
ساخت پروژهاي به نام «لاله» مدتي است كه در رسانههاي كشور مدام در حال پالايش و زير و رو شدن است. عدهاي در مسير تطهير و اثبات پاك بودن كارگرداني كه فيلمهايي ذيل عنوان «پورنو» ساخته است و عدهاي هم به دنبال اصل چرايي مفتخر شدن به ساخت يك چنين افتخاري هستند!
اين پروژه در حالي از سوي بالاترين ردههاي مديريت فرهنگي كشور دنبال ميشود كه بسياري از فيلمسازان وطني با داشتن موضوعات متنوع و البته پر منفعت براي كشور و فرهنگ، معطل بين ارض و سما براي گوشه چشم همين مديران بلند نظر فرهنگي كشورند. بازي كردن در زميني كه عنوان آن نشان دادن وجود آزادي زنان و مساعي و تلاش ايران اسلامي در ارتقاي سطح مشاركت و آزادي عمل آنها نام گرفته است، هم در شأن نظام مقتدر كشورمان و هم در سطح فرهنگ غني و ريشه دار چند هزار ساله كه ارتزاقش از اسلام و ايران بوده است، نيست.
با وجود افتخار آفريني صدها هزار شهيد، نخبه، عالم و دانشمند در اين كشور، خانمي كه اتومبيل سواري ميكند و تنها رذيله اخلاقياش هم استفاده از دوپينگ است شايد سوژه بهتري باشد براي نشان دادن عمق استراتژيك مباهات ما در مقابل توحش سرريز كرده از كافه و كازينوهاي غرب!
اين چراغ سبز و توبه ـ بيانيه نامه ميلياردي كه اصرار و ابرام برخي مسئولان براي ساخت آن هنوز بركسي آشكار نشده است، ظاهراً از نشان دادن مظلوميت مردم ايران و پيشرفتهاي چشمگير در عرصه پزشكي و نانو فناوري و هستهاي ارجحيت دارد!
اما چند سؤالي كه مطرح است اينكه آيا اساساً اين سطح و شكل از جلوهگري در رعايت حقوق زن به خاطر رهايي از افترا و تهمت چند كشور استثمار كننده زنان محلي از اعراب دارد؟ چرا هزينه توبه كردن يك كارگردان پرورش يافته در دامان هاليوود را بايد از كيسه بيت المال آن هم در حد يك توبه ۸ميلياردي پرداخت نمود؟!