آمیزه‌ای از خط نگارهای ایرانی و گرافیک

در اثر روبه‌رو می‌توان طرح‌هایی از اسب، انسان‌های بالدار، ماسک‌های مختلف، خروس، حروف نوشته‌ها و... را مشاهده کرد که همه این المان‌های تصویری بیانگر شبکه معنایی آثار محمد علی ترقی جاه هستند. استفاده از رنگ‌های سنتی ایرانی که اغلب آنها را در قالی و گلیم‌های گذشتگانمان دیده‌ایم به همراه تصاویر و نوشته‌هایی که غالباً نیمه‌تمام و تداعی‌کننده آیین گذشتگانمان هستند که در قالبی نوین ارائه شده‌اند و همه این عناصر از روحیه و علاقه خالق خود به ثبت این نشانه‌ها بر وجود سنت‌های ایرانی در دوران معاصر خبر می‌دهند. حروف‌نگاری کلماتی معنادار چون لااله الاهو در کنار حروفی فاقد معنا ولی آشنا با حافظه تاریخی ما، غیرمستقیم بیننده را با فضاهای ذهنی نقاش همراه می‌کند که تلفیقی از نمادها، مذهب و عرفان ایرانی است که هنرمند در آثار خود به خلق آن پرداخته است. بهره‌مندی از سطوح خاکستری و خنثی در کنار رنگ‌های گرم و آوردن خط در کنار تصویر همگی نشانه‌هایی از سبک شخصی محمدعلی ترقی‌جاه است که توانسته است با طراحی‌ها و رنگپردازی‌های خود به سبکی شخصی در کشیدن اسب‌ها و خطنگاره‌های خود دست یابد.