
ای دل دریایی ات کشتی نشینان را امید
ای دو چشمانت چراغ شام یلدای همهآفتاب صورتت خورشید فردای همهای دل دریایی ات کشتی نشینان را امیدوی نگاه روشنت فانوس دریای همهای بیان دلنشینت بارش باران نوروی کلام آتشینت آتش نای همهخنده های گاه گاهت خنده خورشید صبحشعله لرزان آهت شمع شب های همهقامتت نخل بلند گلشن آزادگیسرو سرسبزی سزاوار تماشای همهگر کسی از من نشانی از تو جوید، گویمشخانه ای در کوچه باغ دل ، پذیرای همهلاله زار عشق یکدم بی گل رویت مبادای گل رویت بهار عالم آرای همه دکتر حداد عادل درباره ی این شعر که در وصف رهبر فرزانه انقلاب سروده است، می گوید: «زمانی که این شعر را برای ایشان خواندم، واقعا از دلم برخاست و می دانستم که ایشان هم خوش ندارند کسی از ایشان تعریف کند و خیلی با احتیاط برای ایشان خواندم. یکبار هم بیشتر نخواندم و هیچوقت هم ایشان پس از آن، سراغ این شعر را نگرفتند و از سال 1371 تا حالا هم این شعر هیچ جایی چاپ نشده است.»