چون غرض آمد هنر شد ناپدید

ابراهیم زاهدی مطلق -نوشته‌اند که شیخ ابوالحسن خرقانی عارف بزرگ قرن چهارم و پنجم اگرچه راهی به جشنواره فیلم فجر نداشته است، اما می‌خواسته بر سردر خانقاهش بنویسد که «هرفیلمسازی بر این آستان وارد شد، کتابش دهید و از سواد و تعداد جوایزی که به او داده‌اند، نپرسید.»
لکن به دلیل فقر و گرسنگی مزمن در غرب خراسان و منطقه خرقان و شاهرود، بفرموده است بر سردر خانقاه بنویسند «هرکس که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش مپرسید.»
منتقدان ادبی در قرون بعدی درکشف‌الاسرار میبدی به شرح و تفصیل سخنان حکیمانه ابوالحسن خرقانی پرداخته و عیان کرده‌اند که بسیاری از فیلمسازان عهد این عارف نامی پس از آن که این نوشتار بر در خانقاه آویخته شد، مردمان را از شر فیلم‌هاشان خلاص کرده و با ترک عمل قبیح‌شان، مدام بر آستان شیخ رفته و با دریافت لقمه نانی، هنر را به حال خود رها کردند. تا همچنان که مولانا فرمودند، نه غرضی پیدا شود و نه هنری ناپدید گردد!