بحران‌سازي حاشيه‌اي

قاسم غفوري

چگونگي تقابل و تعامل ميان جمهوري اسلامي ايران و امريكا همچنان يكي از اركان تحولات بين‌الملل را تشكيل مي‌دهد بررسي عملكردهاي امريكا و اروپا در روزهاي اخير نشان مي‌دهد كه آنها زنجيره‌اي از تحركات را در قبال ايران در پيش گرفته‌اند. طرح كنگره امريكا براي اجراي تحريم‌هاي جديد عليه ايران، تكرار اراده‌هاي خصمانه از سوي اوباما رئيس‌جمهور، هيلاري كلينتون وزير خارجه امريكا مبني بر استفاده از تمام گزينه‌ها در قبال ايران در حالي كه تأكيد دارند توان تعيين خط‌ قرمز براي ايران را ندارند، فضاسازي رسانه‌اي سياسي عليه ايران در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي با گزارش‌هاي دو پهلو و غرب‌گرايانه آمانو مديركل آژانس و تصويب قطعنامه در شوراي احكام در كنار فضاسازي رسانه‌اي واهي درباره سخنان عباسي، رئيس سازمان انرژي اتمي در زمينه منحرف ساختن جاسوسان غرب، رويكرد اروپا به اعمال تهديدات جديد و ادعاي رويكرد به تقابل سياسي با ايران نظير اقدامي كه كانادا در اخراج كارمندان سفارتخانه خود از ايران صورت دارد، خارج ساختن گروهك تروريستي منافقين از ليست گروه‌هاي تروريستي، رايزني‌هاي جديد در عرصه جهاني براي به اصطلاح تقابل قرار دادن جهان با ايران و... از جمله اقدامات اخير امريكاست. 

هرچند كه اقدامات ضدايراني امريكا امري تكراري و هميشگي است اما شتاب گرفتن اين تحركات در مقطع كنوني امري قابل توجه است. هر چند كه كمك به صهيونيست‌ها براي خروج از بحران‌هاي داخلي، انحراف افكار عمومي از بحران‌ها و ناكامي‌هاي دروني و خارج امريكا، اعمال فشار بر ايران براي تأثيرگذاري بر تحولات خاورميانه از اهداف اين تحركات است اما يك اصل اساسي در اين زمينه مطرح است و آن تقارن اين رفتارها با برگزاري شصت و هفتمين نشست سالانه مجمع عمومي سازمان ملل است كه سران نمايندگان اعضاي اين سازمان در نيويورك به بيان نظرات و ديدگاه‌هاي خود مي‌پردازند. امسال نيز دكتر احمدي‌نژاد رئيس‌جمهور ايران در حالي به نيويورك سفر كرده كه حضور امسال ايران از ويژگي خاصي برخوردار است و آن رياست ايران بر جنبش عدم تعهد با ۱۲۰ كشور عضو است. اين رياست به منزله جايگاه جهاني ايران و شكست غرب براي منزوي ساختن ايران است. اين امر هزينه‌هاي بسياري براي امريكا به همراه دارد لذا تلاش مي‌كند تا پيش از آغاز اين نشست سياست فرافكني را بر دو اصل اجرايي سازد. 

اولاً مشغول ساختن ايران به حاشيه‌ها براي كاهش توجه آن به نشست سازمان ملل و به نوعي كاهش فعاليت ايران در نشست مذكور و ديدارهاي حاشيه‌اي آن. ثانياً انحراف افكار عمومي به حاشيه‌ها براي پنهان‌سازي نقش و اهميت حضور ايران در نشست سازمان ملل به ويژه به عنوان رئيس جنبش عدم تعهد. به عبارت ديگر مي‌توان گفت كه تحركات اخير غرب يك هدف را پيگيري مي‌كند و آن حمله پيشدستانه به ايران براي تحت‌الشعاع قرار دادن حضور فعال ايران در نشست سازمان ملل است كه محور آن را پنهان‌سازي رياست ايران به جنبش عدم تعهد تشكيل مي‌دهد.