط برگزاري جشنواره باشد و ما براي بالا بردن آمار، جشنواره برگزار كنيم؛ ممكن است به جايي برسيم كه هيچ فيلم كودكي نداشته باشيم. براي اينكه جشنواره برگزار شود به سراغ فيلمهايي برويم كه شايد چهار تا بچه هم در آن حضور داشته باشندو بر روي آن اسم فيلم كودك گذاشت. مثلاً در جشنواره فيلم دفاع مقدس برخي از فيلمها بودند كه ربطي به دفاع مقدس نداشتند. درست است كه در آنها جنگ است و ما جبهه را ميبينيم اما موضوع اصلي فيلم جنگ و دفاع مقدس نيست و تنها چند صحنه جنگي داخل آن گذاشتهاند. درباره جشنواره دفاع مقدس هم اينچنين بود. يك سالي در همين جشنواره كودك داور بودم، فيلمي را آورده بودند كه هيچ ربطي به كودك نداشت فيلم درباره مشكلات خانواده بود، آن زمان به شوخي گفتم اين خانمي كه در فيلم از خيابان رد ميشود باردار است و در آينده قرار است صاحب بچه شود! آن فيلم را از جشنواره كنار گذاشتيم ولي چون تعداد فيلمها كم بود به نظر ميرسيد كه بايد اين نوع فيلمها را نيز در جشنواره شركت دهيم تا تعداد آثار بالا برود و جشنواره گرم شود.
زماني كه جشنواره آغاز شد ما در حال جنگ بوديم و كشور در حالت عادي قرار نداشت، اما مسئولان تصميم به برگزاري جشنواره كودك گرفتند. چطور آن زمان جشنواره بدون كمك نهادي مثل فارابي اجرا ميشد اما اكنون كه كشور در حالت عادي و رو به پيشرفت است چرا بايد اوضاع سينماي كودك و نوجوان به نوعي باشد كه نهاد مشوقي مانند فارابي بايد وارد عمل شود تا با روشهاي مختلف چون خريد رايت و سرمايهگذاري، فيلمساز را تشويق به حضور در سينماي كودك كند تا سينماي كودك سرپا بايستد؟
ما ابتدا بايد ريشهيابي كنيم كه سينما چند وجه دارد؟! چرا ميگوييم سينما؟ تلويزيون بحث ديگري دارد، كتاب جور ديگري است، شعر جور ديگري است، موسيقي هم چيز ديگري است اما وقتي نام سينما ميآوريم، جايي است كه مردم بايد جمع شوند و فيلم ببينند. بسياري از چيزهايي كه ما در سينما ميبينيم، سينما نيست فقط فيلم است! چون مردم حاضر نيستند در سالن سينما آن را ببينند. تعريف سينما مشخص است، بايد مخاطب جذب شود! امروز نه تنها ما بلكه در دنيا مشكل جذب مخاطب وجود دارد. بنابر اين ميآيند تنوع جذابيتها را به وجود ميآورند. از سينهاي سهبعدي و پنج بعدي گرفته تا كارهايي كه روي صدا و ويژوال افكتها انجام ميشود تا مسائلي مانند سكس و خشونت كه براي آنها اصلاً مرزي ندارد تا با آنها بتوانند مخاطب را جذب سينما كنند. با همه اين ابزارها و هزينههاي زيادي كه دنيا دارد در سينما انجام ميدهد، سينما همه ساله موفقيت نداشته است چه هاليوود و چه باليوود. در كشوري مانند هند مردم به صورت سنتي سينما ميروند. آنها فيلمهاي سه ساعته و چهار ساعته دارند. با آنكه هماكنون شرايط عوض شده است ولي تا همين چند سال پيش سه چهار ساعت روي صندليهاي چوبي سينما مينشستند و فيلم نگاه ميكردند. چون تفريح سنتيشان فيلم ديدن است، اما در كشور ما تفريح سنتي مردم سينما رفتن و فيلم ديدن نيست، مردم انتخاب ميكنند كه سينما بروند و فيلمي را ببينند. مردم در ايران به چند علت سينما نميروند، اول اينكه تنوع و جذابيت در تفريحهاي ديگر بيشتر است، دوم شرايط اقتصادي مردم است، بايد شرايط اقتصادي مردم به نوعي باشد كه اجازه حضور سينما در سبد هزينههاي خانوار را بدهد، سوم اينكه به نظر من نامهرباني است كه ما سينماگران با هم ميكنيم، در كنار اينها امكاناتي است كه در سالنهاي سينما براي جذب مخاطب وجود داشته باشند و از همه مهمتر جذابيت فيلمهاست. ما برخلاف سينماي جهان، از نظر اخلاقي و فرهنگي محدوديتهايي داريم كه بعضاً آنها را تبديل به فرصت كردهايم. سينماي ما در جهان به عنوان سينماي نجيب و