هميشه اين عبارات و واژهها هستند كه مسير يك رابطه را مشخص ميكنند. واژههايي كه در محاوراتمان به كار ميبريم پايه ارتباطات ما را تشكيل ميدهند و هر ارتباطي كه در طول روز برقرار ميكنيم تصور افراد را نسبت به ما شكل ميدهد و مجموع اين ارتباطات است كه ميتواند يك روز خوب، يك ماه خوب، يك سال خوب و يك عمر خوب با بهرهوري بالا را برايمان رقم بزنند.
معمولاً عبارات و واژهها ميتوانند سرنوشت يك رابطه يا لحظه يك معامله يك دوستي يا يك عشق را رقم بزنند.بنابراين غلو نيست اگر سخن گفتن در موقعيتهاي حساس يا در آغاز يك رابطه را كه مجموعهاي از انتخاب واژگان و نحوه كاربرد آنهاست، يك هنر بدانيم. هنري كه ميتواند از ما در نظر طرف مقابل يك فرد كارآ و قابل اعتماد و مسئوليت پذير بسازد يا شخصي كه در گفتههايش به دنبال «اصلاً به من چه!»، «به خودم مربوطه!»، «مشكل خودته!»، «هرجور راحتي!»، «همينه كه هست!» و از اين دست جملات سرد است كه لبه تيز آنها هر رابطهاي را به قطع شدن تهديد ميكند و آفت يك مكالمه موفق هستند.
رابطهاي كه طرف مقابل را به گوشه رينگ ميفرستد، آرامش را از او و توازن را از كل رابطه و البته فرصت داشتن يك تعامل سالم و سازنده را از ما ميگيرد. نوع برخورد ما كه در قالب واژگان و كلام ما به اطراف سرازير ميشود ميتواند بر پايه يك تصادف بنا شود يا طراحي شده باشد اما هر چه هست بايد آنقدر ظريف باشد كه بعد از اينكه شامل مرور زمان شد از يادآوري آن به هر دليلي احساس خسارت و پشيماني نكنيم. ميگويند: «هرلحظه ماندگار با توجه به احتمالات و فضا شكل ميگيرد. هريك ازاين لحظات ميتوانند مسبب تشكيل يا شكست يك رابطه باشند.»
شايد ادا كردن يك جمله در يك رابطه دوثانيه هم طول نكشد اما طبيعي است يك ارتباط مؤثر استانداردهاي بالاتري براي هر دو طرف ايجاد ميكند و كمك ميكند فرصتهايي درجهت تغيير و توسعه فردي براي طرفين رقم بخورد. به شرطي كه با جملاتي به سردي يخ و با برندگي تيغ به جان يك رابطه نيفتيم و دانسته يا نادانسته سرنوشت آن رابطه را به ناكجا نكشانيم. اين جملات در وهله اول اعتماد را از يك رابطه ميگيرند و اين يعني مرگ آن رابطه هر چند شما فكر كرده باشيد يك فرار به جلو يا زيركي ابتكاري به خرج دادهايد.
بسياري معتقدند در يك گفتوگو قرار نيست كسي برنده شود. در يك رابطه پيروز، دو طرف بايد احساس رضايت كنند و اين با به من چه و به تو مربوط نيست محقق نخواهد شد.
بايد به ياد داشت كه خوب است از بحث و جدل در يك رابطه بپرهيزيم اما نه به قيمت تحقير و تخفيف و ناديده گرفتن طرف مقابل. اين نتيجهاي است كه پشت اين اظهارات سرد مخفي ميشود اما در طول رابطه زياد مخفي نميماند. بهتر است به جاي استفاده از اين عبارت به يك تغيير مسير راهبردي فكر كنيم.
همچنين اين جملات ويترين مسئوليت پذيري يا مسئوليت ناپذيري شما هستند پس انتخاب آنها ميتواند معرف شخصيت شما باشد. به همين راحتي!
اين بيمسئوليتي كلامي گفتوگو را به سمت بيهدفي ميكشاند و فرصت اين برقراري ارتباط را نابود ميكند. در اصول يك ارتباط موفق بيان ميشود: هيچگاه سعي نكنيد با لحن تند شروع به خواركردن طرف مقابل كنيد. عقايد طرف مقابل را بيارزش فرض نكنيد و هيچگاه او را به تمسخر نگيريد. درعوض، با دقت به حرفهاي او گوش دهيد و بعد دليل مخالفت خود را با برهان و منطق و با رعايت كامل احترام، با او در ميان بگذاريد.
اين يعني امكان ايجاد يك فرصت ناب براي رقم خوردن يك رابطه ناب و مانا و پايا.
