یک شاعر از محتوای اشعار نمایش‌های مناسبتی ماه رمضان انتقاد کرد

پراکنده‌گویی و زبان آشفته در تیتراژ پایانی سریال‌ها

بعد از انتقادهای داستانی، محتوایی و فنی در زمینه سریال‌های مناسبتی ماه رمضان، اسماعیل امینی، شاعر و ترانه‌سرا نیز با بیان اینکه تیتراژ سریال‌های تلویزیونی جای آزمون و خطا برای شاعران و خوانندگان تازه‌کار نیست در صف منتقدان این آثار برآمد هر چند که انصافاً انتقاد او هم متفاوت است و هم نسبت به برخی از انتقادهای موجود مستندتر به نظر می‌رسد.
مشکل زبانی شعرها از بی‌دقتی است
وی که با ایسنا گفت‌وگو کرده است همچنین بیان داشته این سریال‌ها که هر شب روی آنتن می‌روند بهترین فرصت برای حرف زدن با نسل جوان است و لازم است طراحی و برنامه‌ریزی شوند تا به بهترین نحو ممکن از آن استفاده شود. این شاعر و منتقد با اشاره به محتوای شعرهای تیتراژ پایانی مجموعه‌های تلویزیونی ماه رمضان گفت: این شعرها از نظر زبانی دقت کافی ندارند. به نظر من غالب این شعرها، پراکنده‌گویی و ادبیات پراکنده است. در بعضی از این شعرها حتی سه جمله با معنای متوالی وجود ندارد.
عضو مرکز شورای شعر و موسیقی صدا افزود: برای سفارش شعر به شاعر معمولاً برای اینکه داستان فیلم لو نرود، خلاصه‌ای از داستان برای شاعر بیان می‌شود و چون ترانه‌سرا کل سریال را ندیده و در جریان کل قصه‌ها نیست، از ذهنیات و تصورات خود شعر را می‌سراید، قسمتی از پراکنده‌گویی از همین‌جا ناشی می‌شود.
شعرهایی که در خاطر نمی‌مانند
این مدرس دانشگاه تأکید کرد: با این حال اغلب شعرها در تیتراژ سریال‌ها، بیانگر هیچ چیز نیستند؛ ممکن است مدتی با استقبال مواجه شوند ولی در نهایت نمی‌توانند مطلبی به فرهنگ و ادبیات ما اضافه کنند. موجی که ایجاد می‌شود سریعاً از بین می‌رود. در این آشفته بازار موسیقی که در کنار آثار ارجمند، تعداد زیادی آثار سخیف و نازل تولید می‌شود، نباید با فرصت مغتنمی که در سریال‌ها به وجود آمده، ساده‌انگارانه برخورد شود.
امینی تصریح کرد: شعرهای تیتراژها طراحی ندارند و تیتراژ همه سریال‌ها با یک سبک و شیوه خوانده می‌شوند، در حالی که اگر چهار سریال از چهار شبکه پخش شود باید با چهار نوع متفاوت موسیقی مواجه باشیم.