زهرا چیذری - سکوت رسانهها و دولتهای غربی در برابر ترور ناجوانمردانه 12 زن بیگناه ایرانی در حادثه تروریستی مهاباد نمونه آشکاری از بیاعتقادی مدعیان دفاع از حقوق بشر به حقوق زنان است.
به گزارش «جوان» 23 شهریورماه سال 84 طی یک تماس تلفنی با فوریتهای پلیسی 110 یک فقره فوت مشکوک در شهرستان اسکو گزارش شد. با مراجعه مأموران، جسد شخصی به نام ابراهیم قادرزاده 44 ساله در داخل منزل مسکونی و در کف حمام کشف شد. سکینه محمدی آشتیانی همسر مقتول در اظهارات خود به رابطه نامشروع با فردی به نام حسین طاهری و طراحی نقشه قتل همسرش با همراهی همین فرد اعتراف کرد و بنابر اعتراف متهمه و تحقیقات و بازرسیهای به عمل آمده با استناد به مواد 63، 82 و 105 قانون مجازات به حد رجم محکوم شد.
جنایتی که اخلاق و انسانیت را زیر سؤال برد و موجب از هم گسیختگی کانون خانواده و آسیبهای روحی و روانی جبرانناپذیری بر دو فرزند این زن شد و از سویی دیگر خوراکی مسموم را برای رسانههای دستنشانده غربی در جهت سناریوسازی علیه جمهوری اسلامی ایران فراهم آورد و کار به جایی رسید که نام این فرد جنایتکار به تیتر یک بسیاری از رسانههای غربی مبدل شد؛ رسانههایی که در طول سالهای پس از پیروزی انقلاب همواره کوشیدهاند تا هر حادثهای را دستاویز قرار داده و جمهوری اسلامی ایران را به نقض حقوق بشر محکوم کنند.
حمایت از مجرم قاتل آری؛ حمایت از مظلوم نه!
افرادی از قبیل سکینه محمدی آشتیانی با نقض قوانین و ارتکاب به جرائم آشکاری که با عرف و شرع حاکم بر جامعه ما ناسازگار است احساسات عمومی را جریحهدار کرده و سلامت و امنیت خانواده به عنوان مهمترین رکن اجتماع را زیر سؤال میبرند محاکمه و مجازات چنین افرادی مطالبه عمومی جامعه است و چنین جنایتی نه تنها در جامعه ایران اسلامی بلکه در نگاه تمامی جوامع با افکار انسانی و ارزشی یک عمل شنیع و مجرمانه تلقی میشود. این در حالی است که رسانههای غربی میکوشند تا یکبار دیگر با دفاع از ناقضین آشکار حقوق بشر، ادعای دفاع از حقوق بشری خود را بر طبل توخالی بیفرهنگی و مقابله با ارزشهای انسانی بکوبند. از اینرو با استخدام افرادی همچون کریستین امانپور تلاش میکنند تا اجرای قوانین در راستای برقراری عدالت اجتماعی را نقض حقوق بشر جلوه داده و با دمیدن در بوقهای تبلیغاتی خود اذهان جهانیان را از جنایاتی که هر روز توسط امریکا و رژیم صهیونیستی در گوشه گوشه جهان اتفاق میافتد به سناریوسازیهای خود معطوف دارند. سیاست سوختهای که سالهاست این دولتها با بهکارگیری امپراطوری رسانه میکوشند آن را دنبال کنند.
حمایت از جنایتکاران به بهانه حقوق بشر!
منیره نوبخت، عضو شورای فرهنگی - اجتماعی زنان در گفتوگو با «جوان» در رابطه با سناریوسازیهای غرب و تبلیغات رسانهای علیه نظام ایران با تأکید بر اینکه این مسأله چیز جدیدی نیست، یادآور شد: «حتی در تمام اسنادی که سازمان ملل درباره نقض حقوق بشر در ایران صادر میکند مصادیقی از این قبیل یافت میشود. در واقع آنها در گوشه و کنار ایران به دنبال این هستند که یک قاچاقچی اعدام و یا یک جنایتکار محکوم شود و آن را به عنوان موارد نقض حقوق بشر مطرح کنند.»
