نفیسه ابراهیم زاده انتظام - 730 منطقه آموزش و پرورش حذف و یا ادغام می شوند تا طبق سند تحول بنیادین ساختار اداری آموزش و پرورش چابک شود.
به گزارش «جوان»، مهدی نوید ادهم دبیر شورای عالی آموزش و پرورش در حالی این خبر را اعلام کرده است که بر اساس آخرین آمار هم اکنون تعداد مناطق و اداره های آموزش و پرورش بیشتر از تقسیمات کشوری است. یعنی در مقابل 317 منطقه کشوری، آموزش و پرورش 730 منطقه آموزشی برای خود تعریف کرده که بیش از دو برابر تقسیمات رسمی است.
از سوی دیگر، هنوز آموزش و پرورش از تبعات ساماندهی نیروی انسانی و بازنشستگی های پیش از موعد و ورود نیروهای جدید از طریق آزمون استخدامی فارغ نشده است.
آمار سال ها افزوده شده ، یک شبه کاسته می شود!
طبق آخرین گزارشی که در آذر سال 87 از سوی وزیر وقت آموزش و پرورش به رئیس جمهور ارائه شد، از میان ۵۲۰ هزار و ۵۶۷ نیروی انسانی غیررسمی شاغل در آموزش و پرورش تنها ۲۴۷ هزار و ۶۱۶ نفر ( ۴۷ درصد ) در مشاغل آموزشی شاغل هستندو مابقی در سایر مشاغل اعم از اداری و غیر اداری فعالیت می کنند.
همچنین در بخش دیگری از این گزارش تحلیلی آمده است که ۵۳ هزار نفر از نیروهای غیر رسمی شاغل در آموزش و پرورش را معلمان حق التدریسی آزاد شاغل در مدارس دولتی، ۵۶ هزار و ۶۸۷ نفر آموزشیاران نهضت سوادآموزی تشکیل می دهند و باقی نیروهای غیر رسمی کارکنانی هستند که در آموزشکده ها، مدارس بزرگسال، مراکز آموزش از راه دور، پیش دبستانی ها و... فعالیت می کنند.
آخرین آمار می گوید تا کنون ۵۲ هزار و ۶۱۴ نفر از نیروهای غیر رسمی شاغل در آموزش و پرورش تحت عنوان کارکنان قراردادی شاغل در مدارس و اداره های استانها و حوزه های ستادی، ۲۵ هزار و ۱۱۳ نفر تحت عنوان کارمند شرکتی شاغل در مدارس و اداره های استانها و حوزه ستادی، ۳هزار نفر تحت عنوان کارکنان شرکتی شاغل در آموزشکده ها و مراکز تربیت معلم، یک هزار و ۶۲۰ نفر تحت عنوان کارمند قرار دادی شاغل در آموزشکده ها و مراکز تربیت معلم و ۱۲۱ هزار و ۶۴۳ نفر تحت عنوان نیروی سرانه ای مدارس، هئیت امنایی، انجمنی و جهادی مدارس در این وزارتخانه طی سالهای مختلف مشغول بکار شده اند.
همچنین ۴۰ هزار و ۴۳۶ نفر تحت عنوان نیروی اداری مدارس غیرانتفاعی، ۲۲ هزار و ۸۸۱ نفر تحت عنوان کارمند درمانگاه ها، تعاونیها، خانه های معلم، صندوق ذخیره در آموزش و پرورش مشغول بکار هستند و ۵ هزار و ۲۴۳ نفر دیگر نیز از نیروهای قراردادی و شرکتی شاغل در سازمانها و شرکت های وابسته به وزارتخانه آموزش و پرورش همچون دانشگاه شهید رجایی، پژوهشگاه تعلیم و تربیت، سازمان ملی استعدادهای درخشان و...با این وزارتخانه همکاری می کنند که جمعا ۲۷۲ هزار و ۹۵۱ نفر را شامل می شود.
به عبارتی 272 هزار نفر از نیروهای غیر رسمی آموزش و پرورش معلم نیستند. تمام ارقام ارائه شده به جز آمار کارکنان اداری آموزش و پرورش با حکم اداری رسمی هستند. گزارش «جوان» می افزاید تقسیم بندی نیروهای اداری و تشکیلاتی در آموزش و پرورش که به تفکیک ستادی، به تفکیک سازمان های وابسته و به تفکیک استانی هستند، در 31 استان کشور وجود دارد؛ به انضمام دفاتر و معاونت های مختلف که هر کدام به طور متوسط 45 زیر مجموعه دارند. این آمار نقش وزنه گونه خود را آنجا بر سیستم آموزش و پرورش تحمیل می کند که هر بار و به صلاحدید هر وزیر، بر شاخه های به هم تنیده آن افزوده شده و گردنه صعب العبوری بر مسیر روال اداری عرصه تعلیم و تربیت به وجود آورده است. در یک محاسبه سرانگشتی چنانچه هر کدام از این مجموعه ها 100 کارمند مستقیم و غیر مستقیم در حوزه اداری داشته باشند 418 هزار و پانصد نفر نیرو خارج از حوزه آموزشی و پرورشی در حال خدمت هستند که ادغام 730 منطقه آموزش و پرورش به بیان تعدیل شده به ساماندهی قریب 209 هزار نفر از کارکنان می انجامد، مگر اینکه این تعداد بتوانند در جای دیگری مشغول به کار شوند. به هر حال اعلام این خبر آن هم از سوی یک مقام عالی در آموزش و پرورش افکار عمومی را منتظر واکنش های گوناگون در این رابطه می کند. هر چند در این برهه زمانی اجرای سند تحول بنیادین بر تمام باید ها و نبایدهای دیگر آموزش و پرورش کشور اولویت دارد اما باید توجه داشت که این جراحی با کم ترین هزینه صورت بگیرد. جراحی پیکری که در طول بیش از 100 سال گذشته بر خلاف اذعان همگان بر نقش اساسی آن در رسیدن کشور به توسعه پایدار، بیماری های خفیف آن نادیده گرفته شده و به دردی مزمن تبدیل شده است و قاعدتا درمان یک شبه آن عواقبی دارد که حتی اسدی گرمارودی رییس مرکز آموزش نیروی انسانی، آمار و فناوری وزارت آموزش و پرورش در گفت و گو با «جوان» از پرداختن به آن خودداری کرد.
با این وجود دبیر شورای عالی آموزش و پرورش در راستای اجرای سند تحول بنیادین تاکید به کوچک سازی مناطق آموزشی دارد.
