وی در گفت وگو با سراج۲۴ در مورد برنامههای این گروه برای حضور انتخابات آتی ریاستجمهوری، گفت:«اصلاحطلبان را باید به دو دسته تقسیم نمود، یکی دسته لیبرال دموکرات، دیگری سوسیال دموکرات دسته لیبرال دموکرات که بیشتر شامل حزب کارگزاران و احزاب نزدیک میباشند و به شدت معتقد به ورود فعال در عرصه انتخابات و حتی معتقد به رسیدن نتیجه و دستاورد میباشند، این طیف بخواهند کاندیدا معرفی نمایند، جهانگیری از چهرههای مطرح آنها میباشد.
وی دسته دوم را شامل گروه هایی همچون مشارکت و مجاهدین و سبزها دانست و گفت:این گروه ها با انتخابات برخورد متفاوتی دارند و زمینه را برای ورود به انتخابات مساعد نمی دانند.هر چند که باید بگویم این افراد در تصمیم گیری های خود متاثر از موسوی خوئینی ها هستند.
این عضو جریان اصلاحات در ادامه با اشاره به نحوه عملکرد گروه های قائل به مشارکت در انتخابات گفت: این گروه ها در این زمینه ۳ رویکرد دارند.یکی اینکه در صورت وجود شرایط مناسب، کاندیدا معرفی کنند، در غیر این صورت چنانچه امکان معرفی کاندیدا فراهم نشد از کاندیدایی حمایت نموده و سهم وامتیازی بگیرند و در صورت عدم تحقق دو موضوع فوق، حداقل با حضور خود موجب به وجود آمدن فضای سیاسی شوند و حرف خود را بزنند. این گروه به شدت معتقد به محوریت آقای خاتمی در جهت ورود اصلاحطلبان به عرصه انتخابات هستند.
وی ادامه داد:آقای عارف نیز یکی از کاندیداهای اصلاحطلب میباشد که شخصا بنا به دلایلی که اعلام میکند، اعم از در دست داشتن پستهای کلیدی مثل وزارت، ریاست سازمان مدیریت و برنامهریزی و معاون اولی، حضور فعال در میان احزاب و جریانهای اصلاحطلب و چهره موجه در میان دانشگاهیان، خود را حائز شرایط برای حضور در عرصه انتخابات ریاستجمهوری میداند و آقای مهرعلیزاده نیز آمادگی برای کاندیداتوری دارد.این دو نفر گفتوگوهایی نیز با نمایندگان خود در استانها انجام دادهاند.
وی گفت:در مجموع تمامی اصلاحطلبان و اکثریت قریب به اتفاق احزاب اصلاح طلب، از جمله عبدالله نوری به این اعتقاد دست یافتهاند که حضور اصلاحطلبان در انتخابات ریاستجمهوری باید تنها با محوریت آقای خاتمی باشد و حتی آقای عارف نیز که زیاد به اجماع نظر اصلاحطلبان برای مجوز ورودشان به انتخابات منتظر نمانده و فعالیت خود را شروع کرده، عنوان کرده قطعاً از خاتمی حمایت خواهند نمود.
این عضو جریان اصلاحات در پایان تصریح کرد:خاتمی مانند انتخابات مجلس نهم تیمی را تشکیل داده و مأمور نموده که در خصوص چگونگی ورود اصلاحطبان مطالعه نمایند.در مجموع میتوان گفت که توافق و اجماع بر سر یک فرد در بین اصلاحطلبان به شدت فراهم بوده و تک تک کاندیداهای اصلاحطلب برای کنارهگیری به نفع کاندیدای مورد توافق و اجماع تمام اصلاحطلبان، نظر موافق خواهند داشت، ولی اصولگرایان که شیرینی قدرت در سالهای اخیر را چشیدهاند و هم اکنون نیز بهره میبرند، اجماع و توافقشان امکان نداشته و اگر این امکان نیز فراهم آید که امری بعید است، در نهایت مورد نزاع و نارضایتی و اختلاف بین آنها خواهد شد.
