
در حالی که آمریکا و غرب به دنبال گسترش مفهوم امنیت برای رژیم صهیونیستی در عرصه منطقهای هستند و امیدوارند تا با علنی کردن پیوند پنهان این رژیم و حکومتهای عربی ، آن را در پیکره امنیتی منطقه تعریف کنند، در سالگرد شهادت حاج عماد مغنیه، شوک جدیدی به پایههای بین المللی امنیت این رژیم وارد شد.
اگر چه اسراییل نتوانست در شادی شیطانی از ترور شهید محمد مبحوح چند روزی را سپری کند، با رسوایی جدید برای موساد روبهرو شده، تا حدی که امکان برکناری مئیرداگان از سوی صاحب نظران صهیونیست مطرح است، سید حسن نصرالله ابعاد جدیدی از ناتوانی رژیم صهیونیستی را مطرح کرد.
آنچه در دکترین امنیتی هر کشوری، روح اساسی را تشکیل میدهد، دو مفهوم توان بازدارندگی و توان حمایت از محیط داخلی در قبال تهدیدات است.
توان بازدارندگی این رژیم در جنگ 33 روزه فروریخت و رژیم صهیونیستی دیگر قادر به تحمیل اراده خود به محیط خارجی نیست و امکان جلوگیری از تهدیدات خارجی را با تکیه بر توان نظامی خود ندارد.
سید حسن نصرالله در سخنرانی هفته قبل اعلام کرد، «نه تنها رژیم صهیونیستی قادر به تصمیم برای جنگ و صلح نیست بلکه در ازای بیروت و ضاحیه، تلآویو و برای فرودگاه رفیق حریری باید منتظر هدف قرار گرفتن فرودگاه بنگورین باشد و اگریک خانه در لبنان هدف قرار گیرد چند خانه در فلسطین اشغالی نابود خواهد شد».
این بدان معناست که درهیچ نقطه اسراییل، مکان امنی پیدا نمیشود و محیط داخلی اسراییل و زیرساختهای اساسی آن در تیررس موشکهای حزبالله خواهند بود.
نکته دیگر این است که در معادله جدید، قدرت تخریب توانمندیهای حزبالله آنچنان گسترش یافته که دیگر نقاط داخلی رژیم صهیونیستی آسیب نمیبینند و تمام آن ویران خواهد شد.
اگر رژیم صهیونیستی در جنگ 33 روزه و در قبال موشکهای کوچک حزبالله با موج مهاجرت و امواج گسترش جابهجایی جمعیت روبهرو بود و ارقام آن از میلیوننفر نیز گذشت، این بار در قبال هر ماجراجویی برای حمله به لبنان، باید به فروریختن تمامی محاسبات بیندیشد.
با اینکه صهیونیستها همواره با تکیه بر جنگ روانی و بزرگنمایی توان نظامی و بازدارندگی خود، تلاش بر ناامید کردن طرفهای خارجی را داشتند و اخیراً نیز بر روی سیستم گنبد آهنین مانور تبلیغاتی به راه انداخته و چند روز بعد بر ناکارآمدی این سیستم اعتراف کردند، ولی امروز به خوبی درک میکنند که برای حمایت از محیط داخلی خود نیز در ناتوایی کامل به سر میبرند.
از آنجا که صهیونیستهای مهاجر به امید غصب سرزمین فلسطین و غارت ثروت دیگران در فلسطین اشغالی به سر میبرند و امنیت برای آنان، به عنوان اولین مقوله حیاتی است، در شرایطی که هیچ نقطه این رژیم در امان نیست و قواعد بازی جنگ نیز تغییر کرده، از هماکنون باید برای فرار و بازگشت از سرزمین اشغالی فلسطین به دنبال چاره باشند.