ماني سعيدي | گفته مي شود ماجراي تباني كادرفني شهرداري تبريز قرار است با يك حكم محروميت براي فراز كمالوند و دستيارانش بسته شود و قرار نيست حكمي صادر شود كه ريشه تباني در فوتبال ايران خشك شود ،مي خواهند تنها سرمربي شهرداري را محروم كنند و براي خالي نبودن عريضه تيم تازه ليگ برتري شده تبريز را جريمه نقدي كنند. آن هم در حالي كه كمترين مجازات چنين تيم هايي در ساير كشورها ، سقوط تيم به دسته پائين تر است ، مانند همين اتفاقي كه چند سال پيش در ليگ ايتاليا افتاد ، ماجراي قهرماني يونتوس كه وقتي مشخص شد با زد و بند و رشوه به دست آمده ، يكي از سنگين ترين حكم هاي تاريخ فوتبال براي بيانكنري ها صادر شد ، عنوان قهرماني يونتوس پس گرفته شد و اين تيم توريني به ليگ دسته دوم سقوط كرد تا حكم صادر شده براي پرونده كالچو پولي ، از تكرار اين اتفاقات جلوگيري كند.
اما در ايران ، وضعيت فرق مي كند و خبري از برخورد قاطع با ريشه هاي فساد در فوتبال نيست ، نمونه آن هم همين خبري است كه درباره مجازات تيم شهرداري تبريز به گوش مي رسد اما جاي تعجبي هم نيست .اين خاصيت سيستم حاكم بر فوتبال ايران است ، براي ديروز و امروز هم نيست و سال هاست كه اين گونه با تخلفات بزرگي مانند تباني اينطور برخورد مي شود ، مجازات هايي كه بازدارنده نيست و باعث نمي شود تا جلوي اين تخلفات گرفته شود و هر سال با رسيدن به هفته هاي آخر ليگ خبرهايي درباره تباني ، زد و بند و رشوه به گوش مي رسد ، موضوعي كه سبب مي شود ناپاكي هاي فوتبال ايران بيشتر از قبل عيان شود.
برخورد نه چندان جدي با افراد خاطي باعث شده تا اين گونه ناپاكي ها سال به سال گسترش پيدا كند ، مانند پديده دلالي در ليگ هاي فوتبال كه مانند پرونده هاي ديگر فساد فوتبال ايران ، برخورد با آنها در حد حرف باقي مي ماند. البته بايد گفت رفتار مسئولان فدراسيون و ساير مديران ورزش در مواجهه با مدارك و مستندات زيادي كه درباره فوتبال ناپاك رو شده نشان مي دهد كه اراده جدي براي برخورد با متخلفان فوتبال وجود ندارد و گر نه براي مبارزه با چنين پديده هايي كه سالم بودن فوتبال يك كشور را زير سوال مي برد حكم هاي به مراتب سنگين تري داده مي شد تا جلوي اين ناپاكي ها در فوتبال گرفته شود.
البته همه اينها در حالي است كه مديران فوتبال از فدراسيوني ها گرفته تا باشگاهها در رسانه ها از لزوم برخورد جدي با فوتبال ناپاك سخن مي گويند ، وعده هايي كه البته در حد حرف باقي مي ماند و در عمل چيز ديگري ديده مي شود .نداشتن اراده جدي در فدراسيون فوتبال در برخورد قاطعانه با اتهام هاي سنگيني مانند تباني و دلالي را بايد در شبكه گسترده فساد در فوتبال ايران جست و جو كرد ، شبكه اي كه مانند يك زنجيره و اختاپوس فوتبال كشور را در بر گرفته است . نفوذ بالاي اين شبكه فساد در بين اهالي فوتبال يكي از دلايلي است كه سبب مي شود حكم هاي سبكي براي تخلفات بزرگي مانند تباني و ... صادر شود.
زنجيره فساد در فوتبال ايران آنقدر گسترده است كه در اين زنجيره مي توان رد پاي خيلي از اهالي فوتبال را ديد . اين شبكه مافيايي در تمام حوزه هاي فوتبال نفود كرده و در اين زنجيره از بازيكن گرفته تا مربي ، مدير باشگاه و برخي مسئولان فدارسيون حضور دارند ، اين گستردگي هر چند برخورد با آنها را سخت تر مي كند اما بهانه اي نمي شود كه ميدان براي جولان دادن آنها باز تر شود ، مسئله اي كه فدارسيون فوتبال ناخواسته در اين مسير قدم بر مي دارد ، مديريت خنده كفاشيان كه در مقابل فضاي ناپاك فوتبال تنها لبخند مي زند و ساده از كنار آن مي گذرد .همين مي شود كه هر فصل ماجراي تباني و زد و بند داغ تر مي شود و متخلفان در سايه بي توجهي فدارسيوني كه چشم به روي اين ناپاكي ها ، بنا به ملاحظاتي مي بندد بيشتر از گذشته جولان مي دهند.
طوري كه همه دلسوزان فوتبال را نااميد مي كند و سبب مي شود هشدارهاي آنها به جايي نرسد .با اين حال انتظار افكار عمومي از فدراسيون برخورد بدون اغماض و قاطع با اين اتفاقات در صورت اثبات است و نبايد مانند گذشته با اين گونه فساد ها برخورد سطحي كرد. همچنين روي ديگر سكه برخورد با مطرح كنندگان اين شايعات در صورت اثبات نشدن به خاطر بر هم زدن جو رواني جامعه فوتبال است ،انتظاراتي كه مي تواند فوتبال ايران را به سمت سالم سازي پيش ببرد هر چند با ادامه وضعيت فعلي و اصلاح نشدن مجازات ها نبايد منتظر فوتبال پاك بود.
