
الناز خمامی زاده- با ورود بیش از 20 رسانه جهانی به ایران و تهیه گزارش و مستند از جلوههای فرهنگی کشورمان، طلسم تحریم و تحریف تاریخ ایران شکست.
به گزارش «جوان»، ایران همپای تمدن مصر و یونان یکی از کهنترین تمدنهای جهان است که با هزاران اثر تاریخی و 12 پایگاه میراث جهانی در میان کشورهای تاریخی در رتبه چهارم ایستاده است؛ با این حال حربه جهان غرب در ایجاد تصویر تحمیلی منفی از ایران فرهنگی، سالیان سال بر داشتههای تاریخی کشورمان چربید تا نگذارد گذر مستندسازان و گزارشگران رسانههای جهان به ایران بیفتد.
با این حال تاکنون و طی این سالها و در اوج بیرغبتی مستندنگاران جهان به درج واقعیات، در کشور تلاش قابلذکری برای ساخت مستندی تاریخی در سطوح بینالمللی صورت نگرفت تا واقعیت تاریخی ایران به دید جهانیان برسد.
باز هم فرهنگ، باز هم بودجه
برخی مستندسازان، کمبود سرمایه را دلیل عمده این بیتوجهی میدانند. شهرام درخشان، فیلمساز و خالق آثاری چون پارسا درایا، مردمی که همه چیز و همه چیز و همه چیز دارند و مجموعه مستند تاریخ اساطیر نیز در درجه اول این قصور را متوجه سرمایهگذاران این بخش میداند و میگوید:پیش از آنکه کسی فرهنگ ایرانی را ایزوله کند و نگذارد از تاریخ ایران سخن به میان بیاید خودمان در این حوزه کملطفی میکنیم. کشورهای خارجی برای نمایش آثار مستند و فیلم ایرانی در جشنوارههای خود و شبهای فیلم ایران اشتیاق زیادی دارند اما نمیدانم چرا فیلمسازان ما در این زمینه کم کار میکنند یا آنکه به دلیل کمبود سرمایه قادر به انجام این کار نیستند.
وی ادامه میدهد: توجه حوزههای سرمایهگذاری مانند تلویزیون و سازمانها و نهادهای مرتبط با فیلمسازی باید بیش از این باشد.
بی توجهی از سوی نهادهای متولی در زمینه فیلمسازی و مستندسازی در حالی شکل میگیرد که هم اکنون کشورهایی که سهم چندانی در تمدن و تاریخ جهان ندارند در این حوزه سرمایهگذاری کرده و تولیداتی چون فیلم، مستند و تیزرهای تبلیغاتی کشورشان را به اصرار و صرف هزینههای هنگفت در شبکههای جهانی به دید عموم میگذارند.
در عین حال مهرداد زاهدیان، یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن مستندسازان ایران نیز کمبود سرمایه را یکی از دلایل قصور در ساخت مستند فراملی میخواند. وی میگوید: در کشورمان، دولت سفارشدهنده فیلمسازی و ساخت مستند است و شاید ساخت مستند در حوزه تاریخ و تمدن جزو اولویتهای دولت نبوده است.
در این اوضاع و احوال، نبود شبکههای خصوصی و نیز در نتیجه سفارشدهنده خصوصی در زمینه تولید مستندات تاریخی در شرایطی که از سوی نهادهای متولی به این حوزه توجهی صورت نمیگیرد، یکی دیگر از دلایل افول در این حوزه است. در واقع برای تهیه فیلم و مستند از تاریخ و فرهنگ ایران کمتر سرمایهگذاری شخصی صورت میگیرد و فیلمی که تهیه میشود راندمان مالی چندانی برای سرمایه گذار ندارد.
تمایل بیسابقه رسانهها برای حضور در ایران
با وجود چنین فضایی، ورود بیش از 20 رسانه ی مطرح خارجی به ایران طی هشت ماه اخیر و تهیه گزارش و مستند از جلوههای تاریخی، فرهنگی و گردشگری کشور خبر خوشی برای عرصه فرهنگ و تاریخ ایران بود تا در غیبت تولیدات داخلی به ساخت مستنداتی برای کشورمان و پخش آن در شبکههای تلویزیونی خارجی به هزینه خود بپردازند.
در میان گروههای خبری نام کشورهایی همچون امریکا، آلمان، نروژ، اوکراین، بلاروس، چین، ژاپن، ترکیه و برزیل به چشم میخورد و از جمله رسانههای مطرح نیز میتوان به شبکه جهانی آسوشیتدپرس، شبکه ایتیوی، شبکه الجزیره انگلیسی و عربی، مؤسسه فیلم توکیو ژاپن، تلویزیون اسبیتی برزیل، سیانان و فونیکس چین اشاره کرد. شاید هجوم یکباره رسانههای مطرح برای تهیه گزارش در ایران گویای این باشد که دیگر سیاستهای تحمیلی غرب کارایی لازم را ندارد.
حسن محسنی، سخنگوی سازمان میراث فرهنگی که گروههای خبری تحت نظر این سازمان و با همکاری اداره کل رسانههای خارجی معاونت مطبوعاتی ارشاد وارد کشور شدند، میگوید: با توجه به هجمه تبلیغات منفی غرب علیه ایران و کشورهای اسلامی بعضاً شاهد آن هستیم که کشوری اروپایی، اتباع خود را از سفر به ایران منع میکند، در این شرایط تبلیغ در رسانههای مؤثر و چند ملیتی خارج از کشور کاری دشوار و هزینهبر است اما هم اکنون شاهد آن هستیم که بیش از 90 درصد گروههای خبری بنا به تمایل و درخواست خود وارد کشورمان میشوند و این در نوع خود جالب توجه است.
گفته میشود در حالی که ساخت مستند در داخل کشور موانع مالی بسیاری را پیش روی خود میبیند، در حرکتی جدید حوزههای تاریخی، فرهنگی و گردشگری کشور به صورت هفتگی گروههای مختلف خبری، گزارشی و مستند ساز را به خود میبیند و سازمان میراث فرهنگی در فاز بعدی برای توسعه هر چه بیشتر این روند سعی دارد از شبکههای معروف و مطرح جهانی دعوت بهعمل بیاورد.