به باور وی این برخوردهای مغرضانه نظام سلطه غرب و امریکا در راستای چالش و معارضه 30 ساله آنها با نظام جمهوری اسلامی است و هدف آنها از بیان ادعای تضییع حقوق بشر و بهویژه زیر پا گذاشته شدن حقوق زنان در ایران مخالفتشان با مذهب و بهویژه اسلام است.
محکومینی که در سکوت اعدام میشوند
شاید نام ترزا لوئیس را شنیده باشید؛ زنی که به جرم مشارکت در طراحی قتل همسر و ناپسریاش اعدام شد و دو مردی که عامل قتل بودند به حبس محکوم شدهاند. این درحالی است که پزشکان و روانشناسان امریکایی بر ناتوانی ذهنی این زن گواهی داده بودند. از ترزا که بگذریم به یک لیست 53 نفره میرسیم. لیست زنانی که قرار است در امریکا اعدام شوند، زنانی که حتی یکبار هم نامشان در هیچ رسانهای مطرح نشده است.
سکوت رسانههای غرب در برابر ترور 12 زن مظلوم ایرانی
تنها دو روز از حادثه دردناک انفجار در مهاباد میگذرد؛ حادثهای که در روز 31 شهریورماه مصادف با سالگرد تجاوز ناجوانمردانه رژیم بعثی عراق با تحریک و پشتوانه امریکا به کشورمان رخ داد تا هشت سال دفاع جانانه در نبردی نابرابر و حملهای ناجوانمردانه را فراموش نکنیم. در این حادثه تروریستی 12 نفر از زنان بیگناه سرزمینمان به شهادت رسیده و 81 نفر نیز زخمی شدند.
زنان و کودکانی که برای بزرگداشت هشت سال حماسه دفاع حضور یافته بودند.
اینبار نیز رسانههای غربی سکوت اختیار کرده و کوچکترین خبری از این واقعه ناجوانمردانه انعکاس پیدا نکرد.
اعتیاد غربیها به پارادوکسیکال حقوق بشر و حقوق زنان
این اولینبار نیست که رسانههای غربی و امریکایی چنین رویکردی را در پیش میگیرند. در حمله و اشغال هفت ساله عراق توسط نظامیان امریکایی چیزی بین 90 هزار و 464 نفر تا 106 هزار و 348 نفر از غیرنظامیان کشته شدند که براساس شواهد و قرائن بیشتر این کشتهها زن و کودک بودهاند.
شاید هیچ آمار رسمی دقیقی از میزان غیرنظامیان کشته شده در جنگ افغانستان و بوسنی و هرزگوین، فلسطین و غزه، در هیچ یک از رسانههای جهان منتشر نشده باشد.
آماری که گاهی از گوشه و کنار جهان به گوش میرسد نیز چندان قابل اعتماد نیست اما به راستی چرا رسانههای غربی در رفتاری دوگانه در مورد اجرای قوانین داخلی کشوری اینچنین واکنش نشان میدهند اما در برابر کشتار هزاران زن و کودک بیگناه در گوشهگوشه جهان هیچ عکسالعملی نشان نمیدهند. مبنای این ادعای پوچ دفاع از حقوق بشر چیست؟
منیره نوبخت در پاسخ به این سؤال تصریح کرد: امریکا چندین سال است که با سیاستهای داخلی و خارجیاش مصداق بارز تضییع حقوق بشر است.»
به باور نوبخت چنین شعارها و سناریوسازیها برای دستیابی به اغراض سیاسی این کشورهاست.
مسئلهای که برای تمامی اندیشمندان دنیا امری واضح و آشکار تلقی میشود.
آیا این 12 زن بیگناه به اندازه یک جنایتکار حق ندارند؟!
سکوت مشکوک رسانهها و دولتهای غربی در برابر ترور ناجوانمردانه این 12 زن مهابادی نمونه آشکاری از پارادوکسیکال غرب در خصوص حقوق زنان است و نشان میدهد که انگیزه آنان در حمایت از افراد مجرم، مشکوک و جنایتکار بسیار قوی است و از نگاه آنان، زنان بیگناه که قربانی ترور و جنایت میشوند هیچ سهمی در تبلیغات رسانهای غرب ندارند.
