جوان آنلاین: موفقیت در تیمهای پایه کار سختی است و تحقق آن از عهده هر مربی و مدیریتی برنمیآید. درخشش تیمملی والیبال زیر ۱۷ سال ایران در مسابقات جهانی و ایستادن روی سکوی قهرمانی، از همان دست موفقیتهایی است که یکشبه به دست نیامده و افراد زیادی در آن نقش داشتهاند. والیبالیستهای نوجوان ما باوجود شرایط کشور اجازه ندادند ناامیدی و اظهارات مأیوسکننده در ذهن و روحشان رخنه کند و در این مسیر کادرفنی بیش از همه در مدیریت اوضاع نقش داشت. فدراسیون والیبال برای سپردن مسئولیت تیم نوجوانان بهترین گزینه را انتخاب کرد و جواب این اعتماد به قهرمانی جهان ختم شد. آرش صادقیانی، سرمربی همان تیمی است که در فینال قهرمانی جهان، فرانسه را شکست داد و مقتدرانه اولین قهرمانی جهان در این رده سنی را برای والیبال ایران به ارمغان آورد. در گفتوگویی که با صادقیانی سرمربی تیمملی داشتیم، او از تلاشها و ممارستهای دو ساله خود همکارانش و مدیریت فدراسیون گفت و اینکه شاگردانش چطور فعل خواستن را صرف کردند.
تیمملی زیر ۱۷سال ایران برای فتح سکوی قهرمانی جهان چه مسیری را طی کرد؟
خداراشاکرم زحماتمان به نتیجه نشست و توانستیم با کسب مدال طلای جهان دل مردم را شاد کنیم. قهرمانی جهان افتخار بزرگی است که والیبال ایران در رده زیر ۱۷ سال برای اولینبار به آن دست یافت. بیش از دو سال است که کارمان در این رده سنی را از استعدادیابی در سراسر کشور شروع کردیم و عملکرد بیش از هزار و ۶۰۰ نوجوان والیبالیست را زیر ذرهبین قرار دادیم. اردوها و مسابقات مختلفی را پشتسر گذاشتیم تا ملیپوشان به این سطح از آمادگی رسیدند. تیمملی نوجوانان در تورنمنت آسیای میانه در ازبکستان، در قهرمانی آسیا به فینال رسیدیم و عنوان نایبقهرمانی را به دست آوردیم. ملیپوشان در مسابقات جهانی دانشآموزان شرکت کردند و با قهرمانی جهان به کشور بازگشتند و در چند تورنمنت داخلی هم با هماهنگی فدراسیون حضور داشتیم. در مسابقات نوجوانان سوپرلیگ و زیرگروه باشگاههای کشور شرکت کردیم. در این رده، ملیپوشان هرچقدر بیشتر در شرایط مسابقه قرار بگیرند و بازی تدارکاتی در نظر گرفته شود، آمادگی بازیکنان افزایش پیدا میکند. بچهها قبل از قهرمانی جهان بیش از ۵۲۰ مسابقه رسمی را تجربه کردند و همین مسئله کمک زیادی به موفقیت ما کرد. والیبال رشته تیمی است و برای موفقیت، تیم باید به هماهنگی و شناخت کامل برسد. به همینخاطر اهمیت بازیهای تدارکاتی دوچندان میشود و خوشبختانه تیم ایران به هماهنگی کامل رسیده بود. با همه سختیهایی که کشور متحمل شد و شرایط جنگی که تجربه کردیم، به هدفمان رسیدیم. در آن شرایط سخت که تمرینات تعطیل بود، برای بچهها تمرینات داخل منزل طراحی کردیم تا آمادگی فیزیکیشان حفظ شود. بلافاصله پس از عادی شدن شرایط، اردوها از سر گرفته شد و تلاش کردیم زمانهای از دست رفته را جبران کنیم. خداراشکر که این تلاشها نتیجه داد و قهرمان جهان شدیم.
