وقتی حسین پارسایی، رئیس پیشین مرکز هنرهای نمایشی در نشست بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر «بهمن 1388) از جدایی خود از این سمت با پایان جشنواره تئاتر فجر خبر داد، هیچ کس فکر نمیکرد انتخاب فرد جایگزین وی تا 10 مرداد سال جاری طول بکشد. نکته زمانی عجیبتر شد که از بین چندین و چند گزینه احتمالی نام مردی به عنوان جانشین وی از سوی معاونت هنری وزارت ارشاد اعلام شد که تا پیش از این بارها و بارها از پذیرفتن پستی مدیریتی در مرکز هنرهای نمایشی سر باز زده بود. حسین مسافرآستانه همان جایگزین پارسایی بود که همواره به عنوان مشاور وی در طول پنج سال دوره مدیریت پارسایی، همراه و همگام او بوده، در این مقال قصد نقد فعالیت پارسایی را در دوران مدیریتشان نداریم بلکه میخواهیم به واکاوی نکتهای بپردازیم که از قضا جزو نکات مثبت کارنامه پارسایی بود و با جایگزینی مسافرآستانه به جای وی رعایت و انجام آن به فراموشی سپرده شده. ثبت قرارداد تیپ با گروههای نمایشی جهت اجرای عمومی آثار، مسئلهای بود که پارسایی، مسافرآستانه و ایرج راد به عنوان مدیرعامل خانه تئاتر بیش از دو سال برای تصویب آن زمان خرج کردند و با یک تغییر مدیریتی شاهدیم که این نکته مثبت که رضایت تمام خانواده تئاتر را با خود به همراه داشت نه تنها فراموش شد که از مرداد ماه تاکنون کلیه گروهها بدون هیچگونه قراردادی و تنها با بسنده کردن به قول شفاهی مدیر فعلی مرکز هنرهای نمایشی کارهای خود را روی صحنه میبرند.
برای ما هم سؤال است که چرا؟
حمید امجد، کارگردان نمایش «تور عروس» که بعد از ماهها تأخیر توانست نمایش خود را در آبان ماه روی صحنه ببرد، ضمن تأیید نداشتن هیچگونه قراردادی قبل و حین اجرا به خبرنگار «جوان» گفت: کار من به عنوان اثری که در بخش چشمانداز جشنواره فجر سال گذشته روی صحنه رفت، قرار بود اوایل سال اجرا شود که بیبرنامگیها آن را به تعویق انداخت و زمانی که در دوران ریاست آقای آستانه کار را به اجرا بردم به من گفتند قرار است تغییراتی در قراردادها اعمال شود و شما صرفاً برآورد گروه را بدهید تا ما در اولین فرصت قرارداد شما را درست کنیم. کار من در روزهای پایانی اجراست اما خبری از قرارداد نیست، البته من فکر میکنم که این مسئله دست خود آقای آستانه نیست و مسئلهای است که از بالا به ایشان گفته شده، اما امیدوارم قربانی این مسائل مدیریتی گروههای تئاتری و کیفیت تئاتر کشور نباشند.
همچنین جواد رمضانی مدیر تولید نمایش رستم و اسفندیار به کارگردانی پری صابری به خبرنگار «جوان» گفت: قرار بود ما اطلاعات بازیگران و عوامل گروه را جمع کنیم و به مرکز ارائه دهیم تا قرارداد تیپ شامل حال آنها شود اما تا امروز خبری از قرارداد نشده، ما روی حرفهای آقای آستانه حساب کردهایم و امیدواریم قول و قرارهای ایشان جامه عمل به خود بگیرد تا شرمنده تک تک اعضای گروه نشویم.
اصغر خلیلی، کارگردان نمایش «زندگی میان آتش» که شایعه شده بود با کار وی به دلیل اینکه به موضوع غزه و فلسطین پرداخته به صورت جداگانه و استثنایی قرارداد بسته شده با تکذیب این شایعه به خبرنگار «جوان» اظهار کرد: ما نیز همچنان مانند تمام گروههای نمایشی منتظر طلوع خورشید قراردادها هستیم. من نمیدانم این طرح با دو سال زحمت که نتایج بسیار خوبی را برای تئاتر و هنرمندان آن داشت چرا از طرف فردی که خود یکی از پایهگذاران اجرایی شدن قراردادهای تیپ بود رعایت نمیشود، به هر حال امیدواریم این دوره افول کوتاهمدت باشد و ما به حق طبیعی خود دست یابیم.
وقتی به آقای مدیر دسترسی نیست
خبرنگار «جوان» طی یک هفته گذشته با دفتر و تلفن همراه آقای مسافرآستانه مدام در حال تماس بود تا خبری از اجرایی شدن نحوه قراردادهای جدید از وی جویا شود، اما ایشان یا در سفر بودند و تلفن خود را روی تلفن دفتر انتقال (دایورت) داده بودند یا در جلسه بودند یا خاموش!
اصرارهای خبرنگار «جوان» مسئول دفتر ایشان را بر آن داشت که ضمن حمایت از شلوغ بودن زمان آقای مدیر بگوید:«قرار شده طی هفته جاری جلسه نهایی پیرامون این مسئله برگزار شود و به زودی اخبار آن از طریق رسانهها و نشست مدیر مرکز هنرهای نمایشی به گوش مردم و هنرمندان خواهد رسید.»
به هر حال صفحه نمایش روزنامه «جوان» آمادگی گفتوگوی خود را با مدیر کل هنرهای نمایشی و بازتاب پاسخ وی به سؤالات هنرمندان اعلام میکند و امیدوار است این مسئله که کمکم دارد بر روند کیفی آثار نمایشی تأثیر منفی و مستقیمی میگذارد، هر چه زودتر به سامانی خوش برسد.
