شكست دو بر صفر پرسپوليس مقابل سپاهان را ميتوان جداي اشتباهات محرز داوري از جنبهاي ديگر نيز بررسي كرد. هرچند كه اشتباه دقيقه4 محسن قهرماني اينقدر بزرگ بود كه همه چيز را تحتالشعاع خود قرار دهد و مسائل ديگر در سايه آن ديده نشود.
پرسپوليس بهرغم 10 نفرهشدن در ابتداي بازي و مصاف با يك بازيكن كمتر در طول 90 دقيقه مقابل تيمي آماده چون سپاهان ميتوانست بازنده اين بازي نباشد.
اين درست كه محسن قهرماني با اشتباه بزرگ خود ضربه بدي در شروع بازي به پرسپوليس زد اما سرخ ها در ادامه ضربه بدتري از نيمكت خود به خصوص نفر اول آن يعني علي دايي خوردند.
هفته گذشته يكي از سايتهاي خبري يادداشتي در خصوص دايي و نوع مديريت كنار زمين او مقابل ديد علاقهمندان گذاشته بود، يادداشتي حاوي نكات ريز و بسيار ظريف كه بايد مورد توجه سرمربي پرسپوليس قرار گيرد، اينكه او دائم درحال ذكر گفتن است و تفاوتي نميكند تيمش خوب بازي كند يا بد، اينكه او در كنارش كسي را نميبيند كه در مواقع لزوم خود دايي را آرام كند، بگويد تيم خوب بازي ميكند و نيازي نيست اين همه استرس از بيرون زمين به بازيكنان منتقل شود.
اين يادداشت در حالي به رشته تحرير درآمده بود كه پرسپوليس در يك بازي خوب، رو به جلو و برتر موفق شده بود گسترش فولاد تبريز را شكست دهد اما اين برتري باعث نميشد كه نكات ريز و فني اين يادداشت ناديده گرفته شود، حقايقي كه روز جمعه در بازي مقابل سپاهان به وضوح ديده شد.
تيم دايي در دقيقه 4 بازي روي يك اشتباه 10 نفره شد، اشتباهي كه ممكن بود به ضرر سپاهان يا هر تيم ديگري رقم بخورد، اما مهم اين است كه دايي بعداز اين اتفاق چه كرد؟
دايي كه حتي در مواقع برتري پرسپوليس به تيم و خودش استرس وارد ميكند جمعه شب تا دقايقي بعد از اخراج حسيني كاملاً مبهوت بود و به قول معروف يكي بايد پيدا ميشد تا اول او را جمع و جور كند. بعد از آن هم به جاي اينكه با اتخاذ تاكتيك درست تيم 10 نفرهاش را كه خوب هم دفاع ميكرد جمع كند باز هم شروع به وارد كردن استرس به آن كرد.
اما شاهكار علي دايي با شروع نيمه دوم خودنمايي كرد، گفتيم كه پرسپوليس خوب دفاع ميكرد و نيازي به عنصر تدافعي ديگر آن هم يكي مثل نورمحمدي! نداشت اما دايي دو تعويض وحشتناك انجام داد تا هم نشان دهد دراينگونه مواقع نميتواند به درستي تصميم بگيرد و هم پرسپوليس را كاملاً خلع سلاح كند.
دايي، پيام صادقيان و سيد مهدي سيد صالحي را تعويض كرد، دو بازيكني كه در حركت تهاجمي و رو به جلو پرسپوليس تأثير زيادي داشتند و در عوض نورمحمدي نيمكتنشين و يونس شاكري گلنزن را به ميدان فرستاد، همه در ادامه ديدند كه شاكري دو موقعيتي را از دست داد كه اگر به سيد صالحي ميرسيد به جرئت ميتوان گفت يكي را گل ميكرد. اما مهاجم ناكارآمد دايي بهترين فرصتها را از دست داد.
دايي در ادامه هم البته يك تعويض اشتباه ديگر انجام داد وهادي نوروزي كه حتي خودش اعتقادي به نوع بازي او ندارد را راهي زمين كرد تا او دقايق پاياني را از داخل زمين تماشاگر بازي باشد.
پرسپوليس ميتوانست مقابل سپاهان بازنده نباشد اما باخت چون فاقد يك تفكر برنامهريز و مديريت بحران روي نيمكت بود. اين حقيقتي است كه در هياهوي اشتباه داوري مسابقه گم شد، حقيقتي كه با پرسپوليس است و به نظر نميرسد جداشدني باشد مگر آنكه علي دايي به عنوان نفر اول نيمكت پرسپوليس نوع نگاه و شيوههاي مديريت خود را عوض كند.