شريف مطرح است و ما بايد از اين صفت حراست و حفاظت كنيم. سينماگران واقعي ما از اين عنوان دفاع ميكنند. كنار اين عنوان بايد جذابيت ايجاد شود، جذابيتي بر اساس بازي خوب و كمك ويژوال افكت ايجاد شود. حال در سينماي كودك ما چند سالي است گفتوگو ميكنيم، شعار ميدهيم، از ساير فيلمسازان دعوت ميكنيم و كنار مسائل ارزشي، جذابيت نيز براي ما مهم است. فارابي موظف است فيلمهاي ارزشمند بسازد اما در كنار اين جذابيت نيز ضريب بالايي براي ما دارد. اگر موضوع ارزشمند براي ما ضريب 5 دارد، براي جذابيت هم همان ضريب را قائل شدهايم. اگر جذابيت در سينما ايجاد شد و مردم به سينما رفتند، جشنوارههايي چون فجر، سينماي كودك و دفاع مقدس جذاب و پرمخاطب ميشوند. هماكنون بسياري از جشنوارههايي كه حتي در تهران برگزار ميشوند رونق ندارند. در سينماي ما تنها بعضي از فيلمها جذابيت دارد. ما ابتدا بايد به اين مسئله بپردازيم و بعد نگاه كنيم به آن سالها كه فيلم ساخته ميشود و مردم به سينما ميروند.
خب اين مسئله فقط براي سينماي ايران وجود دارد؟ شما گفتيد كه در هاليوود و باليوود هم تنها بعضي از فيلمها با استقبال روبهرو ميشوند!
من براي بازسازي سينما فرهنگ به فرانسه رفته بودم تا سالنهاي آنجا را بازديد كنم. در آنجا 8 سالن سينما بود كه 5 تايش تعطيل بود، آنهايي هم كه باز بود و رفتيم براي بازديد، سالني كه حدود 150 نفره بود حدود 10تا 12 نفر نشسته بودند، آن هم با توجه به تنوع فيلمي كه در فرانسه وجود دارد. آنجا سؤال كردم كدام سالن پر است؟ گفتند هيچكدام، در فيلمهاي خوبمان زير 50درصد ظرفيت سالنها پر ميشود.
خب در آنجا فيلمهايي هم هستند كه مردم براي ديدنشان صف ميايستند!
اين فيلمها هميشگي نيستند و گاهي اتفاق ميافتند. حتي در هاليوود كه دنيا را قبضه كرده و پخش جهاني را در اختيار دارد نميتواند بر اساس هزينه و توقعي كه دارد مردم را جذب كند. اين در حالي است كه انواع و اقسام جذابيتها را در اختيار دارد و تبليغات، تلويزيون و كپي رايت را در انحصار گرفته است. ما ابتدا بايد به اين نگاه كنيم كه در طول سال چند فيلم پرفروش داريم، آيا دخل و خرج سينماي ما يكي است؟ اصلاً! سينمادارهاي ما به دليل اينكه فيلمها فروش ندارند صدايشان درآمده است. اگر فيلمها فروش داشتند هر روز بايد تعداد سالنها بيشتر ميشد، پس چرا روز به روز سالنها كمتر ميشود؟ با اين شرايط دولت طبيعي است مشوقهايي را براي توليد فيلم در نظر بگيرد. جايي ميگويند فارابي مزاحم و رقيب بخش خصوصي است، ما كه همه سعي و تلاشمان اين است كه وام بدهيم تا بخش خصوصي اكتيو شود. فارابي و مراكزي مانند فارابي روزي مأموريتشان را انجام دادهاند كه بخش خصوصي اكتيو فعاليت كند و نيازي به ما ندارند. ما بودجه كه در اختيار داريم اگر كسي براي گرفتن وام و سرمايهگذاري به ما مراجعه نكند، فارابي به دنبال كارهايي چون ارتقاي تجهيزات و اكران ميرود. حالا در اين شرايط ما براي پررونق نگه داشتن ژانر كودك و نوجوان در سينمايمان كه ميتواند به نكات تربيتي و آموزشي توجه كند و سينماي ما هميشه بر اساس توجه به اين ژانر در جهان شناخته شده، پيشرفت كرده و حتي تا مرز اسكار پيش رفته است، در دنيا نيز به اين ژانر توجه زيادي ميكنند و ما اگر بخواهيم پيامهاي فرهنگي براي جهانيان داشته باشيم بايد به اين نوع سينما بپردازيم. بايد مشوقهايي را در نظر بگيريم و براي فيلمساز جذاب ايجاد كنيم تا بخش خصوص اكتيو و فعال شود، هماكنون با برنامهريزي كه انجام دادهايم سرمايهگذاري ما در فيلمهاي كودك و نوجوان به زير 50 درصد رسيده است و بقيه آن را بخش خصوصي تأمين ميكند. دولت بايد در جاهايي وارد شود و سينما را سرپا نگه دارد.
