دكتر احمدينژاد هفته گذشته به رسانه ملي رفت و گزارش كاري از دولت نهم و دهم به ملت ارائه كرد. طبق معمول مجري مهربان گويا در آنجا فقط براي شاهد گرفتن و تأييد گفتههاي رئيسجمهور حاضر بود. بسياري از سؤالات لازم كه دغدغه بخشهاي وسيعي از مردم و حتي علاقهمندان به ايشان است، طرح نشد و بيپاسخ باقي ماند. حال آنكه در اين آخر كاري و فرصتهاي پاياني، دكتر احمدينژاد ميتوانست پاسخهايي در خور به سيل انتقادها در حوزههاي مختلف بدهد اما نوع پاسخگويي به گونهاي بود كه گاه در اموري تمام ماجرا تشريح نميشد و يا اصلاً به آن توجهي نشده و در گزارش رئيسجمهور جايي نداشتند مثل حكايت تلخ حلقه انحرافي و حمايت بيچون و چراي ايشان از آن.
ناگفته نماند در برخي موارد الحق و الانصاف موفقيتها و پيشرفتها لااقل طبق آماري كه ايشان ارائه ميداد، تحسينبرانگيز بود. به قول ايشان اين موارد وجود دارد و تكتك ميشود رفت و ديد. اما علت كمتر ديده شدن برخي از اين زحمات، پايان ناخوشايند اين دولت بود. يك فيلم اگر سرتاسر شادي و تحرك باشد و اما پاياني سخت غمانگيز داشته باشد، تماشاگران اغلب آن صحنههاي دلنشين را از ياد خواهند برد. گناه آنها نيست. آنها بيانصاف نيستند. ايراد در برنامهسازي آن اثر و متن اوليه كار است.
يكي از شاهكارهاي دولت نهم و دهم، جسارت اجراي طرح قديمي هدفمندي يارانهها بود. اين طرح از دو دهه پيش از انقلاب و دولت نهم و دهم مورد توجه همه دولتها بود و هيچكس با وجود اهميت فراوان آن، از بيم عواقب و مشكلات دنبالهدارش، جسارت اجراي آن را نداشت. اما دولت دكتر احمدينژاد اگرچه به باور بسياري ناقص ولي گام اول و در واقع مهمترين بخش كار را با تلاشي پيگير عملي كرد و اين كار آساني نبود.
در گفتوگوي زنده تلويزيوني، دكتر احمدينژاد بار ديگر حرفها و آمارهايي را مطرح كرد كه اغلب آنها را ميتوان در فضاي مجازي و سايت وزارتخانههاي مربوطه يافت. مردم منتظر شرح ناگفتهها بودند. منتظر باز كردن گرههايي كه هنوز باقياند. از تعلل و سرمايهگذاري عجيب در پارس جنوبي و به غارت بردن دارايي مردم توسط قطريها در اين ميدان مشترك تا دلايل خانهنشيني 11 روزه ايشان، بركناري عجيب وزير خارجه در سفر سنگال، سپردن پستهاي بسيار مهم به مديران كه تجربه و توان اداره آن را نداشتند و... اين انتقادات و بسياري ديگر طرح نشد و گويا پاسخي نداشت يا داشت و ايشان ترجيح داد وقت ديگري آنها را طرح كند.
در موارد مهم ديگر نيز نظير گرانيهاي كمرشكن، كاهش ترسناك ارزش پول ملي، بحث هسته اي، سياست خارجي گاه ناكارآمد، فرقه انحرافي و... به مواردي اشاره كردند كه نميتوان عنوان پاسخ به آن داد. اما هرچه بود تجميع اين آمارها نشان داد دولتهاي نهم و دهم با وجود كاستيهاي بيسابقه، اقدامات مثبت فراواني هم داشته است.
یکی به نعل می زنی یکی به میخ خوب دودوزه بازی درمیاری منافق 
