زهرا چیذری- امسال نیز همچون سالهای گذشته آیین سراسری بزرگداشت حضرت علی اصغر(ع) با عنوان همایش جهانی شیرخوارگان حسینی در اولین جمعه ماه محرم همزمان با یك هزار شهر ایران و 30 كشور جهان در مهدیه تهران و مصلای بزرگ امام خمینی(ره) برگزار شد.
عشق به حسین(ع) حد و مرز نمیشناسد از همین روست كه عاشقان حسینی نه فقط در ایران بلكه در كشورهایی چون امریكا، كانادا، انگلیس، دانمارك، آلمان، فرانسه، تركیه، آفریقای جنوبی، آذربایجان، عراق، سوریه، عربستان، كویت، قطر، یمن، بحرین، امارات، لبنان، عمان، مصر، اردن، پاكستان، افغانستان، تاجیكستان، هند و تایلند همراه با كودكان شیرخوار خود در این مراسم سراسری شركت كردند.
در این مراسم صدای گریههای كودكانهای كه گاهی اوقات با لبخندی شیرین و معصوم گره میخورد گوش جانت را نوازش میداد. نگاههای پاك و آسمانی كه وقتی چشم در چشمت میدوختند معصومیت را آشكارا لمس میكردی.
دانههای اشك مادرانی كه در ماتم سالار شهیدان و بر عطش شش ماهاش روی گونه هایشان غلتیده و بر چهره شیرخوارشان میچكید. اینجا زمین با آسمان به واسطه این همه معصومیت پیوند خورده بود.
شیرخوارگان یكی در آغوش امن مادرش چنان آرام و بیدغدغه آرمیده بود كه اگر توفان در سینه داشتتی با نگریستن در آرامش معصومانهاش آرام میشدی و دیگری كه انگار گرسنه یا تشنه شده بود آنچنان بیتابی میكرد كه با دیدن این چهره معصوم به یاد معصومیت و مظلومیت شش ماهه حسین(ع) توفانی در سینه ات برپا میشد. وقتی كنجكاوانه سرشان را بلند میكردند تا چشم بر سقف دوخته یا شاید با قلبهای پاكشان برای آمدن باران و زدودن آلودگیهای شهرمان دعا كنند چشمت به سفیدی گلویشان میافتاد و قصه تیر سه شعبه و خونی كه آسمان خریدارش شد و زمین را حتی مهمان یك قطرهاش نكرد، چشمانت را سخت بارانی میكرد.
همه شیرخوارگان ملبس به لباس عشق بودند، عشق به حسین، همه یكرنگ و یكدست لباس سفید سقایی بر تن كرده بودند. سربندهای یا حسین(ع) و یا علی اصغری(ع) كه بر پیشانیهایشان بسته شده بود عشق حسینی را فریاد میكرد. زمزمه لالایی مادرانشان با فریادهای یا حسین(ع)، عشق را بر دلهای این شیروارگان حك میكرد.
آری همایش شیرخوارگان حسینی یك فرصت است، یك بهانه است برای آنان كه میخواهند ایمان از همین شیرخوارگی در سینه كودكانشان جوانه بزند و دلبندانشان الفبای عشق و آزادگی را بیاموزند؛ الفبای خوبیها را.
این كودكان آمده بودند تا زبان به عاشقی بگشایند، آمده بودند تا با قلب پاك و ضمیر بیآلایش خود دعا كنند حسینی باشند و در این زمانه كه ایمان داشتن همچون نگه داشتن آتش در كف است شور حسین(ع)آبی بر آتش هوسها و آتشی برای افروختهتر شدن عشق و تعهدشان باشد.
این مادران جوان آمده بودند تا آینده فرزندانشان را بیمه كنند، بیمه عشق به حسین. آمده بودند تا راه زینب را بپویند و فرزاندانشان را فدایی حسین(ع)و راه حسین(ع) نمایند و بیهوده نیست كه بزرگان دین ما سفارش كردهاند بذر ایمان را از كودكی در ضمیر پاك فرزندانتان بكارید تا امید در دلهایشان جوانه زند. آری شور عاشورایی عاشقان حسین با شیر مادر در وجودشان نهادینه شده است. اما فقط مادران و كودكان شیرخوار مهمان این خیمه حسینی نبودند چه بسیار حاجتمندانی كه به این جمع آسمانی آمده بودند تا شاید به حرمت این همه معصومیت مشمول نگاه الهی شوند.
