عدم امكانات و فقدان برنامهريزي صحيح و اصولي براي حل اين مشكلات سبب شده است تا نوع برخورد و نگاه شهروندان به مشكلات نيز تغيير كند.
در گذشته نگاه خاصي به استفاده از اتوبوس و ساير وسايل عمومي جمعي وجود داشت كه برخي در شهر معتقد بودند كه استفاده از اين وسايل مختص افراد كمدرآمد است و استفاده از ساير وسايل شهر را ويژه افراد ديگر ميدانستند اما با گذشت زمان و تغيير در توسعه وسايل نقليه عمومي و تجهيز اين وسايل و استفاده از تكنولوژي روز، سبب شد تا اين فرصت براي همه شهروندان فراهم شود كه از اين وسايل استفاده كنند.
مديريت زمان و مديريت سفر از جمله ويژگيهاي توسعه شبكههاي حمل و نقل عمومي در شهر تهران به شمار ميرود كه سبب شده است تا حتي برخي از مديران و صاحبان مشاغل مختلف نيز براي آمد و شد از اين وسايل نقليه استفاده كنند. آنچه از اين موضوع ميتوان نتيجه گرفت آن است كه توسعه بجا و در نظر گرفتن پاسخگويي به نيازهاي شهروندان زمينه استقبال شهروندان از امكانات شهري فراهم خواهد آورد.
در حوزه ورزش، امكانات رفاهي و تفريحي و حتي امكانات فرهنگي و اجتماعي بايد به گونهاي عمل شود كه همه بخصوص شهروندان ساكن محلات بتوانند در كمترين زمان ممكن و با كوچكترين جابهجايي امكان استفاده از اين امكانات را داشته باشند كه اين امر ميتواند علاوه بر كاهش ترافيك، مزاياي بسياري را نيز به همراه داشته باشد.
از سوي ديگر با فراهم كردن امكانات در محلات، ميتوان زمينه دسترسي يكسان شهروندان به امكانات موجود را فراهم ساخت.
آنچه در فراهم ساختن امكانات شهري در محلات حائز اهميت است آن است كه با اين اقدام ميتوان علاوه بر سپردن مديريت محله به خود شهروندان ساكن در محله، امكان ارتقاي مشاركت و تعامل آنان را نيز افزايش داد. با اين تغيير نگاه در توسعه و فراهمسازي امكانات ميتوان نتيجه گرفت كه نوع نگاه شهروندان نيز به شهر تغيير كند و از سوي ديگر تغيير در حوزه زيرساختها و در نوع نگاه استفادهكنندگان از امكانات شهري پويايي يك جامعه شهري را به دنبال خواهد داشت چرا كه شهر يك موجود زنده به حساب ميآيد كه بايد براي هماهنگي و نظم بخشيدن به اجزاي آن همه عوامل موجود در شهر ديده شود تا بتوان كاركرد صحيح و ويژهاي را از آن انتظار داشت.