تأثیر ناشی از شرایط جنگی و تعطیلی اردوها را چطور مدیریت کردید؟
با توجه به سن کم بچهها، این شرایط ملیپوشان را تحتتأثیر قرار داد. دکتر صفری، روانشناس تیمملی کمک زیادی به ما کرد و همچنین خود بچهها نیز صدایشان را گذاشتند و به همراه کادرفنی برای گذراندن اوضاع خاص کشور تلاش کردند. پس از آن هم تمریناتمان را در مازندران از سر گرفتیم. زمان برایمان بسیار مهم بود و اگر دیرتر تمرینات شروع میشد، قطعاً کارمان در مسابقات گره میخورد. قهرمانی جهان رقم خورد و وظیفه دارم از همه اعضای کادرفنی، چه آنها همراه تیم بودند و چه آنها که اعزام نشدند، مسئولان فدراسیون و همه عزیزانی که در این موفقیت نقش داشتند، تقدیر و تشکر کنم. دعای خیر مردم بدرقه راه نوجوانان بود و هموطنان مقیم دوحه نیز با حضور در سالن مسابقات از تیمملی حمایت کردند. یکشبه نمیتوان قهرمان جهان شد و به چنین موفقیتی دست یافت. دو سال زحمت و کوشش مستمر بود که تیمملی را به سمت قهرمانی جهان سوق داد و در برخی لحظات حساس بازیها، احتمال از دست رفتن زحماتمان وجود داشت. خدا به تیم ما نگاه کرد و بچههای تیمملی در هیچ مسابقهای کم نگذاشتند.
طرح استعدادیابی برای انتخاب ملیپوشان چه نقشی در رسیدن به این افتخار بزرگ داشت؟
هماهنگی خوبی بین فدراسیون والیبال، کادرفنی تیمملی زیر ۱۷ سال و هیئتهای استانی ایجاد شد و با یک برنامهریزی طی ۸۸ روز، طرح استعدادیابی را اجرایی کردیم. خودمان در استانها حاضر شدیم و عملکرد بچهها را دیدیم. دعوت کردن همه بازیکنان در رده نوجوانان به تهران کار سختی بود و تصمیم بر این شد که کادرفنی به استانها سفر کند. حتی برخی نفرات به استانهای همجوار آمدند.
برنامهای برای حفظ ستارههای نوجوان ایران و استفاده از پتانسیل آنها در ردههای بالاتر در نظر گرفته شده است؟ به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۷ سال به کارتان ادامه خواهید داد؟
قهرمانی جهان آخرین رویدادی بود که ملیپوشان نوجوان میتوانستند در آن شرکت کنند و این نفرات به تیم جوانان اضافه خواهند شد. در خصوص ادامه همکاری با تیمملی هنوز تصمیمی گرفته نشده است.
سختترین بازی ایران مقابل فرانسه بود؟
همه تیمهای حاضر سطح آمادگی بالایی داشتند و همه با تمام توان حاضر شده بودند. تمام مسابقاتمان دشوار بود حتی در مرحله گروهی، ولی سختترین بازیمان برابر پاکستان بود؛ برای صعود به جمع چهار تیم برتر دنیا، بازی حذفی مقابل پاکستان داشتیم و در ترکیب این تیم بازیکن بزرگسال حضور داشت. خوشبختانه تجربه دو سال اخیر به کمک بچهها آمد و توانستند از این مسابقه حساس سربلند بیرون بیایند. در فینال، رقابت با فرانسه سختی خودش را داشت، ولی فشار و استرسی که در بازیهای حذفی بود را در فینال نداشتیم. اوج عملکرد تیمملی در نیمهنهایی و فینال عیان شد.
