
فریدون حسن
نمیدانم عالم کشتی هنوز هم بر این باور هستند که اگر جایی مسابقهای برگزار شود و نامی از ایران در بین نباشد آن مسابقات ارزش و اعتبار دارد یا خیر؟ ولی دیر زمانی از این عقیده نمیگذرد که کشتی ایران هنوز هم میتواند اعتبار کشتی دنیا باشد هر چند که نتایج نه چندان دلچسب المپیک هنوز نقطه تاریک پنجره خاطرات علاقهمندان به ورزش اول کشور است.
کشتی آزاد و فرنگی بعد از المپیک تلاش زیادی کردند تا ناکامی بزرگترین آوردگاه ورزش جهان را جبران کنند و البته تا حدودی هم موفق شدند به خصوص فرنگی که حتی برای آزاد هم آبروداری کرد.
بگذریم براین باوریم که مهد کشتی دنیا هستیم و همانطور که در ابتدا گفتیم هنوز دوست داریم براین باور باشیم که کشتی دنیا بینام ایران چیزی برای ارائه ندارد اما اتفاقی که طی پنجشنبه و جمعه در اصفهان افتاد زنگ خطری را به صدا درآورد که امیدواریم به گوش مسؤولان فدراسیون رسیده باشد.
از کشتی ایران که بگذریم. شنیدن نام جهان پهلوان تختی کافی است که در عاشقانه کشتی دنیا را روانه مسابقاتی کند که نام او را یدک میکشد، اما سالهاست که رقابتهای کشتی جام جهان پهلوان تختی که در کشورمان برگزار میشود رونق چندانی ندارد، اگر طی چند سال گذشته میگفتیم که کشورهای صاحب نام کشتی دنیا یا بزرگانشان به این رقابتها نیامدند امسال باید اضافه کنیم که خود ما نیز به راه آنها رفتیم.
بله مسابقات کشتی جامجهان پهلوان تختی امسال بیرونقتر از همیشه و در غیاب ستارگان کشتی دنیا و حتی کشورمان برگزار شد، همه اینها یک طرف موضوع مهمتر اینکه اصفهان بر خلاف تمام ادعاهایش اصلاً میزبان شایستهای نبود.
تماشاگران اصفهانی بر خلاف انتظار آنگونه که باید و شاید از کشتی استقبال نکردند و این آرزو را بردل علاقهمندان تهرانی و حتی طالبان کشتی در خطه شمال کشور گذاشتند که ای کاش مسؤولان اصفهانی قدری از اهمیتی که به فوتبال میدهند را صرف کشتی میکردند و اصلاً کاش اصفهان را به عنوان میزبان انتخاب نمیکردند.
به هر حال هرچه بود گذشت مسابقات در سطحی پایین، بدون حضور ستارگان و بدون استقبال برگزار شد تا تأسف بخوریم چرا نام بزرگی چون تختی را بر آن نهادیم.
کشتی ایران آبرو و اعتبار دنیای کشتی است اما گویا خود تیشه برداشتیم و به ریشه خود میزنیم اتفاقی که در اصفهان افتاد اینقدر تلخ بود که شیرینی قهرمانی و زحمات تیم ملی کشتی فرنگی را هم به کاممان تلخ کرد.
کشتی ایران آبرو و اعتبار دنیای کشتی است، به شرط آنکه مدیریت آن نگاهی تازه به ورزش اول کشور داشته باشد که با این طرز نگاه و با این روند دیری نخواهد پایید که ما دیگر آقای کشتی دنیا نباشیم.
کشتی ایران آبرو و اعتبار کشتی دنیاست و باید بماند آقایان مسؤول بهتر است بیشتر و بهتر حواسشان را جمع کنند، فراموش نکنیم جام جهان پهلوان تختی نباید چیزی کمتر از جامهای دیگر کشورها داشته باشد که هیچ باید فراتر از آنها باشد جایی که همه برای آمدن از هم سبقت بگیرند.