الناز خمامیزاده - لاری کینگ 77 ساله، مجری برنامه زنده تلویزیونی سیانان که اوباما از او با لقب «غول تلویزیون» یاد کرده، چندی پیش با رئیس جمهوری کشورمان گفت و گوی زنده تلویزیونی را ترتیب داد، بعد از 50 سال کار در رسانههای امریکا و 25 سال تجربه مجریگری در شبکه امریکایی سی ان ان از کار خود استعفا داد.
برنامه زنده تلویزیونی لاری کینگ که نام شخص او را یدک میکشید از سال 1985 در سی ان ان آغاز و تا سهشنبه هفته گذشته بدون هیچ وقفهای پخش شد؛ برنامهای که هر هفته 3 شب و هر شب یک ساعت از پخش شبکه سی ان ان را به خود اختصاص میداد. عمده مهمانان برنامه تلویزیونی کینگ، سیاستمداران، چهرههای شناخته شده هنر و عرصه تجارت بودند و او آنچنان با ذکاوت برنامه خود را اجرا میکرد که در شبهای پخش نزدیک یک میلیون مخاطب را پای این شبکه امریکایی میکشاند.
دلایل پرمخاطب شدن
اما در میان حجم انبوه برنامههای مشابه در شبکههای جهانی چه چیز برنامه زنده لاری کینگ را به پرمخاطبترین برنامه تاریخ شبکه سی ان ان تبدیل کرد؟
ظاهر کینگ ساده و بیآلایش است؛ او روی صندلی در استودیویی واقع در امریکا، کاخ سفید، سلول یک زندانی یا در هر ناکجاآبادی مقابل مهمان خود مینشیند؛ کم سخن میگوید و بیشتر یک شنونده است. در گفتوگوهای کینگ خبری از موضع تهاجمی به خود گرفتن نیست؛ این سبکها دیگر تکراری شده است و جلوهای برای مخاطب ندارد. خودش میگوید که تا پیش از آغاز برنامه سعی میکند هیچ پیشزمینهای از مهمان برنامه نداشته باشد اما همین که برنامه شروع میشود، سؤالات تک جملهای، پیش پا افتاده و به ظاهر آسان کینگ که در امریکا به «سافت بال» (توپ نرم) معروف است روانه میدان میشود؛ طرف گفت و گو با تردید به سؤال پاسخ میگوید و از پاسخهای باز او چنین بر میآید که سؤال با برنامه قبلی سیاستگذاری شده و آنقدر ماهرانه گزینش شده است که به نقطه توقف مهمان تبدل میشود . کمتر پیش میآید که مهمان برنامه از سد سؤالات ابهامآمیز او بهسادگی بگذرد و کینگ کارکشته خوب میداند که چگونه سیاستهای سران پشت پرده سی ان ان را بهکار بگیرد و پاسخی را که سیاستگذاران CNN به دنبالش هستند در قالب سؤالی به ظاهر آسان از زبان مهمان بیرون بکشد.
سیاستهای پیچیده در سؤالاتی ساده
حقیقت این است که در پشت پرده به ظاهر ساده برنامه لاری کینگ سیاستی مغرضانه با ریشهای در هم تنیده در کار است. میتوان گفت که این پای ثابت شبکه سیانان همسن و سال این رسانه حافظ منافع امریکایی است. وقتی سی ان ان تنها 5 سال داشت، برنامه لاری کینگ پا به عرصه گذاشت و سیاستمداران امریکایی نیز خوب میدانستند که چگونه با روشی به ظاهر ساده که توجه عامه مردم جهان را به خود جلب کند، سیاستهای کشورهای مخالف خود را به سخره بگیرد.
اکنون سی ان ان اکثر مخاطبان خود را از این برنامه زنده تلویزیونی دارد و به طور قطع در کنار ابتکارات لاری کینگ در هدایت برنامهاش، آنچه که این برنامه را به طولانیترین برنامه سی ان ان تبدیل کرد، پشتوانه محکم و حمایت سیاستمداران امریکایی از برنامه بوده است. در جهان امروز که رسانه حرف اول را میزند، لاری کینگ با 25 سال خدمت خود به سی ان ان توانست به مقدار کافی مخاطب جذب کرده و سپس سیاستهای امریکا را از زبان خود و مهمان به مخاطبان خود دیکته کند. او آنچه را که امریکا میخواست ارائه کرد و شاید همین باعث شد که در آخرین شب از پخش زنده برنامه او در سیانان، رئیس جمهور امریکا باراک اوباما و رئیس جمهور سابق بیل کلینتون در نوار ویدئویی از پیش ضبط شده، نقش او را در رسانه مورد تقدیر قرار دادند. تا آنجا که در پیام اوباما از لاری کینگ با عنوان «غول تلویزیون» اسم برده شده است؛ غولی که دهههای متمادی خدمت کرد تا امریکا هر چه غولتر شود. گفته شده است او پس از این به کار کمدی و خنداندن مردم خواهد پرداخت. قرار است از ژانویه 2011 میلادی، برنامهای دیگر با عنوان «امشب با پیرز مورگان» جایگزین برنامه زنده لاری کینگ شود که اجرای این برنامه را پیرز مورگان (از مجریان شبکه انگلیسی بیبیسی) بر عهده دارد.
