جشنواره یا میتینگ؟

در همان حال که مجلس شورای اسلامی مشغول بررسی بودجه‌ سال 1390 و حساب و کتاب دخل و خرج دولت بود، جشنواره بین‌المللی فیلم در جزیره سیاحتی کیش، با مهمانی 800 نفر که غالباً هنرمندان و 100 نفر نیز هنرمند خارجی بودند، با میزبانی دولت خدمتگزار برگزار شد. گفته می‌شود این میتینگ تفریحی میلیاردها تومان هزینه دربرداشته است؛ هزینه‌هایی که پرواز چند فروند هواپیما، هتل و پذیرایی، هدایا، تهیه سالن نمایش، حضور مهمانان ویژه‌ و... بر بیت‌المال تحمیل می‌کند، گرچه به رونق اقتصادی جزیره و شاید هم اشتغال جوانان در زمینه گرفتن امضای یادگاری از هنرمندان کمک می‌نماید، اما همخوانی چندانی با شرایط و الزامات جامعه ندارد و احتمالاً یک میتینگ سیاسی در راستای جریان‌سازی به نفع باند‌های حاشیه‌ساز و انحرافی درون دولت است که حضور سرکرده این باند در این جشنواره چنین احتمالی را تقویت می‌کند.
دلایلی که عدم همسویی چنین جشنواره گران قیمتی را در شرایط حاضر با اهداف و منافع جامعه ما نشان می‌دهد، عبارتند از:
1- سنگینی هزینه‌ این جشنواره که از آن به چند میلیارد تومان یاد می‌شود، هیچ همخوانی با عنوان سال یعنی سال جهاد اقتصادی که یکی از پیامد‌های آن صرفه‌جویی اقتصادی است، ندارد و این نوع ریخت و پاش در دوره هدفمند‌سازی یارانه‌ها، با درخواست دولت از مردم برای صرفه‌جویی بیشتر مغایرت دارد.
2- محل برگزاری جشنواره یعنی جزیره کیش که مکانی تفریحی- سیاحتی است و عمدتاً به منطقه‌ آزاد و تجارت شهرت دارد نه تنها هزینه‌های برگزاری جشنواره را افزایش داده بلکه عموم مردم را از بهره‌گیری از مواهب احتمالی آن محروم نموده است.
حال آنکه برگزاری آن در یکی از شهر‌های اصفهان، شیراز یا کرمان، علاوه بر کاهش هزینه و حضور مردم، امکان آشنایی مهمانان خارجی با فرهنگ و هنر ایرانی و فضای سیاسی- اجتماعی داخل کشورمان را فراهم می‌آورد.
3- از آنجا که برگزاری جشنواره‌های فرهنگی- هنری از جمله فیلم همه ساله در دهه فجر و به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب‌ اسلامی در کشورمان تبدیل به یک رویه و برنامه جاری شده، برگزاری یک جشنواره در سطحی بالاتر‌ و گران‌تر، نوعی اقدام موازی و تکراری است که ضمن هدر دادن بیت‌المال بر آن مناسبت تاریخی و مهم نیز سایه می‌اندازد.
4- این جشنواره گران‌قیمت در حالی برگزار شد که تقریباً مصادف با ایام روز کارگر بوده و برخی شنیده‌ها حاکی از وجود مشکلاتی برای این قشر زحمتکش در برخی واحدهای تولیدی است که اختصاص این نوع هزینه‌ها برای رفع این مشکلات می‌تواند بخشی از اقدامات همسو با جهاد اقتصادی به حساب آید.
آخر اینکه هر چند برای فعالیت‌‌های فرهنگی نباید با ترازو و شاقول اقتصادی به محاسبه و ارزیابی پرداخت، اما اختصاص دست‌و‌دلبازی اعتبارات ملی به چنین برنامه‌های تفریحی و سیاحتی، آن‌هم برای عده‌ای خاص، در حالی که برخی از پروژه‌های عمرانی و اقتصادی به دلیل مشکلات مالی،روندی کند پیدا کرده است، نمی‌تواند توجیهی منطقی داشته باشد و بیشتر یک میتینگ هنرمندانه برای اهداف خاص به حساب می‌آید.
راستی حضور عالیجنابان بقایی و مشایی در این جشنواره با آن همه مشغله کاری در نهاد و دفتر ریاست جمهوری چه توجیهی دارد؟ شاید حضور یکی برای رونق بخشی به مناطق آزاد باشد، اما دیگری به دنبال رونق در چه بخشی بوده است؟