همين مسئله باعث ميشد با سؤالات رگباري كه ميپرسيدم خودم حس كنم دارم روي اعصابشان فوتبال بازي ميكنم.
«بد خودمان بهتر از خوب ديگران است» اين يكي از آن ضربالمثلهايي است كه با شنيدن خبر پرواز و شكل گرفتن سيمرغ جشنواره فجر در كشور چك به ذهنم دويد.
اين سيمرغ بينواي جشنواره فجر سرگذشتي بدتر از «ژان والژان» معروف پيدا كرده است. دو سال پيش بود كه در افتتاحيه جشنواره بيستونهم و با حضور مهدي مسعود شاهي(دبير جشنواره وقت)، جواد شمقدري و سيد محمد حسيني وزير ارشاد رونمايي شد.
اين تنديس حجمي از پيكر سيمرغ ايراني با جنس بدنه فلزي طراحي، ساخته و با كلي سروصدا رونمايي شد. نكته مهمي كه درباره علت و چرايي پرورش سيمرغ ايراني توسط برادران اهل كشور چك گفته شده اين است كه: « در سال ۱۳۶۵ به دليل شرايط و امكانات روز، از شيشه براي طراحي سيمرغ بلورين استفاده شد. از همان موقع تلاش براي تغيير طراحي سيمرغ ادامه داشت. اما طراحيهاي صورت گرفته مورد قبول واقع نميشدند. سال گذشته هم قرار بود نمونهاي از جمهوري چك به ايران برسد كه به دليل تعطيلات ژانويه اين امر ميسر نشد. تا اينكه امسال بالاخره از طراحي جديد سيمرغ بلورين رونمايي شد.»
حالا وي در روزهاي منتهي به جشنواره سيويكم سيمرغ ايراني با لهجه اروپايي به پرواز درآمده است كه البته خيلي خطرناك و بُرنده است! اين بُرندگي نه به لحاظ برش در مديريت و اجرا بلكه در طراحي بالها و دُم مبارك سيمرغ عزيزتر از جان است. اينكه چرا مسئولان سينمايي بعد از گذشت سيويك دوره برگزاري اين جشنواره«بينالمللي» هنوز نتوانستهاند به يك تنديس واحد و مورد قبول برسند، فقط در كشور ما قابل وقوع و رخداد است نه هيچ كجاي ديگر. از طرفي در سال توليد ملي و اقتصاد مقاومتي (كه هر واژه از جانب رهبري معظم صادر شده است) چرا دوستان به فكر توليد سيمرغ بلوري آن هم در كشور دوست و برادر «چك» با آن هزينه قابل اعتنا افتادهاند، خود حديثي مفصل دارد. اما نزديكترين حدس اين است كه شايد هر كدام از دبيران و برگزاركنندگان محترم به فكر ثبت سيمرغي با جنس مرغوب به نام خود هستند؛ و گرنه چه نيازي به سيمرغ «شيشهاي» بود!يك مسئله ديگر اينكه حتم به يقين احتمال شكسته شدن هركدام از اين سيمرغهاي شيشهاي بسيار محتمل است و با توجه به اينكه هزينه ساخت اين پرنده خيالي احتمالاً بسيار ناچيز! بوده به دوستان برگزار كننده توصيه ميشود چند دوجين از اين پرنده وهمي و«شيشهاي» را به عنوان رزرو در دست و بالشان جايگذاري كنند! چون ممكن است سيمرغهاي شيشهاي دچار توهم شده و به خيال كم بودن ارتفاع خودشان را از دست صاحبان جديدشان به پايين پرت كنند و خدايي ناكرده به سرنوشت خاكشير مبتلا گردند.
