اعضاى خانواده شهید عبدالحسین برونسی و مسئولان ستاد برگزارى یادوارهی این شهید، در اسفندماه سال گذشته (1388/12/3) با رهبر معظم انقلاب دیدار و گفتگو کردند. پایگاه اطلاعرسانی حضرت آیتالله خامنهای، متن بیانات معظمله و حاشیههای این دیدار را به مناسبت هفته دفاع مقدس، منتشر میکند:
بسماللَّه الرّحمن الرّحیم
خدا انشاءاللَّه شهید عزیزمان را - مرحوم شهید برونسى را، یا همانطور که عرض کردیم اوستا عبدالحسین برونسى را - رحمت کند. این خیلى براى جامعهى ما و کشور ما و تاریخ ما اهمیت دارد که یک شخص خوانده شدهى به عنوان «اوستا عبدالحسین» - نه دکتر عبدالحسین است، نه به معناى علمى استاد عبدالحسین است؛ بلکه اوستا عبدالحسین است، اهل بنائى و اهل کارِ دستى و اهل شاگردىِ فلان مغازه؛یعنى اوستا عبدالحسین بنا - از لحاظ معرفت و آشنائى با حقایق به جائى میرسد که قبل از پیروزى انقلاب در ظریفترین کارهاى انقلابىِ جوانهائى که در مسائل انقلابى کار میکردند شرکت میکند - البته من از نزدیک در جریان آن کارها نبودم و در آن زمان یادم نمىآید که با این شهید ارتباطى داشته باشم؛ لاکن اطلاع دارم، میدانم، شنیدم و توى کتاب هم خواندم - بعد از انقلاب هم وارد میدان جنگ میشود.
میدانید، در دفاع هشت ساله - در مجموعهى داوطلبان و سپاه و اینها - هیچکس بعنوان فرمانده و رئیس وارد میدان نمیشد؛ همه بر اساس تلاش خودشان به مقامات بالا میرسیدند؛ یعنى یک نفرى وارد میشد، بسیجى معمولى بود؛ بعد مىدیدند آدم قابلى است، میشد فرماندهى دسته یا فرماندهى گروهان، بعد میشد فرماندهى گردان، بعد میشد فرماندهى تیپ، میرفت بالا. مدیریت جنگِ آن زمان هم فقط مدیریت نظامى نبود؛ من چون اوائل کار، مدت کوتاهى از نزدیک کارها را میدیدم، بعد هم که از دور؛ تهران بودیم، لاکن جریانها را میفهمیدم و میدانستم. مدیریت، صرفاً مدیریت نظامى نبود؛ مدیریت سیاسى بود، مدیریت فکرى بود، مدیریت انسانى و ادبى و اخلاقى بود؛ تا کسى این چیزها را نداشت، نمیتوانست مجموعهى زیردست خودش را اداره کند و هدایت بکند. این شهید عزیز وارد میشود؛ نه معلومات دانشگاهى دارد، نه عنوان و تیتر رسمى و دانشگاهى دارد، اما آنچنان در کار مدیریت جنگ پیشرفت میکند که به مقامات عالى میرسد و شخصیت برجستهاى میشود؛ شخصیت جامعالاطرافى که مثلاً فرماندهى تیپ میشود، بعد هم به شهادت میرسد. ایشان اگر چنانچه به شهادت نمیرسید، مقامات خیلى بالاتر - از لحاظ رتبههاى ظاهرى - را هم طى میکرد.
اینها جزو عجایب انقلاب ماست. جزو چیزهاى استثنائى انقلاب ماست که دیگر نظیر ندارد؛ نمیشود هیچ جاى دیگر را با این مقایسه کرد. همانطور که آقاى استاندار خراسان نقل کردند، من از افرادى شنیدم که ایشان در آن وقت، براى مجموعههاى دانشجوئى و دانشگاهى که از مشهد میرفتند آنجا، صحبت میکرد و همه را مجذوب خودش میکرد. خود من هم نظیر این را باز دیده بودم. مرحوم شهید رستمى - که او هم از شهداى خراسان است؛ یک فرد روستائى و به ظاهر عامى - توى جمعى که فرماندهان درجهى یک نشسته بودند و رئیس جمهور وقتِ آن روز هم نشسته بود، آمد صحبت کرد و گزارش میدان جنگ داد، جورى که همهى این فرماندهان رسمىاى که نشسته بودند مبهوت شدند!
استعداد انقلاب براى پرورش شخصیتهاى برجسته و افراد، تا این حد است؛ اینها را نباید دست کم گرفت؛ اینها اهمیت انقلاب و عظمت انقلاب و عمق انقلاب را نشان میدهد. ماها به ظواهر نگاه میکنیم؛ این اعماق را باید دید. وقتى انسان این اعماق را مىبیند، آن وقت افق در مقابل چشمش اصلاً یک چیز دیگرى میشود و این حوادث گوناگونى که پیش مىآید - این مخالفتها، این دشمنیها، این ناخن زدنها و پنجه کشیدنها - دیگر به چشم انسان نمىآید؛ اینها در مقابل آن حرکت عظیمى که دارد انجام میگیرد چیزهاى کوچکى است. به نظر من شهید برونسى و امثال او را باید نماد یک چنین حقیقتى به حساب آورد؛ حقیقت پرورش انسانهاى بزرگ با معیارهاى الهى و اسلامى، نه با معیارهاى ظاهرى و معمولى. به هر حال هر چه از این بزرگوار و از این بزرگوارها تجلیل بکنید زیاد نیست و بجاست. انشاءاللَّه امیدواریم که خداوند کمک کند.
