نویسندگان بزرگ هم پاورقی نوشته‌اند

پنجمین نشست از سری نشست‌های نقد آموت با موضوع نقد و بررسی رمان «بهانه‌ای برای ماندن» تازه‌‌ترین اثر حسن کریم‌پور با حضور نویسندگان و منتقدان، عصر پنج شنبه (18 فروردین) در نشر آموت برگزار شد. به گزارش «جوان»، ر. اعتمادی، نویسنده پیشکسوت عامه‌نویسی در ابتدای این نشست تاریخچه‌ای از داستان‌های پاورقی و عامه‌پسند در ایران ارائه داد. وی در سخنانش گفت: پیش از تولد رمان، کتاب‌ها درباره پادشاهان یا خدایان بود و مردم عادی در صفحات کتاب‌ها جایی نداشتند. برای نخستین بار ادبیات با خلق قهرمانانی از زندگی خود مردم تولد تازه‌ای یافت. وی درباره مخالفان قصه‌های عامه‌پسند نیز گفت: اگر ملاک استقبال مخاطب باشد بنابراین اصطلاح تحقیر‌آمیز عامه‌پسند را می‌توان درباره حافظ، سعدی و فردوسی نیز به کار برد. پیش از این نیز گفته‌ام نویسندگان بزرگی همچون داستایوسکی، بالزاک، ویکتور هوگو، رومن رولان و ارنست همینگوی پاورقی‌نویس بوده‌اند.
در ادامه این نشست، محمد مطلق، منتقد ادبی درباره ساختار رمان گفت: مدتی قبل مصاحبه‌ای از یک نویسنده امریکایی می‌خواندم که در آن گفته بود: رمان اساساً ساختار ضعیفی دارد، یعنی ما آن وسواسی که می‌توانیم درباره ساختار شعر داشته باشیم را در رمان نمی‌بینیم. به عنوان مثال نویسنده‌ای مثل جویس که به نوشته‌اش بسیار وفادار است و طوری می‌نویسد که گویا در حال خودکشی است، باید بپذیرد که ساختار رمان از اساس ضعیف است. این برای او مفید است، اما برای کسی که به موضوع رمان سهل‌انگارانه نگاه می‌کند، این موضوع سم است و مثل میزان زیاد آرسنیک کشنده است. حسن کریم‌پور از دسته دوم است و هیچ گاه نباید این جمله را بشنود زیرا اساساً نویسنده سهل‌انگاری است.
«حسن کریم پور» نیز در پایان این نشست گفت: کسی که داستان را تعریف می‌کند من نیستم بلکه شخصیت‌های داستان من هستند. هیچگاه نمی‌دانم در ادامه چه به سر قهرمان‌هایم می‌آید و گاهی خودم از سرنوشت آنها تعجب می‌کنم.
ر. اعتمادی نیز گفت: آقای کریم‌پور مشکلات و روابط خانوادگی را به خوبی تجسم بخشیده است، اما ایرادی که به رمان آقای کریم‌پور وارد است و من آن را پیش از این در جمع برخی نویسندگان زن هم بیان کردم، بیان گزارشی صرف است. باید توجه کرد که رمان ادبیات است و نیاز به زبان فاخر دارد. غروب یک پدیده ثابت است ولی آن غروبی که در داستان می‌آید باید با شرایط روحی قهرمان هماهنگ باشد و به طبع توصیف آن نیز متفاوت است. یکی از وظایف رمان این است که به توصیف و انتقال زیبایی بپردازد و هنر نویسنده نیز در همین است.