این روزها میان الجزایر و مصر یک جنگ رسانهای و سردی به خاطر مسابقه فوتبال میان دو تیم ملی آنها در جریان است و رسانههای صهیونیستی سعی دارند دامنه این اختلاف و این جنگ را توسعه دهند و این سیاست ثابت رژیم صهیونیستی در قبال جهان عرب بوده است. نیروی دریایی رژیم صهیونیستی تنش میان دو کشور عربی را مغتنم ساخته و در قالب نیروی تلاش فعال Active Endeavor متعرض یک کشتی الجزایری در منطقه مدیترانه شده که به سمت سواحل سوریه در حال حرکت بوده است.دولت الجزایر در واکنش به این اقدام غیرقانونی روز دوم آذر 1388 رسماً به پیمان ناتو اعتراض خود را اعلام کرد و به آن هشدار داده که در حال تکرار چنین اقداماتی تمام همکاریهای خود را با این پیمان قطع خواهد کرد. روزنامه الخبر چاپ الجزیره اخیراً طی گزارشی خبر داده که نیروی دریایی الجزایر پس از پیوستن رژیم صهیونیستی به نیروی تلاش فعال وابسته به پیمان ناتو سطح همکاری خود با نیروی دریایی ناتو را کاهش داده است.
نیروی تلاش فعال پس از حادثه 11 سپتامبر 2001 از سوی پیمان ناتو تشکیل شد و مأموریت آن رهگیری، تعقیب، کنترل و بازرسی تمامی کشتیها و قطعات دریایی مشکوک در منطقه دریای مدیترانه در حال حرکت هستند. ناوگان ششم آمریکا که مدیترانه محل مأموریت آن است ستون فقرات این نیروست. قلمرو مأموریت این نیرو پس از حوادث دزدان دریایی در خلیج عدن افزایش یافته و دامنه مأموریت این نیروی دریایی تمام آبراههای بینالملی از منطقه جبل الطارق (حد فاصل دریای مدیترانه- اقیانوس اطلس) تا باب المندب (حد فاصل دریای سرخ- اقیانوس هند) است.
گرچه بهانه ظاهری تشکیل چنین نیرویی از سوی ناتو و آمریکا مقابله با صدور سلاحهای کشتار جمعی، تروریسم و عملیات دزدان دریایی است ولی حقیقت امر این است که ناتو و استکبار جهانی درصدد تسلط بر تمامی آبراههای بینالمللی هستند تا با کشورهای مستقل جهان مقابله کنند. ناتو پس از تهاجم وحشیانه ارتش صهیونیستی به مردم مظلوم غزه و پس از تصویب گزارش گلدستون درباره جرایم جنگی این رژیم در حق فلسطینیان در محافل بینالمللی و حقوق بشری و همچنین پس از شکست اوباما جهت قانع کردن دولت صهیونیستی برای متوقف کردن عملیات شهرکسازی اکنون به این رژیم جایزه عضویت در نیروی Active Endeavor داده است. پیوستن یک یگان دریایی جنگی رژیم صهیونیستی به نیروی تلاش فعال ترجمان عملی عضویت این رژیم در این نیرو است. رژیم صهیونیستی و آمریکا پس از جنگ غزه (دسامبر 2008- ژانویه 2009) همکاریهای نظامی و امنیتی خود جهت محاصره غزه و مردمان آن تشدید کردن و رایس وزیر خارجه سابق آمریکا و لیونی وزیر خارجه سابق صهیونیستی در 16 ژانویه 2009 توافقنامهای امنیتی و نظامی امضا کردند مبنی بر محاصره غزه از راه زمینی، هوایی و دریایی با مشارکت نیروهای نظامی آمریکا، اسراییل، ناتو و دریای مدیترانه، دریای سرخ، خلیج عدن، خلیج فارس، باب المندب وکانال سوئز قلمرو عملیاتی چنین توافقی بوده است.
رژیم صهیونیستی هنگام تشکیل نیرو تلاش فعال در سال 2001 به ناتو درخواست عضویت در این نیرو داد ولی ناتو به خاطر حساسیتهای کشورهای عربی منطقه مدیترانه و شرایط جهانی با این درخواست موافقت نکرد ولی اکنون گستره همکاری میان ناتو و رژیم صهیونیستی با سفر اخیر رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ناتو ژنرال دی باولا به فلسطین اشغالی و ملاقات با ژنرال جابی اشکنازی (یکی از جنایتکاران جنگی کشتار غزه) رئیس ستاد ارتش صهیونیستی، افزایش یافته است.
پیوستن رژیم صهیونیستی به یکی از یگانهای ضربتی ناتو در شرایطی صورت گرفته که:
1- رژیم صهیونیستی بارها و بارها جمهوری اسلامی ایران را تهدید به یک حمله نظامی کرده
2- گزارش گلدستون جنایات جنگی رژیم صهیونیستی در غزه را فاش ساخته
3- در محافل بینالمللی و حقوق بشری رژیم صهیونیستی به عنوان جنایتکار جنگی معرفی شده
ترجمان واقعی و حقیقی عضویت رژیم صهیونیستی در یکی از ارگانهای نظامی ناتو، تشدید بیثباتی در منطقه است، زیرا رژیم صهیونیستی از زمان پایهگذاری به عنوان گروههای تروریستی هاگانا و اشتون بذر ناامنی و بیثباتی در منطقه صلح و امنیت و تفاهم میان ادیان و نژادها کاشته است. عامل تمام جنگهای منطقهای از سال 1948 تا تهاجم وحشیانه به غزه در ژانویه 2009، رژیم صهیونیستی بوده و اقدام اخیر ناتو هرگز در راستای تثبیت امنیت و ثبات در منطقه نخواهد بود.
