تداعی مردنیته و سنت در کنار هم

تصویر مقابل اثری از مسعود عربشاهی است. فضاهایی هندسی و انتزاعی چون مربع، دایره، مستطیل با استفاده از رنگمایه‌های قهوه‌ای، سفید و طلایی و کرم نظر مخاطب را به خود جلب می‌کند. در این فضاسازی، ترکیبات خطوط افقی، عمودی و مورب مدرج شده در این اثر و آوردن اعداد و علائم در کنار خطوط، ارتباط بین سطوح کلی و جزئیات تابلو را برقرار می‌کنند که می‌توان گفت، این خطوط بیانگر احساسات و عواطف شخصی و مهمتر از همه، نشان‌دهنده نحوه بینش نقاش از محیط پیرامون خود می‌باشد از سویی دیگر این اعداد و علائم بیننده را به یاد پلان‌های ساختمانی و مناطق مسکونی می‌اندازد. در بالای تابلو شاهد حضور انسانی هندسی شده هستیم که همچون سطحی در کنار سایر سطوح خودنمایی می‌کند و خود را به صورت کمی و عددی نمایان کرده است و دست‌های گشوده شده او حس پرواز را در ذهن مخاطب تداعی می‌کند که می‌تواند ارتباطی بین انسان کمی شده مدرن و مکان زندگی او باشد. در این اثر خطوط و رنگ‌های به‌کار رفته مخاطب را به یاد خطوط کوفی و کاشیکاری دوره اسلامی می‌اندازد و از سویی دیگر زندگی مدرن و سنت را با هم گره می‌زند.