نه تنها ايران بلكه كانادا، انگليس و ايرلند از جمله كشورهاي شاكي در قبال كذبيات فيلم « آرگو» بن افلك هستند بلكه اكنون نيوزيلند هم به جمع اين سه كشور پيوسته است؛ نيوزيلنديها رجوع به خاطرات ديپلماتهاي خود را شاهدي بر اين مدعا ميدانند كه «آرگو» از مسير حقيقتگرايي كه بر آن اصرار دارد، منحرف شده است. اما ايرلنديها و بلژيكيها را نيز ميتوان به اين ليست افزود. كانر اوكلري، خبرنگار پيشكسوت ايرلندي كه از نزديك شاهد وقايع تسخير لانه جاسوسي بوده است، درباره برخي وقايع دور مانده از چشم بينندگان فيلم آرگو و نيز برخي كذبيات اين فيلم يادداشتي كوتاه را به روزنامه گاردين انگليس ارسال كرده است:
در «آرگو» توني مندز، مأمور سازمان سيا كه نقش آن را بن افلك ايفا كرده است، انگليس را به عنوان مليت قلابي خود در فرم مهاجرت ايران ثبت ميكند. اما در واقعيت او در اين سفر از يك پاسپورت قلابي ايرلندي استفاده كرده است. بعدها در ماجراي رسوايي موسوم به «ايران- كنترا» اليور نورث، سرهنگ امريكايي نيز براي ورود به ايران از مدارك قلابي ايرلندي براي ورود به تهران استفاده كرده بود. ايرلند از جمله كشورهايي است كه در قبال پيروزي بزرگ انقلاب ايران موضع خنثي را در پيش گرفت و اين موضوع باعث شد كه بسياري از خبرنگاران ايرلندي در جريان اشغال سفارت امريكا راه دشواري را براي آمدن به ايران و پوشش رسانهاي اين حادثه در پيش نداشته باشند. من يكي از خبرنگاراني بودم كه در ژانويه ۱۹۸۰ براي تهيه گزارش درباره تسخير سفارت امريكا براي نشريه «آيريش تايمز» وارد تهران شدم. اندك زماني پس از ورود به تهران، خبرنگاران امريكايي از ايران اخراج شدند. از ايرانيان خواستم كه به من اجازه ورود به ساختمان سفارت امريكا در خيابان طالقاني و گفت و گو با گروگانها را بدهند. مرا به واحد اطلاعاتي وزارت امور خارجه امريكا بردند و پس از پرسش و پاسخ هنگامي كه قصد ترك اتاق را داشتم، يكي از دانشجويان ايراني كه رحيم نام داشت نسخههاي كپي شدهاي را در اختيارم گذاشت. اين نسخهها نشان ميداد كه سازمان سيا تا چه حد جعل پاسپورت و مدارك قلابي را اسباب فعاليتهاي سياسي خود در تهران قرار داده است. يكي از پاسپورتها با پوشش مشخص بلژيك به مأموري از سازمان سيا آن هم با نام جعلي «پائول تيمرمنز» تعلق داشت. در داخل پاسپورت نوشته شده بود: «بر اساس اطلاعات فردي اين پاسپورت، شما مجرد و متولد ۸ جولاي ۱۹۳۴ در آنتورب بلژيك هستيد. داراي چشمان آبي و بدون ويژگي و خصيصه متمايز ظاهري؛ قد: ۸۸/۱؛ شغل: نماينده يك شركت تجاري – بازرگاني؛ از قرار معلوم پاسپورت بلژيكي شما در بروكسل صادر شده است و براي اعتبار بخشي به اين گذرنامه، سفرهاي برگشت زير نيز ثبت شدهاند: سفر به مادريد اسپانيا در آوريل ۱۹۷۷، سفر به ليسبون پرتغال در آگوست ۱۹۷۷ و سفر به هلسينكي فنلاند در ۱۹۷۸.» در ميان برگههاي سفارت امريكا همچنين جزئيات دقيق ريز مكالمات ديپلماتهاي امريكايي با ايرانيان صاحبنام و برجسته نيز به چشم ميخورد. يادم ميآيد كه مقامات ديگر سفارتخانههاي غربي در آن زمان به من گفته بودند كه از عملكرد ديپلماتهاي امريكايي ناراحت هستند؛ چراكه آنها نتوانسته بودند به موقع اسناد و مدارك را نابود كنند و در نتيجه برخي منابع به دست ايرانيان افتاده بود. شايد در آن زمان بهتر بود كه هويت توني مندز به عنوان يك ايرالندي فاش نشود؛ چراكه در آن صورت من و ديگر خبرنگاران ايرلندي نيز مورد ظن قرار ميگرفتيم و همراه خبرنگاران امريكايي از ايران اخراج ميشديم.»