سرمایهگذاری روی تیمهای پایه و برنامهریزی برای پشتوانهسازی در رشته والیبال چه اهمیتی دارد؟
تیمهای پایه در موفقیت همه رشتهها نقش مهمی دارند، به ویژه در والیبال. رشته ما تیمی است و بازیکنان برای رسیدن به پختگی لازم و کسب تجربه، نیاز به زمان دارند. رسیدن به این مرحله نیازمند چند سال تلاش و برنامهریزی است و خوشبختانه بچههای ما به این مرحله از رشد و شکوفایی رسیدند. مطمئنم ثمره درخشش تیم زیر ۱۷ سال را در تیم بزرگسالان خواهیم دید. علاوهبر کسب عنوان قهرمانی جهان، نفرات شایسته و توانمندی را به والیبال کشورمان معرفی کردیم. منظور فقط ۱۴ بازیکن تیمملی نیست، بلکه بیش از ۳۰ بازیکن آیندهدار در این رده که طی دو سال اخیر با آنها کار کردم را میتوانم نام ببرم. اطمینان دارم همین بازیکنان نوجوان میتوانند در رده بزرگسالان به تیمملی کمک کنند.
والیبال کشورمان برای ارتقای هرچه بیشتر نیازمند چه توجهاتی است؟
فدراسیون برنامهریزیهای مختلفی را برای تیمهایملی در دستور کار دارد. باید حواسمان بیشتر به بحث انتقال نیروهای نوجوان و جوان به ردههای بالاتر باشد. تلاش میکنیم این بچهها به تیمهایی بپیوندند که شرایط تمرینی و بازی برایشان فراهم باشد. ورود بچههای ۱۶ – ۱۷ ساله به جمع بازیکنان بزرگسال سخت است، ولی میکوشیم این نیروهای تازهنفس بتوانند در کنار بزرگسالان تمرین و بازی کنند تا روند رشدشان قطع نشود و در آینده نزدیک اتفاقات خوبی بیفتد.
توجه نهادهای ورزشی و مسئولان ارشد این حوزه به والیبال رضایتبخش است؟ تبعیض بین فوتبال و دیگر رشتهها همواره یکی از انتقادهای ورزشکاران و تیمهای مدالآور بوده.
شرایط فوتبال متفاوت است و نه فقط در ایران، بلکه در دنیا هم نگاه ویژهای به این رشته میشود. ولی در کشورمان بسیاری از رشتههای دیگر در بالاترین سطوح جهان و قاره و المپیک افتخارآفرینی میکنند، ولی بازهم خبری از نگاه و توجه مشابه فوتبال نیست! توقعمان این است که نخبههای ورزشی مثل ملیپوشان زیر ۱۷ سال والیبال، با همکاری دولت، وزارت ورزش و فدراسیون و با یک نگاه در سطح کلان حفظ شوند. چراکه اینها افتخارآفرینهای این مملکت هستند که مقابل قدرتهای والیبال جهان ایستاده و آنها را شکست دادهاند؛ آن هم در شرایط نابرابر. در والیبال فقط یک سالن و زمین استاندارد در ایران وجود دارد و آن هم سالن فدراسیون والیبال در آزادی است! کار در تیمهای ردههای پایه سختتر هم میشود، چراکه باید برای پیدا کردن سالن دوندگی و هماهنگی زیادی انجام شود. تیمهایی مثل پاکستان و الجزایر که از نظر والیبال از ما پایینتر هستند، قبل از حضور در مسابقات جهانی چندین مسابقه در اروپا برگزار کردند، در حالیکه تیم ایران چنین امکاناتی در اختیار نداشت و با شرایطی به مراتب سختتر قهرمان جهان شدیم. با غیرت و همت ایرانی قهرمان جهان شدیم وگرنه روی کاغذ کمتر کسی پیشبینی میکرد ایران قهرمان جهان شود.
جایگاه والیبال را چطور میبینید؟ آیا منتظر پیشرفت بیشتر والیبال ایران باشیم؟
والیبال ایران روند رو به رشد را طی میکند و در سالهای اخیر این پیشرفت کاملاً به چشم آمده است. در ردههای مختلف، تیمهایملی افتخارات زیادی را به دست آورده و حتی اقبال عمومی به این رشته نیز بیشتر شده است. امیدوارم همچنان درخشش تیمهای والیبال مایه دلگرمی و خوشحالی مردم باشد.
