اتفاقاتي كه تنها در فوتبال ايران رخ ميدهد. اينكه عدهاي به يكباره تصميم بگيرند در تركيب هيئتمديره سرخابيها تغييرات اساسي ايجاد كنند از جمله تصميماتي است كه با توجه به اتفاقات پشت پرده گرفته ميشود.
در شرايطي كه كسي انتظارش را نداشت و در حالي كه تنها دو هفته از عمر وزارت دكتر عباسي باقي مانده، هيئتمديره استقلال و پرسپوليس دستخوش تغييرات گسترده شد. در استقلال با استعفاي افشارزاده موافقت و اميدوار رضايي در كمال ناباوري بركنار شد. حسن زماني و منصور پورحيدري نفرات جديد راه يافته به جمع هيئتمديره آبيها هستند. نكته جالب اينجاست كه پورحيدري، پيشكسوت استقلال ادعا كرده هيچكس با او در اين خصوص صحبتي نكرده است. پرسپوليس هم از تغييرات در امان نماند. عذر كامبوزيا و فدا حسين مالكي را خواستند و محمدصادق اكبري، محمدحسين نامي و محمد جمشيدي را جايگزينشان كردند. البته كسي از رفتن رئيس پرحاشيه فدراسيون شطرنج ناراحت نشد اما نميتوان از كنار بركناري مالكي و آمدن نفرات جديد به اين سادگيها گذشت.
مهمترين سؤالي كه پس از شنيدن نام اعضاي جديد هيئتمديره سرخابيها و به ويژه پرسپوليس به ذهن خطور ميكند، اين است كه آمدن نفرات جديد چه سودي به حال اين تيمها دارد؟ اكبري معاون وزارت ورزش است و حالا صندلي رياست هيئتمديره پرسپوليس را هم به او سپردهاند، نامي وزير ارتباطات در اين روزهاي باقيمانده خوشحال است كه عضويت در هيئتمديره سرخپوشان را هم ميتواند در رزومه كارياش بگنجاند، جمشيدي رئيس هيئتمديره پيكان گويا در اين تيم آنقدر موفق بوده كه مسئولان تصميم گرفتهاند از تجاربش در پرسپوليس نيز استفاده كنند! اميدوار رضايي عضو قديمي هيئتمديره استقلال هم كه مدعي است قرباني فيلم تبليغاتي برادرش شده.
پر واضح است تغييرات چهارشنبه شب گذشته عدهاي خاص و معلومالحال را به هدفشان نزديك ميكند، هدفي كه براي رسيدن به آن حاضرند تيمهاي قديمي و پرطرفدار فوتبال ايران را نابود كنند. با وجود آنكه وزير ورزش بايد پاسخگوي تغييرات اخير باشد اما ترجيح داده سكوت كرده و در سكوت كامل خواستههايش را اعمال كند. در اين ميان فقط رويانيان بود كه قسر دررفت و در سمتش ابقا شد.
دليل اين همه رفت و آمد چيست؟ چرا تيمهاي پرطرفداري چون استقلال و پرسپوليس همواره دستخوش اعمال نفوذ وزارتنشينان ميشوند؟ آن هم كساني كه تا چند روز ديگر بايد از ساختمان خيابان سئول اسبابكشي كنند. شكي نيست تا زماني كه استقلال و پرسپوليس دولتياند و اختيارشان در دست وزارت ورزش باشد، همين آش است و همين كاسه. هر زمان كه بخواهند گزينههاي مد نظر را سر كار ميآورند و مخالفان را به خانه ميفرستند. خصوصيسازي و كوتاه كردن دست اينگونه افراد تنها راهكاري است كه ميتواند سرخابيها را از اين همه تغييرات در امان نگه دارد.
