بسياري از كارگران و كاركنان تمام وقت امريكايي برخوردار بودن از مزايايي همچون پنج روز كار در هفته، دريافت حقوق به موقع و مرخصي در زمان تعطيلات را مديون تلاشهاي اتحاديه كارگري هستند، زيرا پنج دهه قبل اتحاديه در صف جلوي جبهه مبارزه دريافت حق و حقوق افراد متوسط جامعه قرار داشت، اما امروزه اتحاديهايها رو به زوال هستند. بعد از جنگ جهاني دوم، يك سوم نيروي كار امريكا را اتحاديهايها تشكيل ميدادند، اما امروزه اگر نيروي كار بخش خصوصي و عمومي را روي هم بگذاريد تنها ۱۲ درصد از اين نيروي كار عضو اتحاديه كارگران هستند.
در ماه اخير فرماندار ويسكانسين، اسكات واكر در انتخاباتي پيروز شد كه شروعش با فرونشاندن اعتراضات اتحاديه مبني بر بهبود شرايط كاري همراه بود. اين چنين اقدامات ضد اتحاديه در ايالتهاي ديگري نظير اينديانا و اوهايو نيز اتفاق افتاده است. با اين وجود اگر سير نزولي اتحاديه ادامه پيدا كند، ديگر چه چيزي براي طبقه متوسط جامعه امريكا باقي خواهد ماند؟
اتحاديه، سوابق درخشاني در زمينه بازپسگيري حق و حقوق اين طبقه از مردم در سالهاي اخير داشته است. ماركوس اولادل ۶۲ ساله كه بيش از ۱۵ سال شغل رانندگي اتوبوس مدرسه را دارد ۱۲ سال پيش با كمك رانندههاي كاميون و ديگر همكارانش موفق شد تا يك اتحاديه تشكيل دهد. بعد از تشكيل اتحاديه و مطالبه حق وحقوق خود، حقوق اوليه رانندگان از هشت دلار در ساعت دوبرابر شده و به ۱۶ دلار در ساعت افزايش يافت.
قبل از تشكيل اين اتحاديه، رشد حقوق اين افراد بسيار ناچيز بوده و تنها چند سنت در ساعت افزايش مييافت. اولادل اكنون نماينده كاركنان اين بخش در منطقه خود شده است و با مسافرت به ديگر نقاط كشور به تشكيل اتحاديههاي كارگري كمك ميكند. او درباره اتحاديه چنين ميگويد: «فرزندان ما بايد بدانند كه قدرت اتحاديه تا چه اندازه ميتواند زياد باشد. اگر قرار است طبقه متوسط قوي باشد، اين قدرت بايد توسط اتحاديهها نشان داده شود.» در رابطه با طبقه متوسط و اتحاديه، هارولد ميرسون مقاله نويس سياسي روزنامه واشنگتن پست معتقد است كه حداقل براي طيف وسيعي از مردم، حقوق طبقه متوسط به ايجاد اتحاديههاي امريكايي وابسته است. اگر حزب كارگر بميرد، طبقه متوسط امريكا هم خواهد مرد.
ميرسون در مقاله اخيرش با يادآوري دوران رشد اقتصادي چند دهه بعد از جنگ جهاني دوم و رشد ۱۰۰ درصدي درآمد بهره وري و مشاغل خانگي نوشته بود كه در آن زمان فعاليت اتحاديهها منجر به رشد ديگر كارگران و مشاغل شده بود و رقابت براي افزايش درآمد همه جا وجود داشت ولي به محض فروكش كردن اتحاديهها، ميانگين دستمزد در بسياري از بخشها سير نزولي به خود ديد. قبل از ظهور اين سير نزولي، يك شغل خارج از اتحاديه ۲۸ دلار در ساعت حقوق ميگرفت، اما امروزه مشاغل اتحاديهاي و بدون اتحاديه با ميانگين ۱۳ تا ۱۵ دلار حقوق در ساعت نيروي كار استخدام ميكنند. بدون كمك اتحاديه، امريكا در مسيري پيش خواهد رفت كه نابرابري توزيع ثروت و كم تحركي ضربه سنگيني به آن وارد خواهد كرد.
