در هفتههای اخیر شاهد سوء قصد و مرگ مشکوک دو نفر از پزشکان مجرب کشور بودهایم، یکی از آنها دکتر «عبدالرضا سود بخش»، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران بود.
همزمانی این قتل با آغاز سال تحصیلی جدید در دانشگاهها، ابتدا ذهن سیاسیون را متوجه کسانی نمود که ادامه حیات سیاسی خود را در بحرانزایی درون دانشگاهی میدانستند، همانهایی که چند ماه قبل از شروع دانشگاهها، با شعارهایی مانند «مهر، سرآغازی سبز برای قیام علیه نظام» تلاش مینمودند، بازی مرده سبز را دوباره زنده کنند.
قتل یک استاد از دانشگاهی مانند تهران که دشمنان داخلی و خارجی روی این دانشگاه حساب ویژهای باز کرده و از ایجاد درگیریهای سیاسی در آن بسیار خشنود میگردند، میتوانست با تجمع آرام چند دانشجوی آن استاد فقید و ادامه اعتراضات با کمک سرشبکههای فتنه در دانشگاهها، به سرانجامی نامعلوم (درگیری در دانشگاه، شعارهای ساختارشکن و تلاش برای ادامه درگیریها به خیابانها) بینجامد.
به فاصله یک روز از قتل دکتر سود بخش، یک متخصص قلب و عروق به نام دکتر «غلامرضا سرابی» نیز مورد اصابت گلوله قرار گرفت. ضرب و شتم چند پرسنل و پرستاران بیمارستانهای مختلف به بهانههای واهی و اخیراً انفجار یک بمب صوتی در یکی از بیمارستانهای تهران (الغدیر) که اگر چه خسارات جانی به همراه نداشته است، لکن باعث خسارات مادی و ایجاد رعب و هراس در بین مردم و به خصوص بیماران شد؛ از جمله مسائلی است که حوزه تحلیل سیاسیون را از دانشگاه به محیط بیمارستانی کشاند.
در نگاهی سطحی به مسئله میتوان علت همه این حوادث را نارضایتی برخی از مراجعهکنندگان بیمارستانی از عملکرد کادر بیمارستانها دانست. از دست دادن یک نفر در روی تخت بیمارستان به دلیل کوتاهی کادر بخش مربوط و پزشک معالج، میتواند دلیلی برای انتقامگیری شخصی نزدیکان او باشد.
از اینگونه اتفاقات- مانند بسیاری از کشورهای دنیا - کمو بیش در برخی مراکز درمانی ایران در گذشته نیز اتفاق افتاده است، لیکن مهمترین نکته قابل توجه در این مقوله، شانتاژ رسانهای و تسلسل اتفاقات، یکی پس از دیگری میباشد.
به اعتقاد نگارنده، در بدبینانهترین حالت، دو تحلیل را میتوان دلیل اتفاقات اخیر دانست، دلایلی که اگرچه ممکن است کمی مبالغهآمیز به نظر برسند اما نگاه موشکافانه به مسائلی از این دست، عامل مهمی برای پیشگیری از فتنههای احتمالی، در بخش بهداشت و درمان خواهد بود.
1- انتصاب یک زن در رأس وزارتخانهای که دارای بیشترین حجم کاری و علمی توأمان میباشد، نشاندهنده اعتقاد عملی دولت احمدینژاد - به نمایندگی از یک تفکر اصولی و اسلامی - به زنان به عنوان بخش مهمی از بدنه اجتماع میباشد. اقدامی که در گذشته از حد شعار فراتر نرفته بود و حمایت و اعتماد به بانوان تا حد سوء استفاده از احساسات ایشان برای تشکیل کمپینهای حقوق بشری و اقدام علیه امنیت نظام اسلامی تنزل کرده بود. تخریب چهره مدیریتی یک زن موفق که اعتماد به او ناشی از اعتقاد اصیل به نقش زنها در جامعه در چارچوب موازین شرع مقدس میباشد، پروژه احتمالی دشمنان داخلی است.
2- ایران در سالهای اخیر، در دو بخش مربوط به انرژی هستهای صلحآمیز و پزشکی، پیشرفتهای چشمگیری داشته است. دشمنان انقلاب اسلامی که به دلایل متعدد از جمله دیپلماسی قوی و توان نظامی و امنیتی بالای ایران تاکنون توفیقی در مانعتراشی برای پیشرفت کشورمان در زمینه هستهای نداشتهاند، با هدف قرار دادن بخش بهداشت و درمان و سنگاندازی در این بخش، پیشرفتهای آتی ما را در بخش بهداشت و درمان نشانه رفتهاند. لذا احتمالاً تلاش میکنند محیطهای علمی حوزهبهداشت و درمان را به محیطی سیاسی تبدیل کنند تا مانعی برای تمرکز مدیران، استادان و دانشجویان این بخش در تولید علم باشند.
با توجه به مسائل مطرح شده پیشنهاد میشود مسئولان بخشهای بهداشت و درمان با کمک سایر دستگاهها تا حد امکان ضمن رعایت مسائل امنیتی، از تبدیل مشکلات صنفی این مجموعه به مسائلی سیاسی جلوگیری نمایند.