شما پيگير طرح سينما مدرسه نيز بودهايد، اين طرح به كجا رسيد؟
ما كلي هزينه كرديم، با آموزش و پرورش تفاهمنامه امضا كرديم اما مدارس نميآيند، مدارس نگرانند مثل قضيه غرق شدن قايق دانشآموزان اتفاق بيفتد. درست است، ما بايد مراقب باشيم اما مدارس همكاري نميكنند. هم اكنون مسئول هر ناحيه بايد تصميم بگيرد كه آيا فيلم خوب است يا نه؟ بعضي از مدارس هم سرخود بچهها را به فيلمهايي ميبرند كه نه تنها به درد دانشآموز نميخورد بلكه حتي مخالف جريان تربيتي دانشآموز است و براي محيط دانشآموزي مضر باشد. ما فيلمهايي را براي دانشآموز در نظر ميگيريم كه براي گروه سني آنها خوب است. اين خيلي مهم است. زماني دانشآموز همراه خانوادهاش به سينما ميرود اين قضيهاش با رفتن به سينما با 500 دانشآموز ديگر فرق ميكند! هيجاني كه يك دانشآموز در ميان همسالان خود نشان ميدهد گاهي غير قابل پيشبيني و كنترل است، حتي چند جوان هم كه در كنار هم باشند رفتارهايي انجام ميدهند كه با رفتارهاي فردي خود متفاوت است. اينها در سينماي كودك پيشبيني شده است. فيلمساز كودك سالهاي زيادي روي اين مسئله كار ميكند، مثلاً آقاي فروزش دانهدانه پلانهايش را كنار هم ميگذارد، در دنيا به اين آدم احترام ميگذارند اما وقتي فيلم را به آموزش و پرورش ميدهيم ميگويند خودتان برويد برايش مخاطب بياوريد! ما توقع داريم آموزش و پرورش براي فيلم خوب هزينه كند چون فيلم هزينههاي تربيتي آنها را كاهش ميدهد. آموزش و پرورش ميتواند اقتصاد سينماي كودك 100 درصد و اقتصاد سينما عمومي ما حدود 40 ـ 30 درصد تأثيرگذار باشد. من بارها گفتهام كه در شهرستانها سينماها روزها را به سينماي كودك بپردازند و شبها را به سينماي عمومي اختصاص دهند چون در شهرستانها معمولاً روزها سينماها تعطيل هستند، اين كار تبليغ سينماست. من اميدوارم با روي كار آمدن وزير جديد و مديران جديد بتوانيم اين موضوعات را با آنها مطرح كنيم. من از دو سال پيش درخواست وقت ملاقات با وزير را داشتهام اما هيچ وقت موفق نشدهام، در صورتي كه مخاطب اصلي ما آموزش و پرورش است و ما داريم براي آنها كار ميكنيم! اگر سينماي كودك در اكران موفق نيست به خاطر عدم حضور آموزش وپرورش است. اگر وزارتخانه به اكران كمك كند، سينماگر جهت خود را با وزارت مشخص ميكند و در راستاي آن كار ميكند.
آموزش و پرورش جشنواره رشد را برگزار ميكند، اين جشنواره را ميتوان در راستاي آشنايي كودكان با سينما ديد؟
جشنواره رشد، جشنواره معتبر و خوبي است و زحمت ميكشند، من به آنها تبريك ميگويم كه در شرايط مختلف اقتصادي و مالي در حال فعاليت هستند و كار ميكنند ولي جشنواره رشد بايد در سينما جشنواره رشد باشد نه در خانهها! ما به عنوان مسئول، فيلمساز و كساني كه ميخواهند كارهاي تربيتي انجام بدهند، بايد به دنبال اين باشيم كه با مخاطبمان در سينما قرار مخاطب داشته باشيم نه در خانه!
