دنیا حیدری

پیرمرد‌های شما مهم‌تر از رونالدو نیستند آقای قلعه‌نویی!

همزمان با کنار گذاشته شدن رونالدو از تیم‌ملی پرتغال، امیر قلعه‌نویی خواستار زمان شده برای ساختن تیم ملی، آن‌هم با لحنی کاملاً متفاوت از همیشه. قلعه‌نویی که عادت دارد به گارد گرفتن مقابل منتقدان و دوختن زمین و زمان به‌هم برای توجیه نتایج تیم‌ملی، این مرتبه راهی متفاوت را در پیش گرفته است. آن‌قدر متفاوت که صراحتاً می‌گوید اشتباه کردیم، انتقاد‌ها را شنیدیم و حالا زمان می‌خواهد برای ساخت تیم ملی. 
بی‌شک کمتر کسی است که از لحن سرمربی تیم ملی متعجب نشده و تحت تأثیر قرار نگرفته باشد. چه بسا اگر کوچک‌ترین تغییری در عملکرد او هم دیده می‌شد، بسیاری از منتقدان بعد از این تغییر لحن مردد می‌شدند برای دادن زمان بیشتر به قلعه‌نویی، زیرا ساختن تیم ملی از نو، دقیقاً همان چیزی است که بسیاری از کارشناسان، منتقدان و حتی مردم طی سال‌های اخیر فریاد زده‌اند. خواسته‌ای که حالا امیر قلعه‌نویی آن را به زبان می‌آورد. صحبت‌های قلعه‌نویی این تصور را ایجاد کرده که شاید او قصدی برای ایجاد تغییر دارد که از مواضع همیشگی خود کوتاه آمده است. شاید هم این راه متفاوتی است که برای عبور از انتقاد‌ها انتخاب کرده است. باور کردن صحبت‌های سرمربی تیم ملی دلیل می‌خواهد، دلیلی که در هیچ‌یک از رفتار، گفتار و عملکرد او و تیمش در گذشته دیده نمی‌شود. 
این‌بار قلعه‌نویی در کمال تواضع و فروتنی می‌گوید مسئولیت فنی با اوست و بخشی از انتقاد‌ها را می‌پذیرد و می‌خواهد تیمی بسازد «حتی بهتر از قبل». مشکل، اما دقیقاً همین مورد خاص است. تیم ملی مدت‌هاست عملکرد قابل قبولی نداشته و زمانی که سرمربی می‌گوید قصد ساختن تیمی را دارم بهتر از قبل، یعنی عیب و ایرادی به تیم قبلی نداشته است! جدا از این مورد خاص و حائز اهمیت، بعد از شنیدن صحبت‌های قلعه‌نویی یک سؤال مطرح می‌شود و آن اینکه چقدر زمان لازم دارد و برای چه؟ برای ساختن تیم ملی باید دست به تغییرات اساسی زد. باید اشتباهات را پذیرفت و برای حل و فصل آنها گام برداشت. آیا قلعه‌نویی آماده چنین تغییری هست؟ آیا او می‌تواند جسارتی را که ژسوس در نیمکت‌نشین کردن رونالدو داشت، او هم برای کنار گذاشتن نام‌های بزرگ در تیم ملی فوتبال ایران نشان دهد؟ بزرگ‌تر از رونالدو که در فوتبال دنیا نداریم. اما زمان او هم که سرآمد، سرمربی پرتغال ترجیح داد فرصت بازی کردن را به دیگر نفرات تیم بدهد و رونالدویی را که شاید هنوز هم بتواند یک وزنه باشد، کنار گذاشت. این دقیقاً همان راهی است که قلعه‌نویی باید در پیش بگیرد. راهی که حتی اگر در طول آن با نتایج ضعیف هم مواجه شد، کمتر کسی سرمربی تیم ملی را زیر سؤال می‌برد، چراکه همه می‌دانند برای هر تغییری باید هزینه داد. اما آیا قلعه‌نویی آماده هزینه دادن است یا آنچه در گفت‌و‌گو با روزنامه فدراسیون فوتبال به زبان آورده، صرفاً راهی بوده برای فرار از منتقدان، چراکه عملکرد شاگردانش در دو بازی دوستانه اخیر هیچ جای دفاعی ندارد. نه صرفاً، چون نتیجه، هم به ازبکستان و هم به روسیه واگذار شد که به دلیل نداشتن تاکتیک در هر دو بازی فیفادی مهرماه. 
بهتر آن است که قلعه‌نویی اگر به راستی قصدی برای ساختن یک تیم دارد، شفاف‌تر از برنامه‌های خود بگوید. در آن صورت بی‌شک می‌توان به آینده امیدوار شد، در غیر این صورت، حتی نمی‌توان خوش‌بین بود به ساختن تیمی که مدت‌هاست نتوانسته نتایج قابل انتظاری کسب کند.