چند سال پیش گروهی از اصفهانشناسان و دوستداران اصفهان در یک هماندیشی روز یکم آذرماه را به عنوان روز اصفهان برگزیدند و از آن سال تاکنون سازمانهای مردمنهاد و فعالان میراث فرهنگی در این روز نگاه ویژهای به اصفهان و اهمیت پاسداشت میراث طبیعی و تاریخی این شهر تاریخی دارند.
حشمتالله انتخابی پژوهشگر و دبیر همایش هفته بزرگداشت اصفهان به هماندیشیای که حدود 8 سال پیش در این راستا صورت گرفته اشاره میکند و میافزاید: به رأی اکثریت روز «یکم آذر ماه» هر سال به عنوان «روز نکوداشت اصفهان» گزینش و تصویب شد و نگاره تاریخی منقوش بر کاشیکاریهای سردر بازار قیصریه در میدان نقش جهان اصفهان را که با اقتباس از صورت فلکی برج قوس (آذر ماه) و با محتوایی متعالی طراحی شده است، به عنوان نماد اصفهان برگزیدند.
در روزگاران گذشته مرسوم بود که مردم متمدن برای دیار خود نمادی نجومی را در نظر میگرفتند و این نماد نجومی خوشیمن را بر فراز بناهای شاخص خود نقش میکردند. این نقش را میتوان در ورودی این بازار برروی کاشی معرق دید که برج قوس را نشان میدهد.
علیرضا قهاری رئیس انجمن مفاخر معماری ایران نیز به سردر بازار قیصریه و نقشی که بر روی کاشیهای آن طراحی شده است اشاره میکند و در خصوص اختلافی که بین انتخاب این روز و روز سوم اردیبهشت به نام اصفهان پیش آمده میگوید: بسیاری از شهرها به تبعیت از دانشمند و اندیشمندی که در تاریخ شهرشان تأثیرگذار بوده است روزی را به نام آن دانشمند روز شهر خود مینامند همانگونه که زنجان روز بزرگداشت شهابالدین سهروردی را به نام روز زنجان انتخاب کرده است.
رئیس انجمن مفاخر معماری ایران میافزاید: «سالهاست که تلاش میکنیم تا اصفهان را به عنوان پایتخت فرهنگی ایران به ثبت برسانیم و از این طریق یک شهر فرهنگی یا پایتخت فرهنگی مشابه آنچیزی که در دنیا وجود دارد معرفی کنیم.»
اگر از امروز چنین دغدغهای داشته باشیم خواهیم توانست در چشمانداز بیست ساله خود به هدفی دست یابیم که امروز پایههای آن را ریختهایم و خواهیم توانست شهری فرهنگی با مقیاسهای جهانی داشته باشیم.کما آنکه اگر زودتر این مهم را مد نظر قرار داده بودیم تاکنون چنین نامی را بر یکی از شهرهای کشور خود داشتیم.
