فرصت‌های پس از فتنه

مقام معظم رهبری و بسیاری از نخبگان کشور، فتنه سال گذشته را موجب بیداری عمومی و تقویت نظام جمهوری اسلامی ایران می‌دانند. به تعبیر بهتر فتنه سال گذشته ملت را به واکنشی وادار کرد که تمام‌کننده بود. اکنون سؤال این است که نظام جمهوری اسلامی ایران از فرصت پس از فتنه که دستاوردهای بزرگی به همراه داشت، چگونه بهره‌برداری می‌کند؟ حضور مردم در خنثی‌سازی فتنه را اگر به مشارکت و بسیج اجتماعی آنان در انتخابات سال گذشته پیوند بزنیم، آنگاه خواهیم دید این حضور و مشارکت مردمی، در هیچ جای جهان اتفاق نیفتاده است. در عرف سیاسی جهان معاصر حضور و مشارکت مردمی نشان از مقبولیت و مشروعیت نظام مستقر است و هر قدر مشارکت و حضور مردمی مقتدرانه‌تر باشد، تصمیمات بعد از آن توسط حاکمیت شجاعانه‌تر خواهد بود. نظام جمهوری اسلامی از این فرصتی که مردم در اختیارش قرار داده‌اند چه استفاده‌ای کرده یا می‌کند؟ ترجمه حکومتی مطلب فوق این است که در قبال آن دو حضور حماسی ملت، حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران و خصوصاً قوه مجریه چه برنامه‌ تقدیرگونه‌ای را طراحی کرده است. در ادبیات مقام معظم رهبری این نکته بارها تکرار شده است که مبارزه با امریکا یعنی خدمت به مردم، بنابراین پس از مبارزه هشت ماهه با امریکا، اکنون چگونه خدمت به مردم اتفاق می‌افتد؟ طبیعتاً حماسه ملی و حضور ملی نیاز به قدردانی و پاداش ملی دارد و این کمترین توقع از ملت بی‌توقع ایران است. اکنون ملت پشتوانه خود را اعلام کرده ‌ و با اعتماد مضاعف خویش اختیارات مضاعف خویش را واگذار کرده است. مقام معظم رهبری با همین فلسفه سال را به نام همت مضاعف و کار مضاعف اعلام کرد، اما استفاده‌هایی که نظام از این پشتوانه کرد، در دو حوزه اساسی شجاعانه و قابل رؤیت است. دنیای غرب بر این باور بود که پس از فتنه، ما در مقابل مطالبات نامشروع آنان در مسئله هسته‌ای زانو می‌زنیم و آش را با جایش رها خواهیم کرد، اما دیری نپایید که متوجه شدند موضع نظام جمهوری اسلامی ایران نسبت به پیش از فتنه نیز مستحکم‌تر شده است تا جایی که در مذاکرات چندی پیش ژنو، حتی اجازه طرح پرونده هسته‌ای به طرف‌های مذاکره‌کننده داده نشد. استفاده دوم ورود شجاعانه و مدبرانه دولت به هدفمند کردن یارانه‌ها بود که ضمن تدابیر آرامش‌بخش، موجب خوشحالی اقشار آسیب‌پذیر و روستاییانی شد که به آن به مثابه شغل مکمل می‌نگرند، اما آنچه در لوای این فرصت تاریخی باید ادامه یابد استمرار تصمیمات شجاعانه است، به‌طور مثال اکنون ریاست اوپک در اختیار نظام ماست، پاشنه آشیل غرب اکنون انرژی است. ما از این فرصت چگونه درصدد ضربه به منافع استکبار برمی‌آییم و چگونه باید از این فرصت در راستای تحقیر قلدران عالم استفاده کنیم؟ این جایگاه حقوقی و آن پشتوانه مردمی می‌طلبد که در این حوزه تدابیر مناسب را اتخاذ کنیم. در لوای قیام عمومی ملت اکنون فرصت استثنایی در اختیار است تا با کسانی که حاضر به مرزبندی با دشمنان در 13 ساله گذشته نشده‌اند، تعیین تکلیف کنیم؛ یا مرزبندی را مبتنی بر مبانی و سیره امام بپذیرند یا به صورت علنی در قطب‌بندی‌های انقلابی، ضدانقلاب و خودی و غیرخودی قرار گیرند.
از فرصت موجود باید باافتخار فریاد زد که دانشگاه در ایران متعلق به ملتی است که حماسه 22 خرداد و 9 دی ماه را آفریده است بنابراین باید با آلوده‌سازان ساحت علم و معرفت اتمام حجت شود و نباید از اینکه عده‌ای بخواهند خاطره انقلاب فرهنگی را تداعی کنند، نگران باشیم. این مسیر، مسیری است که ملت آن را تأیید می‌کند و در صورت نیاز مجدداً به میدان خواهد آمد. از فرصت موجود باید بتوانیم پیوند نظری بین صدر انقلاب اسلامی و حال را از جهت تئوریک باز تولید کنیم، بنابراین باید برنامه‌ای جامع و اثرگذار برای معرفی مجدد مبانی فقهی و معرفتی انقلاب اسلامی برای نسل جدید فراهم شود تا عقبه تئوریک نظام جمهوری اسلامی در بستر تاریخی خویش دچار رکود یا تقلیل نشود. باید «نهضت معرفی اندیشه امام» به گفتمان ملی تبدیل شود و چهره جامع و حقیقی امام در قالب برنامه‌های فرهنگی دولت مجدداً رونمایی شود تا نفاق موجود را بیش از پیش عریان کند.
در فرصت موجود باید به اجرای اصل 44 شتاب بخشید و اجرای آن را برای مردم مستند کرد. اکنون این مهم به صورت پراکنده و با افت و خیز انجام می‌شود و مکانیزم اطلاع‌رسانی پشت آن نیز (مانند اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها) وجود ندارد. دولت باید ستاد ویژه‌ای را مسئول عملیاتی‌کردن این اصل کند و با مکانیزم اطلاع‌رسانی قوی و صحیح، فواید عینی آن را نیز برای مردم بازگو کند، اما فرصت موجود می‌تواند آفتی را نیز به همراه داشته باشد و این یک اصل و سنت تاریخی است و باید از تاریخ درس گرفت و اسیر آن نشد. این آفت می‌تواند تفرق در نیروهای انقلاب، در فردای نبود دشمن مشترک باشد و منیت‌ها و لجاجت‌ها و خودخواهی‌ها دوباره سر باز کند. پیشگیری از این مسئله با تأکید بر اخلاق و خودسازی چاره امروز و فردا و شاخصی برای برادری در این صحنه است.