کد خبر: 1373994
تاریخ انتشار: ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۲:۲۰
گفت‌وگوی «جوان» با رمله الخزاعی، رئیس بخش امور بانوان خادم حرم امیرالمؤمنین (ع) نجف اشرف
1 بخش امور بانوان آستان مقدس علوی با بهره‌گیری از بانوان خادم افتخاری، برنامه‌ای جامع برای پشتیبانی و ساماندهی خدمات در ایام اربعین تدوین کرده است
جوان آنلاین: بخش امور بانوان آستان مقدس علوی با بهره‌گیری از بانوان خادم افتخاری، برنامه‌ای جامع برای پشتیبانی و ساماندهی خدمات در ایام اربعین تدوین کرده است. این اقدامات با هدف تسهیل تردد، حفظ نظم و ارائه خدماتی شایسته به بانوان زائر در تمامی مراکز وابسته به آستان مقدس انجام می‌شود. 
 
در ادامه این سفر معنوی، این سعادت حاصل شد تا ساعاتی را در حرم مطهر امیرالمؤمنین (ع) به خدمتگزاری بپردازیم. همچنین فرصتی فراهم شد تا با سرکار خانم «رمله الخزاعی»، مسئول بخش بانوان حرم مطهر، همکلام شویم؛ ایشان در این گفت‌و‌گو از کرامات امیرالمؤمنین (ع) و گشایش در‌های رحمت الهی برای خادمان سخن گفت و به نقش ارزشمند حضور و همراهی خادمان اربعین در همراهی با خادمان حرم اشاره کرد. این متن با همکاری و کمک مترجم عزیز، خانم زنبق (ام‌الحیدر)، تقدیم شما می‌شود. 
 
 شفا گرفته آستان امیرالمؤمنین (ع)
من از ۱۹ سالگی، زمانی که هنوز جوانی پرشور بودم و مسیر تحصیل و مدرسه را پشت‌سر گذاشته بودم، قدم به این مسیر خدمت گذاشتم. از آن زمان تا امروز، تمام زندگی من از ازدواج گرفته تا بزرگ کردن فرزندانم در میان همین خدمت و در کنار زائران سپری شد. در این ۱۵سال خدمت، شاهد مواهب و کرامت‌های بسیار زیادی بودم، اما روز‌هایی هم رسید که زندگی‌ام را با سخت‌ترین آزمون‌ها روبه‌رو کرد. مدتی دچار بیماری سختی (سرطان) شدم. یک سال تمام، درگیر درمان و سختی‌های طاقت‌فرسا بودم. روز‌هایی که تلخ‌ترین کلام پزشکان را شنیدم. وقتی گفتند: «هیچ راهی برای درمان این بیماری وجود ندارد....» 
آن روزها، ایام اربعین بود. تمام خادمان با شادی و هیجان وصف‌ناپذیر به دنبال خدمت بودند. من در میان آن همه شور و حال با خودم درگیر بودم. اطرافیان و عزیزانی که نگرانم بودند، مدام می‌گفتند: «نباید در میان مردم و زائران باشی، نباید خودت را خسته کنی؛ اگر فشار زیادی به بدنت بیاید، توانت کم می‌شود و بیماری تو را از پا می‌اندازد.» در آن لحظات، وقتی می‌دیدم همه برای خدمت می‌دوند، انگار بخشی از روحم هم با آنها به سمت زائران پرواز می‌کرد. 
آن روزها، حتی توان خوردن یک غذای معمولی را هم نداشتم. روز‌های شیمی‌درمانی چنان سنگین و دشوار بود که گویی تمام توانم از تنم خارج شده بود. حتی زمانی که پزشکان با لحنی ناامیدکننده، خبر‌های تلخی می‌دادند، من از تمام این سختی‌ها فراتر می‌رفتم و تنها به یک نقطه پناه می‌بردم: «پنجره ضریح امیرالمؤمنین (ع).» تمام امید من در همان نگاه کردن خلاصه شده بود. در میان آن همه درد تنها با خود می‌گفتم: «یا امیرالمؤمنین، تو خودت می‌دانی که من چه می‌خواهم...» و سرانجام معجزه رخ داد. در آخرین روز‌های درمان، وقتی پیش پزشک رفتم، او با چهره‌ای که از خوشحالی می‌درخشید، گفت: «می‌خواهم به تو مژده بدهم؛ هیچ اثری از بیماری در تو نیست، تو شفا یافته‌ای!» هنوز در اوج شادی این شفای بی‌مثال و کرامات امیرالمؤمنین (ع) بودم که مسئول ما تماس گرفت و گفت: «می‌خواهم خوشحالی‌ات را دوچندان کنم، تو باید خودت را برای سفر حج آماده کنی!»
معجزات بی‌شماری از امیرالمؤمنین (ع) دیده‌ام که اگر بخواهم از آنها بگویم و بنویسم، زمان و کاغذ کم می‌آوریم. دیگر حرفی نمی‌زنم، دیگر خواسته‌هایم را بر زبان نمی‌آورم، کافی است به ضریح نگاه کنم و در سکوت قلبم بگویم: «یا امیرالمؤمنین، تو می‌دانی که من چه می‌خواهم...» خدا را شکر، با لطف بی‌کران و عنایت عظیم ایشان آن روز‌های سخت و طاقت‌فرسا به پایان رسید. 
 
