عليرضا محمدي | حالا روي يكي بيشتر و روي ديگري كمتر، اما اين جنگ نامآشنا، با حدود هشت سال درگيري رسمي و دو سال جنگ غيررسمي، حدود 230 هزار شهيد و چند صد هزار جانباز و مجروح، آن قدرها كه فكر ميكنيم براي ما شناختهشده نيست كه اگر بود اين همه سؤال و ابهام كه هرازگاهي مثل خمپاره روي بدنه تركش خورده جنگ مينشيند و براي مدتي افكار جامعه را بازيچه سياسي بازيهاي برخي از چهرهها ميسازد، يا اصلاً مطرح نميشد يا حداقل اسمش را ناگفته نميگذاشتند. حالا كه اين يادداشت نوشته ميشود، هنوز چند روزي به ايام گراميداشت دفاع مقدس مانده است، اما تجربه ثابت كرده كه همواره در چنين ايامي برخي چهرههاي سياسي دخيل در جنگ يا آن دسته از نظامياني كه حالا رخت سياست به تن كردهاند، حتماً صحبتهايي را در مورد جنگ خواهند گفت؛ با برچسب «ناگفته» تا به خورد قشر جوانتر داده شوند. يكبار نامهاي منتشر ميشود و بار ديگر چهرهاي خودش را قهرمان جنگ معرفي ميكند. اما جالب اينجاست كه هربار حرفهاي تكراري به شيوهاي نو مطرح ميشوند. بهتر بگويم مسئله روي بازي با كلمات است. حالا اين كلمه از طرف امام(ره) صادر شده يا منسوب به يك شهيد باشد، حضرات كاري به گويندهاش ندارند، نامش را خرج سياستبازي ميكنند و خط فكري خودشان را توي روغن جنگ چربتر ميكنند.
سؤالاتي مثل چرا جنگ بعد از فتح خرمشهر ادامه يافت؟ چرا جنگ طولاني شد؟ يا سر آخر جنگ را برديم يا باختيم و... هرچند حالا پرسشهاي نخنما شدهاي هستند و ديگر قابليت طرح ندارند، اما مدتي در بورس ناگفتههاي جنگ خودنمايي ميكردند و پس از مدتي مشخص شد كه هيچ حرفي براي گفتن نداشتند الا براي دو دسته از افراد. دسته اول كساني كه حتي جنگ را از كيلومترها دورتر هم به نظاره ننشستند و دسته دوم همان ناگفتهبازهايي كه بيتوجه به ماهيت سؤالات طرح شده، از موج ايجاد شده براي موجسواري بهره ميبردند. حالا كه سؤالاتي مثل چگونگي اتمام جنگ، شرايط پذيرش قطعنامه و... به جهت گستردگي موضوع همچنان ميدان را براي «ناگفتهها» باز گذاشتهاند، تجربه سؤالات پيشين نشان داده كه اگر آگاهي عمومي جامعه و بهخصوص جوانان درخصوص دفاع مقدس در حد بالا و بلكه متوسط بود، هيچ كس توان موجسواري بر امواج خودساخته ناگفتهها را نميتوانست داشته باشد. البته به طور طبيعي واقعه بزرگي چون هشت سال جنگ تمامعيار زواياي پنهان و آشكار زيادي ميتواند داشته باشد، ولي اگر به جاي وارد كردن موضوعات مختلف جنگ تحميلي به بازيهاي سياسي، رويدادهاي اين حماسه عظيم مردمي صادقانه طرح و بيان ميشدند، همه ميتوانستيم جنگ را همان طور ببينيم كه حضرت امام(ره) ديدند. آنجا كه ميفرمايند: ما در جنگ حتي يك لحظه نادم و پشيمان نيستيم.