جشنواره كودك چند سالي است كه در اصفهان برگزار ميشود، چرا اصفهان به عنوان ميزبان انتخاب شد و آيا اين شهر ميتواند ميزبان خوبي باشد؟
اصفهان به دليل موقعيت جغرافيايي شرايط خيلي خوبي دارد، به جهت امكانات شهري و جذابيتهاي خود شهر و آثار تاريخي، دسترسيها و نزديكي به تهران و از همه مهمتر تعداد سالنهايي كه وجود دارد، اصفهان گزينه مناسبي است البته در جشنواره 25 كه براي بازديد رفته بوديم وضعيت سالنها افتضاح بود و من مانده بودم كه مردم اصفهان چطور در اين سالنها فيلم ميبينند؟ در صورتي كه ميخواستيم با آن شرايط جشنواره را برگزار كنيم خود فيلمسازها اعتراض ميكردند. آن سال ما به همراه شهرداري اصفهان هزينههاي زيادي براي بازسازي سينماها انجام داديم و كمك كرديم كه سينماها ديجيتال شوند. اولين جشنواره كاملاً ديجيتال در ايران جشنواره 25 كودك و نوجوان بود، بعداً جشنواره فجر آمد از ما الگوبرداري كرد و تازه از پارسال پخش فيلمها در فجر ديجيتالي شد. اين كار حسني براي سينماهاي اصفهان بود كه تجهيز شدند. مردم اصفهان توجه خوبي به فرهنگ و هنر و سينما دارند و اين نيز از مزاياي اصفهان است.
با اين اوصاف تا چند ماه پيش باز هم مشخص نبود كه آيا اصفهان ميزبان است يا خير؟ شهرهاي ديگري مانند همدان نيز درخواست ميزباني داده بودند؟ چطور شد كه اين اتفاق افتاد؟
بعد از دوره 24 كه قرار نبود ديگر همدان ميزبان باشد، جشنواره واقعاً بيخانمان بود و هيچ كس حاضر به ميزباني آن نبود. من براي اولين بار است كه اين را ميگويم، آن زمان با استاندار همدان صحبت كرديم و مجابشان كرديم كه جشنواره موضوع خوبي است. آنها هم ميخواستند كمك كنند اما توان و مشاركتشان در حد انجام جشنواره استاني بود نه جشنوارهاي كه در سطح ملي و بينالمللي است. بعد از آن ما آمديم يك سري كارهاي تبليغاتي كرديم. يك سري جذابيتها براي جشنواره به وجود آورديم و خيلي از شهرها خواستار ميزباني جشنواره شدند، كه اصفهان پاي كار آمد و ما تفاهمنامهاي براي 5 سال با اصفهان امضا كرديم چون اين جشنواره را در ابعاد بينالمللي به نام جشنواره اصفهان ميشناسند. هر جشنواره را به نام شهرش ميشناسند و اين جشنواره به اسم اصفهان شناخته ميشود. حتي در دوره 24 كه همدان بود، خود همدانيها ميگفتند جشنواره اصفهان مبارك، بعد تازه يادشان ميافتاد ميگفتند جشنواره همدان مبارك! اين جشنواره نماينده سينماي كودك ايران است و براي آن خون دلها خورده شده است. مسئولان استان بايد قدر آن را بدانند. من بايد همين جا از شهردار اصفهان كمال تشكر را داشته باشم. جشنوارههاي اينچنيني توسط اسپانسرهاي خود آن شهر و با تشويق شهرداري برگزار ميشود، اگر هم اسپانسرها نبودند خود شهرداري با بودجهاي كه شوراي شهر در نظر ميگيرد جشنواره را اجرا ميكند. ما معتقديم كه اين جشنواره هميشه بايد در اصفهان برگزار شود اما اين به شرطي است كه مسئولان جشنواره آن را از خودشان بدانند و حامي آن باشند و بگذارند جشنواره به خوبي انجام شود. امسال ما انتظار داشتيم شهردار اصفهان درخواست شديدي براي برگزاري جشنواره داشته باشد، اما اين اتفاق نيفتاد. ما نگرانيهايي درباره وضعيت اقتصادي اصفهان نيز داشتيم و اين مسئله باعث شد تا گزينههاي ديگري را نيز مد نظر قرار دهيم حتي ما ميخواستيم تهران ميزبان باشد.
يونيسف نيز در جشنواره حضور دارد، درباره حضور اين نهاد بينالمللي و كارهايي كه انجام ميدهد، توضيح دهيد.
امسال دومين سالي است كه يونيسف در جشنواره حضور دارد. در جشنواره 25 صحبتي شد در اين باره كه همه بچهها را درگير جشنواره كنيم! كودكاني كه در شهرها و روستاهاي دور بودند، صحبت ايجاد كاروانها شد و اينكه ما هدايايي تهيه كنيم و به سراغ كودكان برويم. سال گذشته يونيسف فيلم جشنواره 25 را ديد، خانم كرامتي نيز سفير يونيسف هستند، آقاي محمدالمنير صفيالدين نيز كه نماينده يونيسف در ايران هستند آمدند و علاقهمند شدند، خودشان گفتند اين كاروانهايي كه شما درست كرديد در اصل هدف ما در يونيسف است. ما گفتيم اين كاروانها به محلهايي ميروند كه محروم فرهنگي هستند. آنها اين كار را كه ديدند خيلي خوششان آمد و گفتند ميخواهند به جشنواره كمك مالي كنند، اما اين كمك را در اختيار ما قرار نميدهند، مثلاً ميگويند بخشي از جشنواره را يونيسف اجرا ميكند. پارسال در جشنواره فيلم منتخب داشتند و به آن جايزه دادند. امسال در ابعاد گستردهتري وارد شدند و فيلمسازان را ترغيب ميكنند درباره اهداف يونيسف فيلم بسازند. آنها از شعار امسال ما استقبال كردهاند. نماينده يونيسف در سخنرانياش گفت ما افتخار ميكنيم كه در اين جشنواره حضور پيدا كنيم. اين جاي خوشبختي است كه در زماني كه به دليل مسائل سياسي در تحريم هستيم، نماينده يك سازمان جهاني اين طور سخن بگويد. امسال كارگاه توليد انيميشن توسط كودكان را داريم، خانمي از فنلاند براي اينكار به ايران ميآيند و در چند روز جشنواره به كودكان آموزش ميدهند و يك فيلم انيميشن توليد ميكنند كه در اختتاميه 5 دقيقه آن را نمايش خواهيم داد. حضور نهادهايي مانند يونيسف و ساداكوي ژاپن براي ما افتخار است. در كل جهان تنها جشنوارهاي كه يونيسف در آن حضور و مشاركت دارد جشنواره بينالمللي كودك و نوجوان است كه اين نشانه رشد و توجه به سينماي كودك در كشورمان است.
براي سؤال آخر، به عنوان يك سينماگر و مسئول برگزاري سه دوره از جشنواره، آينده سينماي كودك و جشنواره فيلم كودك و نوجوان را با توجه به اتفاقات خوبي كه به آن اشاره كردهايد، چگونه ميبينيد؟
آينده سينماي كودك به فيلمسازان بستگي دارد و توجه فيلمسازان نيز بستگي به نگاه مسئولان و مديران دارد، آموزش و پرورش ميتواند دانشآموزان را بياورد، كانون نيز همين طور، حوزه هنري، صدا و سيما و غيره نقش بسزايي دارند. كار براي سينماي كودك بسيار سخت است همان طور كه داستانگويي و شعر نوشتن براي كودكان سخت است، دايره لغات يك كودك بسيار محدود است. بايد با همين چند كلمه شعري گفت كه كودك آن را بفهمد. هزينههاي توليد فيلم بالا رفته است اگرچه فيلمسازان تلاش ميكنند حتي براي سود خودشان از هزينهها كم كنند اما بايد در كنار آن حمايتها را افزايش بدهيم. ما فيلمسازان خوبي داريم و فيلمنامههاي آماده خوبي نيز داريم، بايد نهادهايي چون ارشاد و فارابي با حمايت و هدايت آنها كمك كنند فيلمهاي خوبي ساخته شود. فيلمسازها هم بايد به ميدان بيايند، بايد محكمتر باشند و تلاششان را بيشتر كنند تا با كمك مسئولان روزبهروز شاهد رشد بيشتر سينماي كودك باشيم. من با توجه به اتفاقات خوبي كه اتفاق افتاده و افزايش توقعات از سينماي كودك به آينده سينماي كودك و نوجوان خوشبينم.