 برکت خادمی امیرالمؤمنین (ع)
در مسیر خادمی اهل‌بیت (ع)، برکات بی‌شماری نهفته است. حقیقت این است که ما همه، بخشی از عمر، فرزندان و آرامش خانواده‌هایمان را مدیون همین مسیر خدمت هستیم. من در این راه، شاهد چیز‌هایی بودم که با عقل و منطق معمولی نمی‌شود، توضیح داد. من شاهد «معجزه برکت» بودم. بسیاری از مردم هستند که در روز‌های عادی، حتی با یک لقمه نان هم دست‌به‌گریبانند و زندگی برایشان سخت است، اما وقتی روز‌های اربعین نزدیک می‌شود، انگار معجزه غریبی رخ می‌دهد!
من خانه‌ای دارم که کل مساحت آن فقط ۳۰ متر است. در روز‌های عادی، وقتی میهمان‌ها و فامیل به خانه می‌آمدند، خانه برایم تنگ بود و گاهی از این همه شلوغی کلافه و خسته می‌شدم، اما وقتی ایام اربعین از راه می‌رسید، این خانه کوچک چنان پر از زائر می‌شد که انگار قصری بزرگ است! من با چشم خودم می‌دیدم که این خانه برای پذیرایی از میهمانان، حتی یک وجب هم جا نداشت، اما باز هم برکت می‌آمد و همه چیز به شکلی عجیب، فضا فراهم و مهیا می‌شد. این همان معجزه خدمت است که جای منطق را به ایمان می‌دهد. 
من آدم‌هایی را می‌شناختم قبل از اینکه در مسیر خدمت قرار بگیرند، اصلاً چیزی برای خوردن نداشتند و زندگی برایشان بسیار سخت بود، اما حالا ببینید! چطور با برکت خادمی، خداوند به آنها و خانواده‌هایشان عنایت می‌کند. این تجربه به من آموخت: در مسیر اربعین، اگر با عشق و توکل قدم برداری، خدا از جا‌هایی که حتی فکرش را هم نمی‌کنی، برایت برکت و گشایش می‌آورد و تمام در‌های خیر را به رویت باز می‌کند. 
من می‌بینم که این برکت، فقط به خود خادم محدود نمی‌شود، بلکه در تمام زندگی اهل و عیال آنها جاری می‌شود. مثلاً می‌بینم فرزندان این خادمان، در مراکز مهم و ادارات بزرگ مشغول به خدمت می‌شوند و موفقیت‌های بزرگی را تجربه می‌کنند، در حالی که حقیقت پشت این همه موفقیت، چیزی نیست جز همان «برکت خادمی امیرالمؤمنین (ع).» 
 
