
ابراهیم زاهدی مطلق-آهای کورش!فرزند دیاآکو! آسوده بخواب و بلکه غلت بزن به هرسمتی که میخواهی، زیرا که خیلیها بیدارند. بیدارتر از همه، فیلمسازان سرزمین پارس که تو بنایش گذاشتی. فیلمسازانی که پرکارترین اندام شان، بینی وقویترین حس شان، بویایی است.
آهای کورش! چه زود شامه فرزندان فیلمساز تو دریافت که این روزها بازار اساطیرالاولین داغ است. چه زود فهمید که برای ساخت فیلمی از تو و سربازان هخامنشی، مسئولانی در کشور حاضر به سرمایهگذاری هستند. و چه زودتر فهمید که اتفاقاً باید «فی» را به دلار داد! تا مبادا بعداً دچار اختلاف حساب شوند و در کشاکش افت و خیز ارز، ضرری متوجه آنان گردد. نوادگان فیلمسازت به سرعت برق و باد از بوهای خوشی که باد با خودش میآورد، با خبر شدند. بوی ایرانیت،بوی اقبال به پیشینیان، بوی حمایت از طرحهایی که مربوط به پاسارگاد و استخر باشد. این بو، این روزها نقل محافل سینمایی شده است؛ ازبینیهای جراحی شده تا دماغهای کشیده وعقابی،آن را به مشام میکشند وحس میکنند. اصلاً در این سرزمین- که خودت بهترمی دانی - خیلیها دماغ شان را روبه باد تنظیم میکنند و میخوابند.
از چپ و راست، از کت و شلوارپوش تا جین پوش، از اتو کشیده سپیدپوش تا چروکیده ژنده پوش، همه و همه برای اثبات این نکته که فیلمنامهشان را قبل از دیگری به ثبت رساندهاند، به ضرب آرنج،دیگری را از سر راه کنار میزنند. همه میدانند و بلکه از نان شب و بلکه، از نمازشان هم واجب ترمی شمارند که باید فیلمنامهای بنویسند برای ساخت یک فیلم از زندگی تو و فتوحات هخامنشیان.
میبینی؛ اینها فرزندان توهستند. زرنگ و زبل! بعضیها به غلط به اینها میگویند: ابنالوقت. آنها ابنالوقت نیستند؛ «آن لاین» هستند!شیفته تو. شک نکن که فقط به خاطر تو حاضرند با رقمی نزدیک به 70 میلیون دلار فیلمی درباره هخامنشیان بسازند. وگرنه، میبینی که با بیشتر از اینها هم برای سربازان همدوره وهم عصرخودشان فیلم نساختهاند. هرچند که آنها توانسته باشند شاخ غول گنده و گمراهی مثل صدام و53 کشور حامیاش را بشکنند. توخیلی عزیزی؛ عزیزتر از خود «دیاآکو» پدرت؛ که پدرش برای متحد کردن سرزمین پارسها درآمد. عزیزتر از پارتها و عزیزتر از ساسانیان و حتی... خلاصه خیلی کورشی کورش خان! چه بویی میدهی؟ تا به حال خیال میکردیم بوی منشور و آزادی مردم را میدهی. اما فیلمسازان ما روشنمان کردند که بوی پول و دلار میدهی. حالا که این طور است، چه اشکالی دارد که نظری از سر لطف به فیلمسازان ماکنی. ازهمه شان بپذیری این قلیل عرض ارادت را درباره خودت؟ از کورشیات که کم نمیشود.