فوتبال ما سالهاست به فنا رفته و عملاً کاری از دست کسی برنمیآید. بازار فحاشی و توهین در مستطیل سبز ایران به شدت داغ است. بازیکن، مربی و پیشکسوت هم ندارد؛ در جاده بیاخلاقی همه سعی میکنند از بقیه سبقت بگیرند و برخی چهرهها همچنان پیشتاز هستند. در بحث سقوط اخلاقی و فرهنگی فوتبالمان، همانقدر که بازیکنان، مربیان، سرپرستان و باشگاههای حاشیهساز مقصرند، کمیته انضباطی و مدیریت فدراسیون فوتبال نیز مقصر است، حتی شاید بیشتر.
مماشات زیاد، جریمههای فرمالیته، اما درآمدزا و برخوردهای سلیقهای باعث شده قبح احضار به کمیته انضباطی و اعمال قانون شدن شکسته شود. دیگر همه فهمیدهاند جریمههایی که این کمیته در نظر میگیرد تنها حکم منبع درآمد دارد و بس، وگرنه در نظر گرفتن یک جلسه محرومیت تعلیقی و جریمه چندصد میلیونی برای یک حرکت زشت و غیراخلاقی چیزی جز به سخره گرفتن مردم و اهالی فوتبال نیست. در واقع اگر کمیته انضباطی هدفش متنبه کردن فرد خاطی باشد، بیخیال محرومیتهای تعلیقی میشود و با اعمال و اجرای محرومیتهای سنگین، طرف را جوری نقرهداغ میکند که تا آخرین روز حضورش در لیگ برتر خیال بیحرمتی و توهین به حریفان و هواداران به سرش نزد.
جنجال خداداد عزیزی و امید عالیشاه همه توجهات را به خود جلب کرده و همه از بیاخلاقیهای سریالی تاریخساز ملبورن میگویند. در اینکه خداداد دیگر کنترلی روی رفتار حرفهایش ندارد و در هر بازی احتمال جنجالآفرینیاش وجود دارد شکی نیست. اما فراموش نکنید که سوءمدیریتهای کلان در فدراسیون و ارکان قضاییاش باعث شده کار به اینجا برسد. تا قبل از این کنترل سکوها از دست رفته بود و حالا آقایان حتی توانایی کنترل بازیکنان و اعضای تیمها را نیز ندارند.
درست چند ساعت قبل از برگزاری دیدار جنجالی تراکتور - گلگهر، آرا جدید کمیته انضباطی در سایت فدراسیون منتشر شد؛ سر دادن شعارهای موهن، تأخیر در ورود به زمین، رفتار غیرورزشی و بدرفتاری، عوامل مشترکی هستند که منجر به جریمه چند باشگاه، مربی و بازیکن شدند. جریمه نقدی نیز برای همه آنها در نظر گرفته و فقط بازیکن سپاهان بود که یک جلسه محرومیت تعلیقی نصیبش شده است. وقتی همه این تخلفات و بیاخلاقیها هر هفته تکرار میشود و از نظر کمیته انضباطی تیمها و افراد زیادی مستحق جریمه نقدی هستند، بگویید نقش بازدارندگی جریمهها و محرومیتها چیست. اینکه هر هفته برای همه تیمها و ارکانشان جریمههای تقریباً یکسان در نظر بگیرید، چه سودی برای فوتبال ما و نجات آن از گرداب بیاخلاقیها دارد؟
خودتان هم میدانید این حجم از افسارگسیختگی فوتبال را نمیتوان با جریمه مالی جمع کرد. هرچقدر شدت حواشی مسابقات لیگ بیشتر و افراد زیادی در آن دخیل باشند، طبیعتاً درآمد ناشی از جرایم مالی نیز افزایشی خواهد بود. در بیثمر بودن تصمیمات کمیته انضباطی همین بس که آقایان در مواجهه با حواشی، رفتارهای متناقضی از خود نشان میدهند. حاجیعیدی هافبک سپاهان، در حالی ۵۰۰ میلیون تومان جریمه شده و یک جلسه محرومیت تعلیقی نیز به پایش نوشته شده که دقیقاً حرکت منشوری مدافع ملیپوش تراکتور را مقابل استقلال تکرار کرده است، ولی کمیته انضباطی چشمش را روی رفتارهای تکراری شجاع خلیلزاده بسته و این انفعال باعث شده این بازیکن خیلی راحت در مورد رفتارها و شادیهای توهینآمیزش مقابل خبرنگاران حرف بزند و بهنوعی این رفتارها را عادیسازی کند. عجیبتر اینکه ناظر بازی سپاهان - تراکتور حتی به خودش زحمت نداده رفتارهای منشوری این بازیکن را در گزارشش ذکر کند!
اینکه اول خداداد به عالیشاه فحش داده یا بالعکس، تغییری در اصل ماجرا ایجاد نمیکند؛ فوتبال نجومی ایران از نظر فنی و کیفیت مسابقات که حرفی برای گفتن ندارد.ای کاش بازیکنان و اعضای تیمها کمتر به جان هم بیفتند و با شدت کمتری از خجالت هم دربیایند تا هم بیشتر از این آبروی فوتبال نرود و هم زحمت اعمال جریمههای نقدی را به کمیته انضباطی ندهند.