 تبرک خاک پای زائر
ما یک اعتقاد قلبی داریم؛ ما معتقدیم این مسیر نجف تا کربلا فقط یک راه پیاده‌روی نیست. این خاکی که زائران از آن رد می‌شوند، خاکی است که برکت و معجزه در خود دارد. خیلی از زائران و حتی ما خادمان در پایان پیاده‌روی زائران، این خاک را جمع می‌کنند و با نیت شفای بیماران یا حاجت دل با خود می‌برند. من خود شاهد بوده‌ام؛ کسانی که خدا را به همین خاک پای زائر قسم داده‌اند، معجزات بزرگی در زندگی‌شان رخ داده است. حتی کسانی که شاید در زندگی‌شان راه را گم کرده بودند یا از دین و نماز دور شده بودند، با برکت این مسیر و این خاک، دوباره به مسیر درست برمی‌گردند. 
این برکت، فقط برای یک روز نیست؛ این برکت در تمام سال جاری است. ما می‌گوییم اگر یک ماه خدمت در مسیر اباعبدالله (ع) اینقدر برکت و معجزه دارد، پس یک خادم که ۲۴ یا ۲۵ سال عمرش را وقف این مسیر کرده، چه چیزی برداشت خواهد کرد؟ ان‌شاءالله عاقبت‌بخیری نصیب همه ما خادمان و زائران و دلباختگان اهل‌بیت (ع) شود. 
 
 فرشتگان خادم
در مسیر خدمت به زائران امیرالمؤمنین (ع)، ما خادمان اصلی را داریم و در کنار آنها، «خادمان افتخاری» که مانند فرشتگان کمکی، در لحظات حساس و مناسبت‌های بزرگ به کمک ما می‌آیند. این عزیزان، با عشق و داوطلبانه در ایام اربعین در آستان علوی حضور پررنگ‌تری دارند. ما براساس نیاز و ظرفیت، از آنها در مأموریت‌های مختلفی استفاده می‌کنیم. در ایام اربعین، این حجم از خدمتگزاران در سه شیفت ۲۴ ساعته (صبح، ظهر و شب) گاه به ۴۰۰ نفر می‌رسد. اگرچه آنها در ماه رمضان و عید غدیر نیز همراه ما هستند، اما در اربعین، این پیکره عظیم خدمتی به اوج خود می‌رسد تا گره از کار زائران باز کند. برای تضمین ارائه خدمات به‌صورت منظم، هماهنگ و بدون نقص، «کمیته‌های تخصصی مرکز داوطلبان» و «کادر‌های ناظر» مسئولیت نظارت بر روند فعالیت خادمان را بر عهده دارند. این نظارت مستمر، اطمینان حاصل می‌کند که تمامی مأموریت‌های تعیین‌شده با بالاترین سطح از انضباط انجام شود. 
 
 حمایت‌های آستان مقدس علوی
بانوان خادم افتخاری، یکی از ارکان اصلی و ستون‌های اجرایی در طرح‌های خدماتی و ساماندهی ایام اربعین هستند. با توجه به حساسیت و اهمیت نقش آنان در خدمت‌رسانی به زائران، آستان مقدس علوی پیش‌بینی‌های لازم را جهت فراهم کردن شرایط خدمت مقتدرانه انجام داده است. این حمایت‌ها شامل موارد زیر است؛ اسکان و رفاه: تأمین محل اسکان و استراحت مناسب. تغذیه: فراهم کردن وعده‌های غذایی مطلوب. بهداشت و سلامت: ارائه خدمات درمانی از سوی کادر‌های تخصصی. لجستیک: تأمین خدمات حمل‌ونقل جهت تسهیل جابه‌جایی. این اقدامات به منظور آن است که خادمان بتوانند در تمام طول ایام اربعین، وظایف خود را با بالاترین کیفیت و تمرکز انجام دهند. 
در پایان دوره‌های خدمت‌رسانی، برای ایجاد انگیزه و قدردانی از تلاش‌های بی‌دریغ، مراسم‌های ویژه‌ای برگزار می‌شود. در این راستا، از بانوان خادم افتخاری که عملکردی ممتاز و برجسته در انجام مأموریت‌های خود داشته‌اند، تقدیر و تجلیل به عمل می‌آید.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار