دعواي دوطرفه ماني حقيقي و بهمن فرمانآرا با ورود بهروز افخمي به مثلث تبديل شد تا انتقادهاي دامنهدار سينماييها از يكديگر همچنان ادامه داشته باشد و هر طرف براي زير سؤال بردن طرف ديگر اطلاعاتي را رو كند؛ اطلاعاتي كه شايد آنچنان پيچيده و محرمانه نباشد اما بازگويي برخي از آنها با گذشت چند سال از زمان وقوعشان، ميتواند يادآور گذشته باشد؛ دعوايي كه با انتقاد بهمن فرمانآرا از رفتار ماني حقيقي آغاز شد.
زماني كه بهمن فرمان آرا از اينكه ماني حقيقي از جمله سينماگران همكار با مجموعه سينمايي دولت احمدينژاد در صف اول ملاقاتكنندگان با دكتر عارف قرار گرفت، انتقاد كرد. ماني حقيقي به اين دليل از جانب فرمانآرا مورد عتاب قرار گرفت چون در زمان دولت سابق داوري جشنواره فجر را بر عهده داشت. فرمان آرا معتقد بود كسي كه با دولت احمدي نژاد همكاري داشته است نبايد در صف سينماگران همراه با اصلاحات قرار بگيرد. البته صحبتهاي فرمان آرا از سوي ماني حقيقي بدون جواب نماند. حقيقي در مصاحبهاي به همه ادعاهاي فرمان آرا پاسخ داد.
شايد فرمانآرا فكرش را هم نميكرد كه اين انتقادش ميتواند چنين واكنشي داشته باشد كه ماني حقيقي بيانيهاي بلند بالا را در مذمت گفتار فرمان آرا بنويسد. اين كارگردان سينما پيش از اين نيز بر سر حضور عكاسان و رسانههاي خبري در مراسم ختم پدر ماني حقيقي، صحبتهايي كرده بود كه جوابهاي تندي را در پي داشت.
زماني كه نعمت حقيقي (پدر ماني) فيلمبردار با سابقه كشورمان دار فاني را وداع گفت، فرمان آرا طي يادداشتي در روزنامه شرق با طعنه به حضور عكاسان در مراسم ختم، آنها را «كركس» خوانده بود كه هم از سوي خانواده مرحوم حقيقي و هم از طرف عكاسان واكنشهاي انتقادي نسبت به اظهاراتش دريافت كرده بود. اما اين بار اظهارات بهمن فرمان آرا در مورد ماني حقيقي پاي يك كارگردان ديگر را نيز به دعوا باز كرد و آن بهروز افخمي بود. افخمي در مصاحبهاش به گذشته كاري فرمان آرا در پيش از انقلاب اشاره داشت و از اينكه فرمان آرا در طول دو سال مسئوليتش در رژيم سابق باعث نابودي سينماي ايران شده بود، گلايه كرد. شايد خيلي وقت بود كه به جز چند نشريه اصولگرا كسي سراغ سابقه كارگردان «شازده احتجاب» نرفته بود و از همكاري فرمانآرا با حكومت پهلوي سخن بگويد.
افخمي، فرمان آرا را مقصر تعطيلي و ورشكستي سينماي ايران در سالهاي پاياني رژيم سلطنتي معرفي كرد و گفت: بهمن فرمان آرا، مدير شركت گسترش صنايع سينمايي بود كه قبل از انقلاب با پول دولت تعدادي فيلم ايراني و تعدادي محصول مشترك توليد كرد و سينماي ايران را آنقدر گران كرد، يعني توليد فيلم آنقدر در ايران گران شد كه ممكن نبود فيلمي در بخش خصوصي ساخته شود و به سوددهي برسد. بعد از اظهارات بهروز افخمي، تا اكنون واكنش ديگري از سوي سينماگرها در له يا عليه فرمان آرا انجام نشده است و معلوم نيست در ادامه اين جنجالها چه كسي قرار است وارد ميدان شود و پته سايرين را روي آب بيندازد.
