ایزد مهرآفرین - جشنواره بیست و نهم فیلم فجر، تا کمتر از دو ماه دیگر افتتاح میشود. طبق شنیدها و دیدهها ظاهراً این دوره از جشنواره دارای ویژگیهای منحصربهفرد و شاخصی است. یکی از ویژگیهای جشنواره بیست و نهم تنوع فیلمسازان و فیلمهایی است که قرار است نخستین اکرانشان را در این جشنواره تجربه کنند. البته اگر مشکلی پیش نیاید. به طوری که سجادپور جشنواره امسال را به رنگین کمانی متنوع از نامها و فیلمها تشبیه کرده که هم به لحاظ کمیت و هم کیفیت در سطح بالایی قرار دارند.
اگر به اسامی و فیلمهایی که خود را برای مهمترین رویداد سینمایی کشور آماده میکنند، نگاهی بیندازیم، متوجه میشویم که سجادپور حرف قابلتأملی زده است. بانوی شهر (ابراهیم حاتمیکیا)، من مادر هستم (فریدون جیرانی)، خیابانهای آرام (کمال تبریزی)، اسب حیوان نجیبی است (عبدالرضا کاهانی)، خانه پدری (کیانوش عیاری)، جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی)، سعادتآباد (مازیار میری)، آلزایمر (احمدرضا معتمدی)، انتهای خیابان هشتم (علیرضا امینی)، یه حبه قند (رضا میرکریمی)، جرم (مسعود کیمیایی)، همدان (داریوش مهرجویی)، آقا یوسف (علی رفیعی)، پرتقال خونی (سیروس الوند)، اصولگرا (تهمینه میلانی)، توقف ممنوع (ابوالفضل جلیلی)، ورود آقایان ممنوع (رامبد جوان)، سیزده 59 (سامان سالور)، شب و قسم به دلتنگی (رسول صدرعاملی)، آسمان محبوب (مهرجویی)، قصه پریا (جیرانی)، زندگی با چشمان بسته (صدرعاملی). گرچه در این میان باید اضافه کنیم فیلمهای فیلمسازان جوان و جسوری مثل «بهرام بهرامی» و «بهرام توکلی» یا بهزاد بهزادی را. نمایش 30 دقیقهای از انیمیشن تهران 1500 بهرام عظیمی را که خیلی وقت است همه منتظر دیده شدنش هستند هم میتوان به عنوان سورپرایزی دیگر از این جشنواره اسم برد.
غیبت غیرموجه
البته در آن طرف میدان غیبت برخی فیلمسازان نسل اول سینما هم از نکات ضعف و قابل تأمل این فیلمسازان و جشنواره است. در حالی که در این دوره جشنواره حضور فیلمسازان جوان و نسل انقلاب پررنگ و قابل توجه است، غیبت نسل اول غیرموجه است. چنان که سالها این غیبت ادامه داشته است. بهمن فرمانآرا، بهرام بیضایی، خسرو سینایی، ناصر تقوایی. در حالی که این چهرهها بارها در این جشنواره مورد توجه قرار گرفته و ستایش شدهاند. بهمن فرمانآرا زمانی که پس از سالها دوری به جشنواره فیلم فجر آمد با استقبال گرم جشنواره، منتقدان و سینمادوستان مواجه شد و «بوی کافور، عطر یاس» و «خانهای روی آب» او در جشنواره نمایش داده شده و مورد توجه قرار گرفتند. ناصر تقوایی هم پس از «کاغذ بیخط» فیلمی نساخته و در تمام این دورهها غایب بزرگی بوده که جای خالیاش حس شده، است.
بیضایی همچنان در خواب
بهرام بیضایی دو سال پیش با «وقتی همه خوابیم» در بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت ولی منتقدان واکنشهای متفاوتی به این کار نشان دادند. بیضایی بعد از «وقتی همه خوابیم» هنوز نه فیلمی را ساخته و نه نمایشی را برای اجرا روی صحنه برده است. خسرو سینایی در بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر با فیلم «مثل یک قصه» حضور داشت، که این فیلم نتوانست نظر علاقهمندان سینایی را به خود جلب کند. عباس کیارستمی هم مدتها است گرفتار غرب شده و مخاطبان ایرانی از یادش رفتهاند و به همین دلایل در جشنواره فیلم فجر حضور ندارد. غیبت کارگردانهای نسل اول در جشنواره فیلم فجر، بخشی از جذابیتهای این دوره را از آن میگیرد، رقابت فیلمسازان نسل اول و نسلهای تازه میتوانست حال و هوایی ویژه به جشنواره امسال بدهد.
برج میلاد همچنان خاطرهانگیز
نکته قابل توجه دیگر در این دوره مکان برگزاری جشنواره برای اهالی رسانه و مطبوعات است. بعد از موفقیت و بازتاب مثبتی که از برگزاری جشنواره در برج میلاد نصیب تیم اجرایی دوره بیست و هشتم شد، شنیدها حاکی است که جشنواره بیست و نهم هم قرار است در برج میلاد برگزار شود. با توجه به موقعیتهای ویژهای که سالن برج میلاد نسبت به سالن سینماهای دیگر دارد، پیشبینی این اتفاق کار سختی نیست. به نظر میرسد همانطور که مهدی مسعودشاهی، دبیر بیست و نهمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر اعلام کرده است، قرار است که این دوره با همکاری اهالی سینما و نمایندگان رسانهها به یکی از خاطره انگیزترین دورههای جشنواره فیلم فجر تبدیل شود.
در انتها خبر دیگری هم که میشود درباره این دوره از جشنواره گفت، این است که بعد از برگزاری موفقیتآمیز جشنواره فیلم کوتاه تهران «هاشم میرزاخانی» مدیرعامل سینمای جوان به عنوان قائم مقام بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر معرفی شد.
