درحالی که زمان به روزهای پایانی داوریهای داستان انقلاب نزدیک میشود، سؤالهای متعددی درباره نحوه داوریها وکیفیت داستانهایی که به این جشنواره رسیده است، مطرح میشود. درهمین زمینه، نویسنده رمان اسماعیل آن دسته از نویسندگان ضدانقلاب را که به جبهه مردم پشت کردند، افرادی دانست که برای تاریخ پاسخی ندارند و قرار نبوده است برای آنها کارت دعوت بفرستیم تا درباره انقلاب بنویسند.
امیرحسین فردی با نقد وضعیت ادبیات داستانی انقلاب گفت: سابقه ادبیات داستانی که درخور این ملت و انقلاب باشد سابقهای کوتاه است. داستان انقلاب همزاد با خود انقلاب است.
وی ادامه داد: ادبیات داستانی انقلاب در خروش همین ملت متولد شده و قبل از آن ما نویسنده انقلابی نداشتیم ولی نویسنده ضد انقلاب زیاد داشتیم. همانها بعد انقلاب هم ضد انقلاب نوشتند، واقعیتها را درک نکردند و علیه مردم نوشتند. آنها به تحریف تاریخ پرداختند.
شعربهترازداستان
فردی افزود: شعر ما با تکیه بر سنت گذشته جایگاه شایستهتری دارد و همیشه دستش پر بوده و صدای رسایی داشته است ولی ما در داستان خیلی عقب هستیم. مهمترین برنامه ما جشنواره داستان انقلاب است که از چند سال پیش راهاندازی شده و هدفش پرداختن به موضوع انقلاب و حوادث انقلاب در ساختار ادبیات داستانی است.
وی با تأکید بر اینکه این طرح به خوبی جواب داده است، عنوان کرد: ما شاهد رسیدن آثار خوب و استقبال شایستهای از سوی نویسندگان هستیم و مهمترین ویژگی جشنواره این است که آثار چاپ شده مورد داوری قرار نمیگیرند بلکه آثاری ویژه جشنواره نوشته میشوند و در نهایت آثار برتر کتاب خواهند شد.
این نویسنده درباره جذب برخی ازنویسندگان که به دگراندیش معروف شده و عموماً سنخیتی با اندیشههای انقلاب ومردم نداشته و در هیچ برههای همراه انقلاب و ملت نبودهاند، توضیح داد: لازم است اینجا یادی از سیدحسن حسینی بکنم که میگفت انقلاب و خیزش مردم یک دعوت عام بوده که همه بیایند سر سفره انقلاب و در سنگر آن.
کانونهایی که علیه مردم بود
فردی همچنین تأکید کرد: ما لازم نبوده کارت دعوت خصوصی برای آنها بفرستیم. نویسندهای که به تاریخ و ملت خود علاقه داشته باشد در خیزشی به وسعت انقلاب، بیتفاوت نمیماند و در کانونهایی شرکت نمیکرد که علیه حرکت مردم است. لزومی نداشته ما کارت دعوت بفرستیم تا برای انقلاب بنویسند. آنها وظیفهشان بوده است.
نویسنده رمان اسماعیل که از آثار شاخص درحوزه رمان انقلاب محسوب میشود، اضافه کرد: آنها میتوانستند بنویسید ولی ننوشتند. آنها دیگر طلبی از ملت ندارند. انقلاب ادبیات خودش را به وجود آورد و آنها عقب ماندند. وقتی انقلاب و جنگ شده بود این نویسندگان کجا بودند و چه مینوشتند. آیا آنها برای تاریخ و وجدانهای بیدار جوابی دارند؟
وی با تأکید بر اینکه این نویسندگان نباید هیچ منتی بر سر مردم بگذارند، بیان کرد: انقلاب نباید منت اینها را بکشد. انقلاب اصلاً بدهکار اینها نیست. هر کس سوار این قطار نشد از راه جا ماند.
