در جامعه اسلامي ما تعدادي ورزشکارنما که با بودجه هاي دولتي به شهرت و ثروت رسيده اند دست به اعمالي غيراخلاقي مي زنند که ارزش هاي اجتماعي را زيرسوال مي برد، پرسش اين است که دربرخورد با جرايم اخلاقي اين افراد که الگوي رفتاري جوانان جامعه اخلاقمدارماهستند، چه بايد کرد؟
براي بررسي وضعيت اخلاق ورزشي ابتدا بايد ورزش را به سه گروه همگاني، قهرماني و پهلواني تقسيم کرد. براي حصول اخلاق عمومي ورزشي بايد با نگاه پهلواني به ورزش قهرماني نگريسته شود. بدين معني که اخلاقيات بر ورزش اولويت داشته باشد و ورزش، تنها وسيله اي براي کسب قهرماني نباشد که اين موضوع نياز به فرهنگ سازي در سطح اجتماع دارد.
در فرهنگ هاي غيراخلاقگرايانه که انسان تنها به دليل معيارهاي دنيوي ارزشمند است ورزشکاري که از لحاظ ورزشي مقام بالاتري دارد، براي ديگران ارزشمند تر است، در حالي که در جوامع اخلاقمدار مانند کشورما رعايت معيارهاي اخلاقي در کنار توانمندي هاي ورزشي و حتي بيشترازآنها درعرصه هاي قهرماني مطرح است.
اين موضوع بايد درنظرگرفته شود که اخلاقيات نبايد فداي قهرماني و شهرت ورزشکاران شود و براي کسب مقام، قهرماني و مطرح شدن درعرصه ورزش داخلي و خارجي مسائل اخلاقي را حذف کنيم. زماني ورزشکاري در رفتارهاي اجتماعي خود اصول اخلاقي واسلامي را رعايت نمي کند بايد از عرصه ورزش کشور حذف شود تا براي ساير ورزشکاراني که انديشه اعمال غيراخلاقي را در سر مي پرورانند و همه افراد جامعه درس عبرتي باشد.
اين درحالي است که طبق قوانين اسلامي افراد مشهور به دليل موقعيت اجتماعي در صورت انجام اعمال ناشايست بايد مجازاتي بسيار شديدتر از ساير افراد جامعه را متقبل شوند.
اين افراد به دليل اينکه عضو گروه مرجع اجتماعي هستند، الگوي بسياري از افراد جامعه محسوب شده ورفتارهايشان بازخورد گسترده اي در سطح اجتماع را به دنبال دارد. براي اصلاح اخلاق ورزشي اگر در مقابل جرايم اخلاقي افرادي که موفقيت هاي زيادي را کسب کرده به شديدترين نحو برخورد شده و تنها به دليل قهرماني هاي او در عرصه ورزش از اعمال غيراخلاقي او چشم پوشي نشود.
در حال حاضر برخي از مسئولان در مقابل رفتارهاي غير اخلاقي عده اي قهرمان نما درعرصه ورزش به خصوص فوتبال به دليل موقعيت هاي ورزشي آنها و نداشتن جايگزين برايشان ، سکوت و گذشت را سر لوحه کار خود قرارداده اند، براي اصلاح اين فضا بايد اين ديدگاه درمسئولان ورزش کشور، سازمان تربيت بدني، فدارسيون فوتبال، تيم هاي و ورزشي و در ميان فوتبال دوستان تغيير کند و اين افراد بدانند که اگر افراد بي اخلاق از فضاي ورزش کشور کنار روند نه تنها ازموفقيت هاي ورزشي کاسته مي شود بلکه زمينه رشد ورزشي فراهم مي گردد. اين موضوع بايد از سوي اهالي فوتبال در نظر گرفته شود که ورزش در فضاي سالم اخلاقي رشد کرده و غير اخلاقي شدن فضاي ورزش رکود ورزشي را نيز درپي دارد.
زماني جو نامناسب اخلاقي بر اهالي ورزش حاکم باشد بسياري ازافراد به ورزش گرايش پيدا نکرده و درصورت گرايش زمينه ظهور و بروز استعدادهايشان فراهم نمي شود.
در مقابل جرايم اخلاقي اين مشاهيرعرصه ورزش، سازمان تربيت بدني و دستگاه قضايي بايد با قاطعيت و شدت هرچه بيشترعمل کنند. همچنين قوانين جديد درزمينه برخورد با اين ورزشکارن بي اخلاق بايد تدوين شده و ضمانت اجرايي آن نيز تقويت شود.
در پايان بايد به اين موضوع توجه شود که موفقيت هاي ورزشي بايد با اخلاق پهلواني و فرهنگ اسلامي و ايراني همراه باشد تا به شکوفايي درعرصه هاي مختلف بيانجامد و اخلاق در همه زمينه ها بر ورزش اولويت دارد.
