همه به آزادي مي‌رويم

جعفر تكبيري | فردا يك روز متفاوت در تمام طول سال است. روزي كه مردم ايران فراتر از هر سليقه و تفكري به خيابان‌ها مي‌آيند تا همصدا با هم بار ديگر فرياد استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي سر بدهند و خون تازه‌اي را به شريان‌هاي نظام تزريق كنند. انگار اين انقلاب تازه متولد شده است. اين واقعيتي است كه 32 سال است، تكرار مي‌شود. 32 سالي كه پر فراز و نشيب بود اما هيچگاه اين فراز و فرود‌ها تأثيري در اراده عمومي براي تأكيد‌ مجدد بر آرمان‌هاي نظام اسلامي نداشت. صحبت از 22 بهمن و راهپيمايي پر شكوه آن است. روزي كه ياد آور تمام مجاهدت‌هايي است كه از سال‌ها پيش از به ثمر رسيدن انقلاب براي تحقق نظام اسلامي شكل گرفت و پس از آن نيز خون‌هايي كه براي تثبيت و دفاع از اين آرمان مقدس به زمين ريخته شد.روزي كه آمديم و گفتيم كه ما مسلمانيم و آزاده. روزي كه خط بطلان كشيديم بر تمامي طاغوتيان. روزي كه بنيانگذار جمهوري اسلامي آن را روز خدا ناميد. يوم الله 22 بهمن... چرا بايد بياييم؟اما در واكاوي علت حضور پرشور سالانه مردم در راهپيمايي 22 بهمن تنها به گفته‌اي از امام راحل بسنده مي‌كنيم. امام خمينى قدس سره مى‏فرمايد: «تذكر به «ايام الله‏» كه خداوند متعال به آن امر فرموده است، انسان ساز است. قضايايى كه در ايام الله رخ داده است، براى تاريخ و انسان‏ها در طول تاريخ آموزنده و بيدار كننده است. حوادث بزرگ تاريخ كه قرآن مجيد هم از بعضى از آنها ياد كرده است، سرمشقى پربركت ‏براى ساختن جامعه‌ها و اشخاص و جامعه عصر ما كه عصر انقلاب است و در كشور ايران كه كشور انقلاب و شاهد بسيارى از حوادث بزرگ كه بايد آنها را ايام الله محسوب كنيم و به ذكر آنها و تذكر آن ايام بپردازيم كه براى ملت قهرمان و مجاهدان سلحشور، درس انقلاب است‏.»ملت‌هاي مسلمان چشم انتظار مردم ايراناما دو سالي است كه راهپيمايي 22 بهمن رنگ و بويي ديگر دارد. سال پيش مردم ايران پس از پشت سر گذاشتن ايام تلخ فتنه، سعي كردند تا با حضور پرشور خود طراوت تازه‌اي را به انقلاب بدهند و گرد و غباري را كه از روزهاي فتنه بر پيكره عظيم انقلاب نشسته بود، بزدايند. امسال نيز اين حضور رنگ تازه‌اي دارد. رنگي كه در حمايت از قيام‌هاي مردمي در كشورهاي مسلماني است كه تصميم گرفته‌اند با تأسي از خروش مردم بزرگ ايران، زنگار‌هاي استبدادي را از كشور خود دور بريزند و به آزادي و استقلال و اسلاميت برسند. طعم شيريني كه مردم ايران 32 سال است آن را تجربه مي‌كنند. بنابراين حضور ميليوني مردم در خيابان‌ها و مسيرهاي برگزاري راهپيمايي، نه تنها برگزاري يك جشن بزرگ ملي است، بلكه دلگرمي دادن به مسلماناني است كه در سرماي ميدان تحرير قاهره براي رسيدن به آرماني مشترك گرد هم آمده‌اند.آرمان استقلال، آزادي و جمهوري اسلامي اما اين موضوع تنها در مصر نيست، بلكه در كنار مصر، مردم يمن، سودان، ليبي، عربستان و هزاران مسلمان مظلوم در سراسر دنيا چشمي به ميدان تحرير دارند و چشمي ديگر به ميدان آزادي تا از شعف حركت مردم مسلمان ايران، دعايي براي آزادي مردم مصر كنند و جنبشي نيز براي استقلال خود شكل دهند. فردا همه مي‌آييم. مهم نيست كه از كجا، از امام حسين، از انقلاب، از منيريه، از هفتم تير، از مفتح، از فلسطين، از ستارخان، از توحيد، ‌‌از اشرفي اصفهاني، از جناح، اما از هركجا كه مي‌آييم مهم اين است، راهي كه مي‌پيماييم به آزادي مي‌رسد.