خانوادهى محترم شهید برونسى هم خانوادهى بسیار خوبىاند؛ همان روحیهى معنوى و صفا را در این خانواده - در دو سه بارى که از نزدیک باهاشان آشنا شدم - من دیدم. همسر ایشان هم خانم صبور و شکیبائى است که سختیهاى دوران مبارزه و بعد دوران جنگ و اینها را تحمل کرده و این بچهها را بزرگ کرده. ماشاءاللَّه، آدم پنج تا پسر بچهى شیطان را بزرگ کند، چیز کمى نیست. بچههاى شهید برونسى هم قاعدتاً همچین بچههاى نرم و آرامى نیستند، آنها هم همینطور هیجانى هستند؛ اینکه آدم بتواند این بچهها را اینجور بزرگ کند و ماشاءاللَّه به ثمر برساند، خودش خیلى هنر میخواهد. سلام ما را هم به آن خانم برسانید.
حاشیهنگاری از گپ وگفت صمیمانه رهبر انقلاب با خانواده شهید برونسی
محمدحسین وزارتی
برخی از چهرههای فرهنگی و علمی، روشنفکران خارجی، دوستان قدیمی آقا، خانواده شهدا و فرماندهان و نظامیان، در هنگام نماز ظهر و عصر دوشنبههای هر هفته، خود را به بیت رهبری میرسانند تا قبل و یا بعد از اقامه نماز جماعت، میهمان رهبر انقلاب باشند. گاهی اوقات هم، افراد برای تجدید دیدار و خاطرات، خودشان را به نماز جماعت دوشنبهها میرسانند.
در آخرین روزهای سال هشتاد و هشت، خانواده شهید عبدالحسین برونسی، پیش از اذان ظهر، به بیت رهبری آمدند تا ساعتی با رهبر انقلاب به گفتوگو بنشینند.
چند دقیقه پس از حضور خانواده شهید، رهبر انقلاب وارد اتاق شدند و بعد از سلام و علیک گرم و خوشآمدگویی، دعوت کردند تا مهمانان صحبتهای خود را آغاز کنند. یکی از همراهان خانواده شهید، استاندار خراسان رضوی بود. کنگره بزرگداشت شهید برونسی در اسفندماه در حال برگزاری بود و آقای استاندار، گزارشی اجمالی از این کنگره داد. در ضمن گزارش، آقای استاندار دو خبر سینمایی هم داد: اکران فیلم «به کبودی یاس» که پیرامون زندگی شهید برونسی است و نیز خبر ساخت فیلمی درباره زندگی شهید کاوه.
رهبر انقلاب از فرزندان شهید برونسی خواستند که صحبت کنند. وقتی فرزند ارشد «اوستا عبدالحسین» صحبت میکرد، جلسه از حالت رسمی فاصله گرفت: «هروقت میخواهیم به دیدار شما بیاییم، من خواب شما را میبینم! اینبار هم خواب دیدم که عکس بابا را بر روی سینه گرفتهام و در آغوش شما قرار دارم».
جملات فرزند بزرگ شهید برونسی فضای جلسه را منقلب کرد. رهبر جواب داد که: «اینگونه خوابها را بارها در دیدار با خانواده شهدا و از زبان آنها شنیدهام که حمل بر کرامت بنده میکنند؛ درحالیکه اینگونه خوابها از کرامت و صفای خود خواببیننده است.»
دخترها و عروسهای شهید نیز به رهبرشان معرفی شدند. یکی از فرزندان شهید از آقا خواست تا برای نوه یک ساله «اوستا عبدالحسین» دعا کنند. آقا سراغ نوزاد را گرفتند که معلوم شد زیر چادر مادرش آرام گرفته است.
پس از پایان سخنان خانواده شهید، چندکلامی هم رهبر انقلاب صحبت کردند. ویژگیهای شهید برونسی از زبان آقا شنیدنی بود: «خیلی برای تاریخ و جامعه ما اهمیت دارد که این شهید که کارش بنّایی بوده، به جایگاهی میرسد که در جنگ با اینکه معلومات دانشگاهی نداشت چنان پیشرفت کند که از یک بسیجی معمولی به مقامات عالی نظامی برسد... مدیریت جنگ تنها نظامی نیست، بلکه فرماندهی جنگ نیاز به مدیریت سیاسی، فکری، انسانی و اخلاقی دارد و این شهید با شخصیت جامعالاطراف خود، از پس آن برآمد.»
علاوه بر رعایت حدود بیتالمال که رهبر انقلاب آن را از ویژگیهای مهم شهید برونسی دانستند، به نکته جالب دیگری هم اشاره کردند: «در زمان جنگ تحمیلی شنیدم که وقتی مجموعههای دانشگاهی با شهید برونسی دیدار داشتند، مجذوب صحبتهای او میشدند».
آقا درباره پرورش انسانهای بزرگ، شهید برونسی را مثال زد و گفت: «شهید برونسی و امثال او باید نماد حقیقتِ پرورش انسانهای بزرگ با معیارهای الهی و اسلامی و نه ظاهری و معمولی باشند.»
رهبر انقلاب از خانواده شهید برونسی تقدیر کردند و در مورد همسر شهید گفتند: «ایشان خیلی صبور هستند. بالأخره اگر کسی بتواند پنج پسربچه را بزرگ کند، خیلی هنر میخواهد!»
دیگر نزدیک اذان بود و آقا بلند شدند برای اقامه نماز. فرزندان شهید دورتا دور آقا را گرفته بودند و با رهبر حرف میزدند. فرزند ارشد شهید برونسی، چفیه آقا را گرفت و در نهایت هم، مهمان کوچک دیدار، نوه یکساله اوستا عبدالحسین برونسی آخرین نفری بود که آقا با نوازش و دعا از او خداحافظی کردند.
