در چند روز اخير ويدئوي گفتوگوي سلمان حدادي و شرح زندگي وي؛ هموطني كه با عنايت ويژه حضرت سيدالشهدا(ع) به مذهب شيعه تشرف پيدا كرده است، در فضاي مجازي و برخي از رسانهها منتشر شده و مورد توجه قرار گرفته است.
سلمان حدادي مفتي وهابي كه چندين نفر از هموطنان اهل سنت را با كار تبليغي به سلفيگري دعوت كرده بود، با حضور در مجلس سيد الشهدا و پي بردن به حقانيت آن امام مظلوم، شروع به تحقيق درباره مذهب تشيع ميكند و در نهايت شيعه ميشود. شيعه شدن وي همان طور كه در ويدئوي منتشر شده به آن اشاره ميشود، با واكنش تند اطرافيان از جمله پدرش روبهرو ميشود و كار به جايي ميرسد كه سلمان را به قصد كشتن كتك ميزنند و وي مجبور به آوارگي ميشود و اگر باز هم عنايات حضرت زهرا(س) و عنايات خاصه ائمه هدي نبود، معلوم نبود چه بر سر سلمان حدادي و همسرش ميآمد. حال اين سؤال را بايد از خودمان بپرسيم، مگر ايران تنها كشوري نيست كه در آن مذهب شيعه جعفري به عنوان مذهب رسمي پذيرفته شده است؟
مگر اين همه سازمانها و نهادهاي ديني براي تبليغ، معرفي و هدايت افراد به سمت اسلام و تشيع به وجود نيامدهاند و هر ساله از بودجه عمومي كشور تغذيه نميشوند؟ مگر آثار سوءگسترش تفكرات خطرناك وهابي را در كشورهاي منطقه نميبينيم؟ عراق، سوريه، لبنان، بحرين، پاكستان و افغانستان نمونههاي روشني براي نشان دادن توحش وهابيت و خطرات گروههاي تكفيري نيست؟
آيا رسانههاي گروهي ما از گسترش مدارس وهابي در پاكستان و حمايتهاي كشورهايي چون عربستان سعودي و قطر از اين مدارس، نمينويسند؟ پس چرا آنقدر بيتفاوت هستيم كه در ايران، سلفيها تا اين حد جسارت پيدا كنند كه شهروندي را تنها به دليل اينكه شيعه شده است تا سر حد مرگ كتك بزنند. مراكز مهم ديني و تبليغاتي ما در شهر مقدس قم مستقر هستند و از نظر تأمين مالي و نيروي انساني حد قابل قبولي دارند، اما همين سلمان حدادي به گفته خودش در زماني كه مفتي وهابي بوده 600 نفر را وهابي كرده است. كسي ميداند هم اكنون در شهرهاي مرزي به خصوص در استانهايي مانند كردستان و سيستان و بلوچستان كه برادران اهل سنت در آنجا حضور دارند، چه تعداد مبلغ وهابي با هزينه عربستان، قطر و ساير كشورهاي عربي حاشيه خليج فارس در حال آموزش افكار وهابيت به مردم متدين سادهدل هستند؟ چرا در مقابل سيل ورود مبلغان وهابيت كوتاهي ميشود؟ به جز چند مورد دستگيري اين اتباع كشورهاي بيگانه توسط نيروهاي امنيتي، چه اقدام بازدارنده فرهنگي و معنوي انجام شده است؟ ما چه تعداد شهيد شوشتري داريم كه جانشان را بر سر راه وحدت مذاهب شيعه و سني فدا كنند و به دست همين گروههاي تروريستي به شهادت برسند؟ ما در حالي به گسترش برنامههاي ديني در تلويزيون دل خوش كردهايم كه مبلغان وهابي با پاي پياده به روستاهاي سيستان و بلوچستان سفر ميكنند و مردمي را كه در كپر زندگي ميكنند و حتي از نعمت برق محرومند با عقايد فريبنده وهابيت فريب ميدهند. سلمان حدادي به خاطر اينكه بر عقيده شيعه پا برجا مانده است، از سوي خانوادهاش طرد و از سوي پدرش براي سرش جايزه تعيين شده است. آيا رواست كه در حالي كه قرنها كشورمان پناهگاه محبان اهل بيت بوده، شهروندي ايراني تنها به دليل شيعه بودن، جانش در خطر باشد؟
بهتر است نگاهي به سوگندنامه رئيسجمهور داشته باشيم كه در آن به صراحت اشاره شده است كه رئيسجمهور پاسدار مذهب شيعه در كشور است و بايد در مقابل قرآن كريم به درگاه خداوند قسم ياد كند كه از اين كار فروگذاري نمينمايد. سلمان حدادي به عنوان يك شهروند ميتواند از دولت و نظام جمهوري اسلامي انتظار داشته باشد كه امنيت جانياش را تأمين كنند. حدادي ميتواند از همه نهادهاي مذهبي اين انتظار را داشته باشد كه نگذارند بيش از اين جوانان كشورمان توسط افكار مسموم وهابيت، آلوده شوند.
سلمان تنها يك نمونه بود؛ نمونهاي براي هشدار به مبلغان ديني كه اگر به داشتن برنامه تلويزيوني، سايتهاي اينترنتي و منبر رفتن در مساجد دل خوش كنند، ديري نميپايد كه محكمترين پايگاه تشيع در جهان با اثر نفوذ وهابيت با چالش روبهرو شود، گرچه با عنايات ويژه حضرت حجت(عج) و مجالس عزاي امام حسين(ع) قرنهاست كه اين كشور از بسياري از حوادث در امان مانده است. حقانيت شيعه چه در زماني كه حكام بنياميه و بنيعباس، محب علي(ع) بودن را از كفر بدتر ميپنداشتند و شيعيان را به هر نحوي اذيت ميكردند و آزار ميرسانند و چه در زماني كه پرچم تشيع در جهان توسط جمهوري اسلامي برافراشته شده است، بر هيچكس پوشيده نيست، اما اين وظيفه شرعي بر عهده تمام شيعيان است كه مدافع حريم شيعه باشند.
اقای سلمان حدادی خوش به سعادتت تروخدا واسه من دعا کن من حسرت جایگاه تورو میخورم 
