به گزارش «جوان»، پرويز كردواني، كارشناس محيط زيست با اشاره بر اين نكته كه اين خشكسالي در ابتدا قسمتهاي مركزي ايران را درگير ميكند و شهرهايي مانند قم، گرمسار و يزد ديگر آب نخواهند داشت، تصريح كرد: تا 30،40 سال آينده ديگر سدهاي كرج و لتيان آبي نخواهند داشت اگرچه تهران آنقدر زور دارد كه آب ديگر شهرهاي كشور را غارت كند!
خشكسالي مورد بحث نه تنها در ايران بلكه در تمام جهان روي خواهد داد و ما به دليل كمبود بارندگي با مشكل مواجه خواهيم شد. چون ميزان بارش در هر كشوري به عرض جغرافيايي و سطح ارتفاع بستگي دارد و از آنجا كه كشورمان دقيقاً در مدار 30 درجه واقع شده، جزو مناطق خشك محسوب ميشود، زيرا در اين مدار هواي پرفشاري كه ميوزد، مانع از تشكيل ابر و بارندگي شده و باعث به وجود آمدن مكانهاي خشكي مانند عربستان، دوبي، صحراي آفريقا و استراليا ميشود.
اين چهره ماندگار به دليل افراط در استفاده از آب و توسعه كشاورزي، صنعت و شهر است، افزود: به دليل مصرف آبهاي زيرزميني، تا ابد در خشكسالي هيدرولوژيكي باقي خواهيم ماند؛ حتي اگر بارندگي طي 20 سال دو برابر شود. زيرا اكنون سطح آب چاههاي كشور از 100 متر به 300 متر و حتي در مواقعي به 550 متر رسيده و هر چقدر هم باران ببارد، آبي كه از دل زمين بيرون كشيده شده را جبران نخواهد كرد.
هيدرولوژيكي يعني چه؟
از ديدگاه هيدرولوژيستها، خشكسالي زماني اتفاق ميافتد كه سطح تراز ذخاير آبهاي سطحي و زير زميني از حد معمول خود پايينتر باشد. خشكسالي هيدرولوژيك اغلب در عرضهاي مياني بر اثر كمبود و فقدان بارش زمستاني اتفاق ميافتد. علاوه بر بارش فاكتورهاي اقليمي ديگر مانند دماهاي بالا، بادهاي قوي و رطوبت نسبي كم نيز به طور قابل ملاحظهاي روي خشكسالي هيدرولوژيك تاًثير دارند. در ديدگاه هيدرولوژيك اندازهگيري ميزان آبهاي جاري، رودخانهها، درياچهها و آبهاي زيرزميني معيارخشكسالي ميباشد و يك زمان پايه بين فقدان بارندگي و كم شدن آبهاي جاري و رودخانهها و آب درياچهها و آبهاي زيرزميني وجود دارد. بنابراين معيار هيدرولوژيك نميتواند اولين نشانگر خشكسالي باشد زيرا زماني كه كمبود بارش اتفاق بيفتد بعد از مدتي اين كاهش در آبهاي سطحي و زيرزمين منعكس خواهد شد. بنابراين براي مقابله با اين پديده ويرانگر، تمام صاحبنظران و پژوهشگران صرفهجويي در مصرف آب را يكي از راههايي ميدانند كه تا حدودي، سفرههاي زيرزميني را براي نسلهاي آينده به يادگار گذاشت.
