يكي از پديدههاي خطرناكي كه ميتواند هر كشوري را به محاق تهديد و بحران ببرد، گسترش فرهنگ مجرد ماندن و دلزدگي از ازدواج است.
در حال حاضر، پديده تجردگرايي در كشور ما هم طبق آمارهاي ازدواج و طلاق و سرشماري نفوس و مسكن، رو به رشد است و اگر براي حل آن تدبيري انديشيده نشود، ميتواند كشور ما را با بحران جدي و آسيبهاي خطرناكي روبهرو سازد.
در كنار عوامل اقتصادي همچون كار، مسكن و درآمد كه در حال حاضر يكي از موانع ازدواج در كشور ما به شمار ميروند، عوامل اجتماعي و فرهنگي هم نقش پررنگي را در كاهش ازدواج و افزايش تجرد ايفا ميكنند. يكي از اين عوامل فرهنگي و اجتماعي، افزايش روابط دختران و پسران با همديگر پيش از ازدواج و عادي شدن اين روابط است كه روزي روزگاري، خط قرمز بود و تابو به شمار ميرفت!
اما همين خط قرمز، به مرور زمان و در اثر تأثيرات زيرپوستي برنامههاي هاليوودي و ماهوارهاي و برخي عوامل ديگر، تبديل به يك «مد» شده است! به طوري كه اگر فردي چنين ارتباطي نداشته باشد، مورد ترحم اطرافيان و دوستان قرار ميگيرد و حتي ممكن است او را به تمسخر هم بگيرند!
به هر رو، از چند سال پيش، روابط دختري و پسري پيش از ازدواج، براي برخي افراد به پديدهاي عادي بدل شده و هر روز چهرهاي افسارگسيختهتر هم به خود ميگيرد.
در حقيقت، افسارگسيختگي اين روابط به اندازهاي است كه افراد در برزخي كه نه تجرد است و نه تأهل، درجا ميزنند! اين برزخ، ماهيت زندگي و كم و كيف سبك زندگي فرد را به طور كامل به هم ميريزد و اين تحول در سبك زندگي، هويت شخص را دچار دگرديسي ميكند.
افزايش روابط پيش از ازدواج مساوي است با كاهش ازدواج و توليد نسل پاكتر، سالمتر، باهوشتر، زيباتر، داناتر و خدامدارتر.
به اندازهاي كه روابط پيش از ازدواج افزايش پيدا كند به همان اندازه، انگيزه براي ازدواج كم ميشود. يكي از دلايل كم شدن انگيزه ازدواج براي پسراني كه روابط پيش از ازدواج دارند را بايد در ويژگيهاي روانشناختي مردان پيگيري كرد.
بر اساس مطالعه صورت گرفته در مركز مطالعات جمعيتي آسيا و اقيانوسيه، اكثريت قريب به اتفاق پسران معتقدند كه حاضر نيستند با دختري كه قبلاً با جنس مخالف رابطه دوستي داشته است، ازدواج كنند. نكته جالب اينجاست كه بسياري از دختران هم با وجود اينكه از اين موضوع آگاهند و ميدانند كه پسران با دختراني كه پيش از ازدواج رابطه دوستي داشتهاند ازدواج نميكنند؛ اما با اين حال، تن به چنين روابطي ميدهند!
حتي در بسياري از موارد، پسر با همان دختري كه با او در ارتباط است، ازدواج نميكند. در ضمير مرد- به خاطر ويژگيهاي انديشهاي و روانياش كه صددرصد با ويژگيهاي فكري زنان متفاوت است- اينگونه فكر ميشود: «اين دختر همانگونه كه با من وارد آشنايي شد ميتوانست با هر پسر ديگري هم وارد ارتباط شود. از كجا معلوم كه بتوانم روي وفاداري او حساب كنم؟!»
يك مرد، حتي اگر اين فكر را بر زبان جاري كند، هيچگاه از ضميرش پاك نخواهد كرد.
از ديگر دلايل افزايش پديده «تجردگرايي» در جامعه ما، تبليغات و افكارآفرينيهاي گروه ضد مرد است كه محفل اصلي و اتاق فكر آن در كشورهاي غربي فعال است. فمنيستها (هواداران افراطي زنانگي) طي سالهاي گذشته، تغييرات اساسي در افكار تعدادي از دختران و زنان جامعه ما ايجاد كردهاند؛ آنها تلاش ميكنند كه زنان متأهل تحت تأثير اين افكار، از ازدواج كردن احساس پشيماني كنند و دختران مجرد، از ازدواج كردن متنفر باشند و به سمت لذتجويي رو بياورند!
