هیچ چیزی تمرکز تیم را به‌هم نمی‌زند حتی حذف رونالدو!

جوان آنلاین: همه چیز در ظاهر عالی بود. برتری ۴ بر ۲ مقابل دانمارک، سومین برد پرتغال در لیگ ملت‌ها بود که جایگاه این تیم در صدر جدول را تثبیت کرد، اما این برد پرگل تحت تأثیر اتفاقات قبل بازی قرار گرفت. اتفاقاتی که استارت آن قبل از بازی با نروژ زده شد. 
رونالدو انتظارش را نداشت که ۹۰ دقیقه از روی نیمکت نظاره‌گر بازی باشد، اما این تصمیم باعث شد او به حالت قهر تمرینات تیم را ترک کند. البته رونالدو بعد از قهر از تمرین، با انتشار پستی سعی در آرام کردن جو داشت، اما سفر رئیس فدراسیون برای تشکیل جلسه بابت بحران رخ‌داده بین رونالدو و سرمربی نشان از وخامت اوضاع داشت. همین مسئله توجهات را به سمت کنفرانس سرمربی پرتغال جلب کرد. کنفرانسی که زیر سایه شایعات قهر رونالدو بود و سرمربی نیز در آن جزئیات این اختلاف را فاش و تأکید کرد تصمیم‌گیرنده نهایی خود اوست. همین صحبت‌ها کافی بود تا رونالدو چمدان‌هایش را جمع و اردوی پرتغال را ترک کند. برخلاف ژسوس، سایر بازیکنان برای حفظ آرامش سکوت کردند و کلمه‌ای در این خصوص به زبان نیاوردند. رونالدو، اما بعد از انتشار خبر شوکه‌کننده قهرش از تیم ملی، بیانیه‌ای فوری منتشر کرد. او در این بیانیه گفت: «بعد از نشست خبری سرمربی و در پی گفت‌و‌گو با رئیس فدراسیون تصمیم به ترک اردو گرفتم، اما در زمان مناسب حقیقت را می‌گویم.» در واقع بعد از جلسه با رئیس فدراسیون اوضاع می‌توانست آرام شود، اما صحبت‌های ژسوس در کنفرانس، چون آتش زیر خاکستر رشته‌ها را پنبه کرد. بی‌شک، اما سرمربی پرتغال خوب می‌دانست چه می‌کند، خصوصاً که خودش اعتراف کرده بود به رونالدو وعده بازی برابر نروژ را داده بود، اما زیر آن زده است. پیراهن رونالدو یک ساعت هم روی زمین نماند و شماره ۷ پرتغال را در مصاف با دانمارک، رافائل لیائو به تن کرد، شاید، چون ژسوس می‌خواست پیغامی را به رونالدو مخابره کند. البته این تیم توانست در دومین بازی بدون رونالدو هم برنده میدان شود، اما بی‌شک دوران پسارونالدو برای پرتغال بی‌حاشیه نخواهد بود، خصوصاً که از همین حالا بسیاری پشت سرمربی درآمده و برخی نیز طرف رونالدو را گرفته‌اند. برای نمونه میگل آلبوکرکی، رئیس دولت منطقه‌ای مادیرا با انتقاد از آنهایی که باعث شدند رونالدو چنین تصمیمی بگیرد، می‌گوید: «۵۰ سال بعد مربی یادشان نیست، ولی رونالدو چرا!» این در حالی است که پائولو سرجیو، هم‌تیمی سابق کریستیانو رونالدو رفتار او را (ترک اردو) شرم‌آور خوانده است. 
ژسوس، اما پس از برتری پرگل تیمش مقابل دانمارک تأکید کرد رونالدو و تصمیم او تمرکزش را برهم نزده است: «برای من تمرکز کردن دشوار نیست. می‌دانید چه چیزی برایم دشوار است، اینکه ندانم داخل زمین چه اتفاقی می‌افتد. اینکه نتوانم بازیکنانم را تمرین بدهم. اینها چیز‌هایی هستند که برای من دشوارند؛ بقیه مسائل، صفر. بیش از هر چیز از پیروزی خوشحالم. این سومین برد ما بود که نشان داد بازی به بازی بهتر شدیم. من گروهی را در مشت خودم ندارم. گروهی دارم که به ایده‌های مربی اعتقاد دارند. بازیکنان به تفکرات من باور دارند. این زندگی یک مربی است. وقتی مربی هستید، نام شما یا دیگر نام‌ها مهم نیستند، فقط برد‌ها مهم هستند. می‌دانید چه چیزی از یک مربی محافظت می‌کند؛ پیروزی‌ها، اما تمام نام‌های دیگری که برخی افراد می‌خواهند وارد این معادله کنند، هیچ ارزشی ندارند. چیزی که اهمیت دارد، کار‌هایی است که باید انجام دهیم.» 
پرتغال سومین برد خود را هم کسب کرد، آن‌هم بدون رونالدو. این بی‌تردید آغاز یک دوران تازه برای پرتغال است. دوران پسارونالدو و باید دید تیم‌ملی پرتغال می‌تواند از حاشیه‌های ناشی از آن عبور کند یا نه.